کتاب خیالات

کتاب خیالات نوشته‌ی مرتضی کربلایی‌لو رمانی فارسی است که ماجرای پسری به نام محسن را روایت می‌کند. محسن از تبریز به تهران آمده و حین یافتن خانه، با شهلا که منشی یک آژانس املاکی است، آشنا می‌شود. نویسنده در این کتاب با روایتی واقع‌گرایانه، از مسائل و معضلات اجتماعی می‌گوید و از این طریق خواننده را با فضای ایران دهه‌ی 1380 همراه می‌کند.

درباره‌ی کتاب خیالات

داستان کتاب خیالات نوشته‌ی مرتضی کربلایی‌لو روایتی ملموس از روزمرگی‌های تهران دهه‌ی 1380 است که حول محور شخصیتی به نام محسن جریان دارد. محسن که برای تحصیل از تبریز به تهران آمده، در جریان گشتن خانه با یک منشی آژانس به نام شهلا آشنا می‌شود و به او دل می‌بازد. شهلا و محسن رابطه‌ی پنهانی خود را در خانه‌های خالی آژانس ادامه می‌دهند تا آنجا که محسن به فکر ازدواج با شهلا می‌افتد. اما واقعیت فراتر از ساده‌دلی محسن است و خبر از دروغ و فریب می‌دهد. شخصیت‌های دیگری نیز وارد این ماجرا شده و بیشتر و بیشتر محسن را به سمت دنیای تاریک دورویی و فریب سوق می‌دهند.

رمان‌های ایرانی معاصر غالباً با روایتی عامیانه همراه‌اند که در دل خود مسائل و مفاهیم اجتماعی بسیاری را می‌پرورانند. تفاوت‌ فرهنگی بسیار میان اهالی پایتخت و ساکنان شهرستان‌ها، از جمله نکاتی است که در کتاب خیالات مورد بررسی قرار گرفته است. اولین رویارویی پسری جوان با تهران و همهمه‌ی تمام‌نشدنی‌اش، دستمایه‌ی اصلی نویسنده برای نگارش این رمان قرار گرفته و اساس ماجرای محسن را شکل می‌دهد.

کتاب خیالات با زبان روان و روایتی ساده، در بستری اجتماعی از مهاجرت به پایتخت و چالش‌های آن می‌گوید و محسن را نماینده‌ی افرادی قرار می‌دهد که برای تحصیل و به امید دستیابی به زندگی بهتر، از شهرستان راهی تهران می‌شوند. اما واقعیت این شهر بزرگ و شلوغ، فراتر از این‌هاست و رازها، شرارت‌ها و دروغ‌های زیادی را در دل خود دارد. موضوعی که نویسنده در این کتاب بر آن تأکید دارد، ماهیت مخرب دروغ، خیانت و فریب است. موضوعی که در بستری اجتماعی روایت شده و از یکی از پرماجراترین دهه‌های تاریخی در ایران حکایت دارد. اگر به رمان‌های عامیانه‌ی ایرانی با حال‌و‌هوای تهران دهه‌ی 1380 علاقه‌مندید، این کتاب می‌تواند برایتان جالب باشد.

کتاب پیش رو به همت انتشارات ققنوس در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

کتاب خیالات برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به رمان‌های عامیانه و معاصر ایرانی مناسب است.

در بخشی از کتاب خیالات می‌خوانیم

شهلا کتفش را به شیشه تکیه داد و دست‌هایش را روى سینه قفل کرد و پرسید: «خوب. تهران به نظرتون چطور مى‌آد؟»

محسن با نگاهش پنجره‌هاى کارگاه‌ها را کاوید. انگار «تهران» همین ساختمان کثیفى بود که بالا رفته بود. گفت: «چى بگم؟ من هنوز دو هفته نیست که این‌جام. نمى‌دونم چى مى‌شه گفت. ولى شهرستان‌ها خسته‌کننده‌اند. انگار همه چیز کنده. این جا برعکس، سرسام‌آوره.»

دستش را بالا برد و چانه‌اش را لمس کرد. گفت: «این‌جا همه چیز گرونه.»

بعد ساکت شد و یادش آمد که چند روز پیش مردم را دیده بود که جمع شده بودند زیر یک جرثقیل بلند و به بالا نگاه مى‌کردند. یکى رفته بود آن بالا و مى‌خواست خودش را بیندازد پایین. گفت: «یه چیز دیگه. این جا روى دیوارها نقاشى مى‌کشن. فقط دیوارها نیست. همه چیز این شکلیه. یهو مى‌بینى یه خمیردندون بزرگ از روى پل رد مى‌شه. دقیق که مى‌شى مى‌بینى یه اتوبوسه که مثل قوطى خمیردندون نقاشى شده.»

شهلا سرش را به نشان تأیید تکان داد و به حرف‌هاى محسن فکر کرد. او هم از این اتوبوس‌ها دیده بود.

پرسید: «فکر نمى‌کنى تنهایى اذیتت کنه؟»

محسن گفت: «آه. نه.» گفت: «من توى خونه هم بیش‌تر وقت‌ها تنها مى‌موندم.» با خودش فکر کرد که مى‌بایست خاطراتش را هم در تبریز مى‌گذاشت و مى‌آمد. گفت: «اسمم تو نوبته. شاید چند وقت دیگه رفتم خوابگاه. اون وقت دیگه بر و بچه‌هاى دانشگاه هم هستن.»