کتاب دور ماه

چند دهه پیش از آنکه نیل آرمسترانگ قدم بر سطح ماه بگذارد، ژول ورن در کتاب دور ماه سفر شگفت‌انگیز به قمر زمین را به دنیای ادبیات معرفی کرد. او که یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان علمی تخیلی قرن نوزدهم بود، با تخیل بی‌نظیر و دقت علمی کم‌نظیرش، داستانی را روایت می‌کند که هم پر از هیجان و ماجراجویی است و هم حیرت‌آورترین پیش‌بینی‌های علمی درباره‌ی سفر فضایی را نیز در خود جای‌داده است.

درباره‌ی کتاب دور ماه

کتاب دور ماه (Around the Moon) ژول ورن (Jules Verne) در ادامه‌ی رمان از زمین تا ماه نوشته شده و سرنوشت سه فضانورد شجاع را دنبال می‌کند که در پایان کتاب قبل، داخل گلوله‌ی عظیم‌الجثه‌ای که به‌سوی ماه شلیک شده بود گرفتار شدند، حالا در سفری بی‌بازگشت در مسیر ناشناخته‌ی فضا قرار دارند.

داستان از لحظه‌ی پرتاب آغاز می‌شود و خوانندگان را در مسیر حیرت‌انگیز این سفر همراه می‌کند. نویسنده با نبوغ خیره‌کننده‌اش، جزئیات علمی را به شکلی توصیف می‌کند که گویی خود به ماه سفرکرده است. خوانندگان همراه با قهرمانان داستان، تجربه‌ی بی‌وزنی، دیدن چهره‌ی پنهان ماه و محاسبات دقیق برای بازگشت به زمین را از نزدیک حس می‌کنند. اما آیا آن‌ها زنده خواهند ماند؟ آیا مسیرشان مطابق برنامه پیش خواهد رفت؟ یا اینکه برای همیشه در تاریکی مطلقِ فضا گم می‌شوند؟

ژول ورن در این کتاب، بسیاری از واقعیت‌های علمی را با دقتی شگفت‌انگیز پیش‌بینی کرده است و همین خود می‌تواند به‌تنهایی گواهی بر منحصربه‌فرد بودن و شگفت‌انگیزی این داستان باشد. عملیات پرتاب به فضا، فضاپیمای استوانه‌ای‌شکل، تجربه‌ی بی‌وزنی در فضا، بازگشت و فرود در اقیانوس... همه‌ی این‌ها در طی سال‌های بعد از انتشار این داستان عیناً به حقیقت پیوستند.

کتاب دور ماه ژول ورن را می‌توانید با ترجمه‌ی محمد نجابتی از انتشارات ققنوس بخوانید.

اقتباس سینمایی از کتاب دور ماه

اقتباس‌های متعددی از این کتاب ساخته شده است. از جمله: فیلم صامت Voyage Dans La Lune (1902) که یکی از اولین فیلم‌های علمی تخیلی تاریخ سینما است و به‌شدت از ایده‌های ژول ورن تأثیر گرفته است.

یک فیلم بریتانیایی دیگر نیز محصول 1967 به نام (Jules Verne's Rocket to the Moon) وجود دارد که بر اساس فیلم ژول ورن از زمین تا ماه (1865) و دنباله‌ی آن در اطراف ماه (1870) ساخته شده است.

علاوه بر این‌ها این کتاب مثل یک مرجع عمل کرده و آثار بی‌شماری از آن الهام‌گرفته و تأثیر پذیرفته‌اند.

کتاب دور ماه برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به داستان‌های علمی تخیلی کلاسیک، ماجراجویی‌های فضایی و روایاتی که پیش از زمان خود به حقیقت پیوسته‌اند علاقه دارید، دور ماه کتابی است که باید بدون شک باید آن را بخوانید. این داستان به زیبایی نشان می‌دهد که چگونه تخیل، می‌تواند پیش‌زمینه‌ای برای پیشرفت‌های علمی بزرگ باشد.

در بخشی از کتاب دور ماه می‌خوانیم

به‌این‌ترتیب پدیده‌ای شگفت‌انگیز اما منطقی، عجیب ولی توجیه‌پذیر در آن موقعیت خاص رخ داد. هر شیئی که از گلوله به بیرون پرتاب می‌شد همان مسیر گلوله را طی می‌کرد و تنها در صورت توقف گلوله از حرکت می‌ایستاد. این اتفاق بهانه صحبتی شد که تا پایان شب تمامی نداشت. با نزدیک‌شدن به مقصد سفر، شور و هیجان سه مسافر بیشتر و بیشتر می‌شد. آن‌ها منتظر اتفاقات پیش‌بینی‌نشده و پدیده‌های جدید بودند و در آن وضعیتِ روحی آمادگی روبه‌روشدن با هر حادثه‌ای را داشتند. تخیلشان به غلیان درآمده بود و جلوتر از گلوله حرکت می‌کرد. گلوله بی‌آنکه سرنشینانش حس کنند سرعتش بیش‌ازپیش کم می‌شد. بااین‌حال، بزرگ‌شدن ماه را به چشم می‌دیدند و خیال می‌کردند با دراز کردن دستشان می‌توانند لمسش کنند.

روز بعد، پنجم نوامبر، هر سه هم‌سفر از ساعت پنج صبح بیدار بودند. در صورت درست بودن محاسبات، آن روزْ روز آخر سفرشان به‌حساب می‌آمد. نیمه‌شبِ همان روز، یعنی هجده ساعت بعد، درست در زمان کامل‌شدن ماه، آن‌ها به قرص درخشانش پا می‌گذاشتند. نیمه‌شبِ پیش رو مصادف بود با اتمام شگفت‌آورترین سفر تمام دوران‌ها. به همین دلیل بود که از ابتدای صبح، از پشت دریچه‌های گلوله که با پرتوهای ماه نقره‌ای رنگ شده بودند، هر سه برای ستاره شب‌افروز دست تکان می‌دادند و با اطمینان خاطر سرخوشانه هورا می‌کشیدند.

ماه شکوهمندانه در کیهانِ پرستاره به‌پیش می‌آمد. تنها چند درجه باقی‌مانده بود تا درست به نقطه ملاقات با گلوله برسد. باربیکین با رصدهایی که انجام داد حساب کرد که گلوله در نیمکره شمالی ماه فرود می‌آید، جایی که دشت‌های پهناوری قرار داشت و تعداد کوه‌هایش کم بود. اگر مطابق تصورشان جوّ ماه تنها در مناطق کم‌ارتفاع وجود داشت، چنین اتفاقی مطلوب بود.

میشل آردان خاطرنشان کرد: «هرطور حساب کنید برای پیاده‌شدن دشت مناسب‌تر از کوهستان است. ساکنان ماه هم اگر به زمین می‌آمدند، هیچ‌وقت قله مون‌بلان در اروپا تا نوکِ هیمالیا در آسیا را ترجیح نمی‌دادند.»