کتاب نشانههای رفتاری دانش آموزان در مدرسه تألیف راضیه نوروزی، سحر امینی و محمدرضا بردیده، اثری تخصصی در حوزه روانشناسی تربیتی است که به بررسی دقیق و علمی اختلالات رفتاری دانشآموزان در محیط مدرسه میپردازد. این کتاب مجموعهای از نشانههای رفتاری، علل بروز آنها و راهکارهای مداخلهای را برای معلمان، مشاوران و والدین ارائه میدهد.
دربارهی کتاب نشانههای رفتاری دانش آموزان در مدرسه
در محیط مدرسه، نوجوانان ممکن است با اختلالات رفتاری متنوعی مواجه شوند که بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روانی آنها تأثیر بگذارد. از جمله شایعترین این اختلالات میتوان به اختلال سلوک همراه با رفتارهای پرخاشگرانه، اختلال بیشفعالی، اختلالات اضطرابی مانند اضطراب اجتماعی و اضطراب جدایی، افسردگی، استرس مزمن و اختلالات خوردن اشاره کرد که از مشکلات روانی رایج در این گروه سنی هستند و نیاز به توجه و مداخله تخصصی دارند. شناسایی بهموقع این اختلالات و ارائه حمایتهای روانشناختی مناسب میتواند نقش مهمی در بهبود وضعیت روانی و تحصیلی نوجوانان ایفا کند. در این راستا، راضیه نوروزی، سحر امینی و محمدرضا بردیده در کتاب نشانههای رفتاری دانش آموزان در مدرسه به تحلیل رفتارهای مختلف دانشآموزان میپردازند و نشانههایی مانند اضطراب، پرخاشگری، بیقراری، انزواطلبی و مشکلات تمرکز را بررسی میکنند.
در کتاب نشانههای رفتاری دانش آموزان در مدرسه، نویسندگان با استفاده از رویکردهای روانشناسی رشد، روانشناسی رفتاری و مشاوره تربیتی، به تبیین علل این رفتارها پرداخته و راهکارهایی برای شناسایی و مدیریت آنها ارائه میدهند. این اثر بهصورت نظاممند و کاربردی تدوین شده است. هر فصل به یک دسته از رفتارهای خاص میپردازد و شامل تعاریف، نشانهها، عوامل مؤثر، نمونههای موردی و راهکارهای عملی برای مواجهه با آنها میشود. زبان کتاب ساده و قابلفهم است و میتواند بهعنوان یک راهنمای عملی برای شناسایی و مدیریت رفتارهای چالشبرانگیز دانشآموزان در محیطهای آموزشی استفاده شود.
این کتاب را انتشارات یافته منتشر کرده است.
کتاب نشانههای رفتاری دانش آموزان در مدرسه برای چه کسانی مناسب است؟
کتاب نشانههای رفتاری دانش آموزان در مدرسه منبعی ارزشمند برای معلمان، مشاوران مدرسه، روانشناسان تربیتی و والدینی است که به دنبال درک بهتر رفتارهای فرزندان خود در محیط آموزشی هستند.
در بخشی از کتاب نشانههای رفتاری دانش آموزان در مدرسه میخوانیم
گاهی بی انضباطی ها و مراعات نکردن مقررات، ناشی از ضعف و ناتوانی جسمی است.. کودک ضعیف و ناتوان، کم حوصله است و زود عصبانی می شود، در کلاس درس زود خسته می شود و تحمل بسیاری از قوانین ومقررات را ندارد در نتیجه باعث بی نظمی و برهم خوردن نظم کلاس می شود. معلم آگاه به روشهای پرورشی می داند که باید توانایی دانش آموزان را در امری در نظر گیرد و هر نوع بی حوصلگی و احیاناً عدم مراعات مقررات از طرف دانش آموزان را بی نظمی و بی انضباطی تلقی نکند. در مواردی که نیز بی انضباطی ممکن است ناشی از نقص یا عیب جسمانی باشد که معلم با داستان هایی از اشخاص که با وجود نقص های جسمانی موقعیت های شایانی کسب کرده اند و این نکته را به وی بفهماند که داشتن نقص عضو در اعضا نمی تواند باعث عقب ماندگی، در تمام زمینه های زندگی باشد.
گروه دیگر از علل بی انضباطی جنبه اجتماعی دارند. از آن جمله علل مربوط به آموزش و پرورش خانواده است. یعنی، همچنان که قبلاً نیز گفته ایم، دانش آموز یک کلاس یا یک مدرسه از خانوادههای مختلف که دارای طرز رفتار و معلومات و جهان بینی متفاوت هستند، به مدرسه میآیند و تحت یک نوع مقررات و نظم قرار میگیرند. کودکی که در خانواده با خشونت و محدودیت عادت کرده، در کلاس و مدرسه که خود را دوراز محیط خفقان آور خانواده میبیند، ممکن است دست به اعمالی بزند، یا برعکس، کودکی که در خانواده به طور آزاد بزرگ شده و شخصیت وی مورد احترام بوده است، در مدرسه نسبت به خانه محدودیت بیشتری احساس میکند، علاوه بر آن ممکن است شخصیتش به اندازه خانه مورد توجه و احترام قرار نگیرد، در نتیجه کودک را به انجام دادن اعمال خلاف مقررات مدرسه وادارد. معلم و اولیای مدرسه باید با بصیرت و کاردانی به این موضوع توجه کنند و بکوشند کودک را به طور متعادل بار آورند. از جمله عوامل دیگر، اختلاف بین پدر و مادر، وجود نامادری، وضع اقتصادی خانوادهها هستند که نباید از چنین دانش آموزانی انتظار رفتاری مطلوب را داشت. البته نباید از آموزش و پرورش چنان کودکانی غافل باشیم، بلکه غرض پذیرفتن دانش آموز با تمام ویژگیها و رفتارهای اکتسابی وی از محیط و سعی در ایجاد تغییرات در رفتار اوست به صورتی که مطابق با معیارهای اخلاقی مطلوب باشد.
بله

















