کتاب با عزیزجان در عزیزیه

فرخنده آقایی در کتاب با عزیزجان در عزیزیه روایتی داستانی را از تجربه‌هایش در سفر حج برای مخاطبان به نگارش درآورده است. این رمان که از ویژگی‌های سفرنامه نیز برخوردار است، ماجراهای سفر چند زن میانسال و سالمند به مکه برای انجام فریضه‌ی حج تمتع را به شکل مستند و واقعی شرح می‌دهد و خواننده را با گفتگوها، شوخی‌ها، مجادلات و تجربیاتشان در این سفر یک‌ماهه همراه می‌کند.

درباره‌ی کتاب با عزیزجان در عزیزیه

فرخنده آقایی روایت خود در کتاب با عزیزجان در عزیزیه را با شرح اوضاع و احوال حاکم بر مسافران پرواز تهران به سوی مدینه شروع می‌کند. راوی کنار عزیزجان نشسته است و رفتار و صحبت زائران در هواپیما را با جزئیات شرح می‌دهد. او در این میان از حال و هوای مراسم خداحافظی حجاج با بدرقه‌کنندگان، پیش از پرواز می‌گوید که روز شلوغ و پرهمهمه‌ای را برای فرودگاه مهرآباد ساخته‌اند.

پس از آن روایت به شکلی خطی ادامه پیدا می‌کند، راویِ داستان، عزیزجان و خانم مدبری مهم‌ترین شخصیت‌ها در طول داستان هستند و وقایع و اجراها بر مراودات این شخصیت‌ها، گفتگوهایشان و مناسک حج تکیه دارد. فرخنده آقایی این رمان را بر اساس تجربیات واقعی خود به رشته‌ی تحریر درآورده است. به همین دلیل روایت‌های او در این کتاب از فضایی زنانه برخوردار است و شرح رخدادهای نشاط‌آور و نگاه طنازانه‌ی نویسنده، اثر مفرحی را شکل داده است.

برخلاف سایر آثار مشابه که نگاه معنوی، عرفانی و عاشقانه به تجربیات حج پررنگ است و یا جنبه‌ی تبلیغاتی دارند، فرخنده آقایی در کتاب با عزیزجان در عزیزیه بیش از هر چیز بر داستان‌پردازی خاطرات و تجربیاتش تمرکز دارد و توجه خود را به حال و هوای آدم‌های متفاوتی که با هدف مشترکی در این مکان جمع شده‌اند، معطوف کرده است. به همین سبب موفق شده، اثری متفاوت و جذاب ارائه دهد و مخاطب را با خاطرات خود همراه سازد. کتابی خواندنی که به همت انتشارات ققنوس روانه‌ی بازار کتاب شده است.

کتاب با عزیزجان در عزیزیه برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به خواندن روایت‌های داستانی در باب تجربیات یک سفر و به خصوص سفر حج تمتع علاقه دارید، از خواندن این کتاب لذت خواهید برد.

در بخشی از کتاب با عزیزجان در عزیزیه می‌خوانیم

آخرین بعدازظهر در مسجدالنبى نماز مى‌خوانیم. بین دو نماز عزیزجان از خانم کنارى کتاب برگزیده آیات قرآن را مى‌گیرد تا بخواند. در میان کتاب عکس عروسىِ زن قرار دارد. عروس و داماد و در کنارشان مادر و برادر و خواهر عروس و داماد ایستاده‌اند. عکس ِ دیگرْ شوهر زن را نشان مى‌دهد. از اندونزى آمده‌اند و ظاهرى فقیرانه دارند. جوراب‌هاى زن سفید است و لنگه‌به‌لنگه و چند روز نَشُسته. همراهش در حال خواندن نماز با صداى بلند و با قرائت است. چند نفرى که کنار هم نشسته‌اند ظاهرى نامرتب دارند. خیلى آرام و بى‌آزارند. گاهى یکى از آن‌ها همان‌طور که نشسته و پاهایش را به دو طرف دراز کرده، نیم ساعت مى‌خوابد یا دیگرى آن‌طرف‌تر سرش را روى زمین مى‌گذارد و مدتى مى‌خوابد.

از این‌جا که نشسته‌ایم چراغ سبزى که در مقابل حرم پیغمبر روشن است دیده مى‌شود. عزیزجان مى‌گوید از همین‌جا دعا کنیم و استجابت بخواهیم.

سقف‌هاى بزرگ متحرک به نسبتِ سردى یا گرمىِ هوا جابه‌جا مى‌شوند و از این‌جا سیاهىِ شب مدینه را مى‌توان دید که در چهار گوش بزرگى قاب گرفته شده است، بى‌آن‌که ستاره‌اى در آن سوسو بزند. زائران هنوز در انتظار شنیدن صداى اذان و سپس شروع نماز عشا هستند.

بعضى در صف‌هاى نماز دراز مى‌کشند و مى‌خوابند و گاه خُرخُرشان بلند مى‌شود. بعد هم بیدار مى‌شوند و نماز مى‌خوانند. پس از خواب الزامى براى وضوى مجدد ندارند. زن‌ها بین دو نماز بسته‌هاى خریدشان را به دوستانشان نشان مى‌دهند. بالاخره وقت نماز مى‌رسد. دو کبوتر چاهى به مسجد آمده‌اند و تمام مدت بى‌خیال روى لوسترها مى‌چرخند. امروز صبح زود ساک‌ها و وسایلمان را به طبقه همکف بردیم تا با کامیون به مکه بفرستند. در موقع بستن ساک‌ها، روى میز علامتى دیدم که جهت قبله را نشان مى‌داد.