کتاب حضرت یوسف (ع) - ترجمه تفسیر طبری

داستان حضرت یوسف (ع) ترجمه تفسیر طبری

چون ابراهیم و ساره ازین جهان بیرون شدند اسمعیل بود و اسحق‌علیه‌السلام اسمعیل به مکه بود و اسحق به کنعان بود، هردو را خدای عزوجل پیغمبری داد، ولکن اسحق را پیغامبری به زمین کنعان داده بود تا بحدهای شام از بهر آن که اسحق نابینا بود و هر جای نتوانستی رفتن. و اسحق را زنی بود نام او رفقا بود و هم از زمین کنعان بود. و مر اسحاق را از این زن دو پسر آمد به یک شکم، اول عیص از مادر بیرون آمد، و آنگه بر عقب او یعقوب. آن پسر که اول جدا شد عیص نام بود، و آن دیگر یعقوب نام کردند از بهر آن که بر عقب عیص آمد. پس هر دو را زندگانی بود تا بزرگ شدند. و اسحق مرعیص را دوستر داشتی از آنچه یعقوب را، و مر یعقوب را شبانی داده بود. و مادرشان مر یعقوب را دوستر داشتنی و عیص را به صیادی داده بود و یعقوب را شبانی داده بود. پس یک روز عیص از صید همی آمد و پیش پدرش اسحق اندر آمد. اسحق گفت بدان یا پسر که مرا گوشت صیدی همی باید، وگر مرا صید بریان بیاری دعا کنم تا خدای عزوجل تو را پیغمبری دهد. پس عیص برفت و مادرشان از بهر آن که یعقوب را دوست تر داشتی خوا ست که اسحق دعا مر یعقوب را کند تا پیغامبری مر او را باشد.