بله
فصلنامه فرهنگی هنری پاتوق داستان و فیلم - شماره 2 منتشر شد. «فرانچسکو پاسیفیکو / داستان کوتاه هیچ‌وقت دوران خوب ندارد: گفتگوی پاریس ریویو با جومپا لاهیری»، «استیون کینگ / آمریکایی‌ها همیشه دچار وحشتی مرگبار هستند»، «وودی آلن / وودی هنوز برای ساخت فیلم "بزرگ" تلاش می‌کند»، «جان بارث / یکی از آخرین نویسندگان پست‌مدرن» و ... از جمله عناوینی است که در این شماره از مجله می‌خوانید. این نشریه با سردبیری فرشید عطایی چاپ و منتشر شده و در اختیار علاقه‌مندان به سینما و ادبیات قرار گرفته است.
در بخشی از فصلنامه فرهنگی هنری پاتوق داستان و فیلم - شماره 2 می‌خوانیم
پدرم داد و فریاد کرد، ولی در آن ساعت کسی صدایش را نمی‌شنید. آن مردها به پدرم گفتند برگرد به همان کشوری که بودی. بعد هم دسته‌گل را برداشتند و پدرم را همان‌جوری کف زمین ول کردند و رفتند.
پدرم را به بخش اورژانس بردند. او تا یک‌سال نمی‌توانست غذای جامد بخورد. من وقتی به دنیا آمدم، وقتی مرا برای اولین بار دید، یک‌کلمه نمی‌توانست حرف بزند.
پدرم از آن موقع با تلاش و تقلا حرف می‌زند. کلمات را به شکل نامفهوم ادا می‌کند، مثل پیرمردها. از لبخندزدن هم خجالت می‌کشد چون دو تا دندان جلویی را ندارد. من و مادرم او را درک می‌کنیم، ولی دیگران نه. دیگران فکر می‌کنند چون او یک فرد خارجی است به زبان آن‌ها صحبت نمی‌کند. بعضی وقت‌ها آن‌ها فکر می‌کنند پدرم لال است.
