کتاب روزگاری عشق و خیانت

کتاب روزگاری عشق و خیانت، خواننده را با داستان ایرانی عاشقانه‌ای سرشار از اتفاق‌های احساسی همراه می‌کند. زهرا مرادی و سپیده پورفیضی در این داستان به بررسی مفاهیم عشق، تعهد و خیانت پرداخته‌اند تا خواننده به درک عمیقی از لایه‌های پنهان و پیچیده‌ی روابط عاطفیِ شخصیت‌های داستان برسد.

درباره‌ی کتاب روزگاری عشق و خیانت

کتاب روزگاری عشق و خیانت، داستانی احساسی از ادبیات معاصر ایران را پیش روی خواننده قرار می‌دهد. زهرا مرادی و سپیده پورفیضی، نویسنده‌های کتاب، خواننده را با اعماق لایه‌های پنهانِ روابط، تعهد و ارتباط‌های پیچیده‌ی جوانان معاصر ایرانی آشنا می‌کنند.

داستان عاشقانه‌ی روزگاری عشق و خیانت، با تصمیمِ مهمِ دختری که شخصیت اول قصه است، آغاز می‌شود. این دختر جوان به‌عنوان شخصیت اصلی قصه در محضر ازدواج حضور دارد. شخصیت اول داستان، به ناگاه تصمیم می‌گیرد محضر را ترک کند و عقد را بر هم بزند. او سپس به‌سرعت سوار خودرویی عبوری می‌شود. از قضا، راننده‌ی این خودرو استادِ دختر در دانشگاه است. این آشنایی و تصمیمی که شخصیت اول داستان برای فرار از محضر ازدواج گرفته، اتفا‌ق‌های احساسی، پیچیده و سرنوشت‌سازی را رقم می‌زند که محور اصلی داستان را شکل می‌دهد.

زهرا مرادی و سپیده پورفیضی، در رمان عاشقانه‌ی روزگاری عشق و خیانت، مفاهیم عشق، تعهد، خیانت و پرسش‌های بنیادین هویت جوانان معاصر را بررسی کرده‌اند. داستان با تعلیق زیاد و تمرکز بر پیچیدگی‌های عاطفی و اخلاقی، خواننده را به درک عمیق‌تری از چالش‌ها و تصمیم‌های دشوار در زندگی امروز می‌رساند و او را مشتاقِ همراهی با سرنوشت شخصیت‌ها می‌سازد.

رمان روزگاری عشق و خیانت را انتشارات آذرفر، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب روزگاری عشق و خیانت برای شما مناسب است اگر

• به دنبال یک رمان عاشقانه‌ی معاصر ایرانی هستید که لایه‌های عمیق روابط عاطفی در آن بررسی شده است.
• داستان‌هایی را می‌پسندید که با یک شروع ناگهانی و غیرمنتظره آغاز شده و خواننده را در تعلیق نگه می‌دارند.
• می‌خواهید به درک پیچیدگی‌های مفاهیمی چون عشق، تعهد، خیانت و انتخاب‌های سرنوشت‌ساز در زندگی جوانان امروز برسید.

در بخشی از کتاب روزگاری عشق و خیانت می‌خوانیم

بعد اینکه دکتر رفت، فرهاد گفت: حالت خوبه؟ چیزی لازم داری برم بگیرم؟
گفتم: برای بچه یه چند تا چیز میخوام.
گفت: پیامک کن برام برم بگیرم بیارم.
گفتم: باشه.
یه شب موندم تو بیمارستان، صبح فرهاد کارای ترخیصمو انجام داد و راه افتادیم به طرف خونه.
جلوی خونه که رسیدیم، فرهاد پیاده شد در ماشینو باز کرد و گفت: پیاده ‌شو.‌
خواست دستمو بگیره که گفتم: خودم میتونم راه برم.
گفت: دلنیا لجبازی نکن، بذار کمکت کنم.
سرم داشت گیج می‌رفت، اجازه دادم که کمکم کنه. فرهاد در خونه رو که باز کرد،‌ با دیدن صحنه رو به روم شوکه شدم. خونه پر از گل و بادکنک بود.
وایستاده بودم جلوی در که فرهاد گفت: نمیخوای بری تو؟
گفتم: فرهاد اینا چیه؟‌
گفت: بریم تو میگم.