کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی

کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی تألیف فریبا سبز چمنی، مفاهیم و کلیات ترسیم پرسپکتیو را تشریح می‌کند و می‌کوشد اصول طراحی دستی آن را توضیح دهد. این کتاب راهنما پس از تعریف انواع پرسپکتیو و اشاره به نقش تناسب و مقیاس در آن، نحوه‌ی طراحی پرسپکتیو فضاهای داخلی را آموزش می‌دهد و در مورد شیوه‌های ایجاد نور، سایه و رنگ صحبت می‌کند.

درباره‌ی کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی

لوکوربوزیه معمار افسانه‌ای سوئیسی فرانسوی معتقد بود طراحی، بی‌نهایت ارزشمندتر از صحبت کردن است. چون به‌محض اینکه دست‌به‌قلم می‌شوید، بهتر نگاه می‌کنید و متوجه جزئیات زیادی می‌شود. اشاره‌ی لوکوربوزیه، فقط به کلیت معماری و اهمیت این هنر نبود، بلکه اهمیت مفهوم دیگری را هم متذکر می‌شد؛ هنر ترسیم. اینکه یک معمار بیش از هر چیزی باید قدرت طراحی فضاها و اجسام را داشته باشد و با این هنر است که می‌تواند ارزش خود را نشان دهد. کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی نوشته‌ی فریبا سبز چمنی، از همین ایده الگو می‌گیرد و می‌کوشد شیوه‌ی طراحی فضاهای داخلی را بیاموزد. نویسنده در کتابش روی ترسیم دستی متمرکز است و تکنیک‌های این فرآیند را آموزش می‌دهد. سبز چمنی اعتقاد دارد نرم‌افزارهای کامپیوتری کار طراحی را ساده‌تر کرده‌اند ولی نتوانسته‌اند اهمیت ترسیم دست آزاد را کم کنند. چون طراحی با دست امکان کشف و شهود را به معمار می‌دهد و کمکش می‌کند ریزبین‌تر شود.

بسیاری از معماران در طراحی دستی دچار مشکل هستند و نمی‌توانند به‌خوبی مفهوم را برسانند. به همین دلیل از این کار فاصله می‌گیرند و ترجیح می‌دهند با کامپیوتر کار کنند. اما فلسفه‌ی ترسیم با دست، کشیدن طرح زیبا نیست، بلکه هدف آن بیشتر درگیر شدن با سوژه است. طراح در این وضعیت می‌تواند تخیل و تجسم بهتری پیدا کند و خلاق‌تر باشد. به همین دلیل است که اساتید این حوزه اصرار دارند معماران پیش از استفاده از CAD، هنر خودشان را به کار بگیرند. اما طراحی نوعی مهارت است و طبیعتاً باید آموزش داده شود. مخصوصاً پرسپکتیو سخت‌ترین قسمت ترسیم است که اکثر افراد در آن ضعف دارند. فریبا سبز چمنی کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی را با هدف آموزش تکنیک‌های طراحی پرسپکتیو تألیف کرده است. او در این راهنما در مورد ترسیم سه نما و شش نما، طراحی در و پنجره، یا رسم پارالاین و ارتوگرافیک صحبت می‌کند و نحوه‌ی ایجاد بافت‌هایی مثل چوب، آجر و سنگ را آموزش می‌دهد. نویسنده در ادامه انواع پرسپکتیوها را معرفی می‌کند و کاربرد هر یک را توضیح می‌دهد. در این قسمت مفاهیمی مثل پرسپکتیو یک نقطه‌ای، دو نقطه‌ای یا منحنی تعریف می‌شوند و شیوه‌ی ترسیم با کمک آن‌ها نشان داده می‌شود.

فریبا سبز چمنی در بخش دیگری از کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی موضوع چشم‌انداز و مقیاس در پرسپکتیو را پیش می‌کشد و به نسبت طلایی و ارزش آن در طراحی می‌پردازد. او طریقه‌ی یافتن تناسب‌ها و استفاده از تکنیک‌هایی مثل تقسیم‌بندی و شبکه‌بندی را برای رسیدن به این نسبت بیان می‌کند. نویسنده در بخش‌های پایانی کتابش شیوه‌ی طراحی کردن فضاهای داخلی مثل پله‌ها و سطوح شیب‌دار را می‌آموزد و از ترسیم منحنی و پرسپکتیو افراد و پرسوناژها می‌گوید. فضاهای داخلی خانه‌ها به‌طورکلی متشکل از بخش‌هایی مثل آشپزخانه، اتاق کار، نشیمن، کتابخانه، ورودی و اتاق‌خواب است. سبز چمنی به هر کدام از این فضاها اشاره می‌کند و نحوه‌ی کشیدن آن‌ها را نشان می‌دهد. همین‌طور فضای داخلی هتل‌ها و ادارات و کافه‌ها را نیز مدنظر قرار می‌دهد و کمک می‌کند این موقعیت‌ها را نیز ترسیم کنیم. رنگ، سایه‌ها و نور آخرین مطالب این کتاب هستند. نویسنده در این فصل تکنیک‌هایی همچون ایجاد کنتراست و انعکاس را توضیح می‌دهد.

کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی را موسسه فرهنگی هنری دیباگران تهران به چاپ رسانده است.

کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب به مهندسان معماری، مخصوصاً معماران داخلی پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب پرسپکتیو در معماری داخلی می‌خوانیم

پرسپکتیو روشی هندسی برای ترسیم جسم در واقعیت بر روی یک صفحه است. در واقع، روشی است که اجسام سه‌بعدی واقعی روی صفحه دوبعدی کاغذ به تصویر کشیده می‌شوند.

طراحی‌های پرسپکتیو با انواع دیگر ترسیمات تصویری متفاوت است. در نقشه‌های ایزومتریک، دی‌متریک و تری‌متریک، خطوط موازی هستند و هرگز در یک نقطه همگرا نمی‌شوند. روشی که شما جهان را می‌بینید توسط قواعد دیدگاه هدایت می‌شود. پرسپکتیو در طراحی، ابزاری برای ایجاد یک توهم واقعی از فضای سه‌بعدی است. ترسیم هر چیزی، از یک سیب گرفته تا یک سفینه، برای اینکه واقع‌بینانه به نظر برسد، باید از قوانین پرسپکتیو پیروی کند.

پرسپکتیو؛ مانند یک شبکه نامرئی به شما کمک می‌کند تا اشیاء را در ترکیب فضایی خود قرار دهید. این روشی برای توصیف فضای سه‌بعدی و بیان عمق در صفحه دوبعدی است. تنها تصویری است که چشم انسان آن را به‌عنوان واقعیت قبول می‌کند.