بله
کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923 تصویر دقیق و روشنی از جنبش‌های آلمان در یک بازه‌ی زمانی شش‌ساله به دست می‌دهد و عوامل اقتصادی، اجتماعی و سیاسیِ زمینه‌ساز آن‌ها را واکاوی می‌کند. پی یر بروئه در این کتاب با دیدگاه بی‌طرفانه، به تحلیل دورانِ پس از جنگ می‌پردازد و تأثیرات اجتماعی جنگ جهانی اول را بر جامعه‌ی آلمان نشان می‌دهد.
درباره‌ی کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923
کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923 (Révolution en Allemagne 1917-1923) درباره‌ی تجربه‌ای آکنده از شور‌و‌شوق و سرشار از عواطف عمیق انسانی است؛ انقلاب‌هایی که قهرمانانشان توده‌های عادی مردم هستند که سلطه‌ی قدرت و استبداد را بر خود برنتافته و زنجیرهای گران را از هم گسیخته‌اند. اما انقلاب فقط شور‌و‌شوق و عواطف عمیق انسانی نیست، بلکه روند پیچیده و درهم‌تافته‌ای است از نیروهای گوناگون اجتماعی و سیاسی و اقتصادی که در هیئت شورش انسان‌ها، بر نظم کهن می‌تازد و برای استقرار نظمی جدید تلاش می‌ورزد. نقد و بررسی انقلاب‌ها آورده‌ای است که همگان به آن نیاز دارند و مطالعه‌ی آن زمینه‌ساز جنبش‌های موفق بعدی می‌شود.
پی یر بروئه (Pierre Broué) در این اثر تحلیلی و توصیفی با اتخاذ دیدگاهی عاری از تعصب و پیش‌داوری، انقلاب شکست‌خورده‌ی آلمان را در بازه‌ی زمانی شش‌ساله کنکاش می‌کند. گرچه این انقلاب‌های بی‌ثمر در تاریخ به فراموشی گراییده‌اند، اما باید در نظر داشت مطالعه‌ی چنین رخدادهایی در مطالعات تاریخی، سیاسی و اجتماعی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ به‌خصوص انقلاب ناکام آلمان که شکست آن آغاز کابوس قرن است. تصور کنید این انقلاب به پیروزی می‌رسید؛ آن وقت ممکن بود هیچ‌گاه جنگ جهانی دوم رخ ندهد و هیتلر و استالین به قدرت نرسند. این شکست نه‌تنها آلمان که تمام جهان را تحت تأثیر قرار داد.
اما این تاریخ واقعی نیست. تاریخِ شایدها و اگرها یا، به بیان تخصصی مورخان، تاریخِ خلاف واقعیت است. در تاریخِ شایدها و اگرها، چیزی وجود دارد که درون‌مایه‌ی اساسی تلاش و مبارزه‌ی انقلابیون را نشان می‌دهد، همان هدف ناکام و همان تلاش بی‌فرجامی که برای آن بی‌امان مبارزه کردند. به‌زعم پی یر بروئه، ترکیب روسیه‌ی سوسیالیتی و آلمان سوسیالیستی می‌توانست نقشی بی‌بدیل در تاریخ جهان ایفا کند، حال‌آنکه در تاریخ واقعی نه‌تنها این اتفاق به وقوع نپیوست، بلکه انحطاط انقلاب اکتبر و ناکامی انقلاب آلمان تا همین امروز هم پیامدهایش را در جهان معاصر باقی گذاشته است. موضوع کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923 (The German Revolution, 1917-1923) دقیقاً از همین تأثیرات آغاز می‌شود.
پی یر بروئه در این کتاب عوامل اقتصادی و اجتماعی را که زمینه‌ساز انقلاب نوامبر در آلمان شدند بررسی می‌کند و اقدامات حزب سوسیال‌دموکرات آلمان را در رابطه با انقلاب اکتبر در روسیه، پی‌ریزی انقلاب نوامبر و شکل‌دهی جمهوری وایمار شرح می‌دهد. یکی از مهم‌ترین مسائلی که بروئه در این کتاب بررسی می‌کند تفاوت شرق و غرب از لحاظ ساختار و نحوه‌ی تکوین سرمایه‌داری و شکل‌گیری جامعه‌ی مدنی است. در صفحات کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 – 1923 می‌توان به آرایی دست یافت که مبنای شکل‌گیری نظریه‌ی جنگ مانوری و جنگ موضعی آنتونیو گرامشی بود؛ نظریه‌ای که بی‌تردید یکی از درخشان‌ترین رهاوردهای مارکسیسم سده‌ی بیستم در بررسی نحوه‌ی تکوین سرمایه‌داری به شمار می‌رود. این اثر تاریخی با گاه‌شمار، کتاب‌شناسی، جزئیات زندگی‌نامه‌ای و نمایه و نیز کتاب‌شناسیِ مقدمه‌ی اریک دی. وایتس، که خواننده را به منابع روزآمدتر درباره‌ی انقلاب آلمان ارجاع می‌دهد، کمک بزرگی برای کسب اطلاعات تاریخی و سیاسی در این زمینه است.
کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923 اثر نویسنده و مورخ فرانسوی، پی یر بروئه دستاوردی است چشم‌گیر. بروئه این اثر را مدت‌ها پیش از آنکه بایگانی‌های تعیین‌کننده در دهه‌ی 1990 در دسترس قرار بگیرند نوشته است، بااین‌حال موفق شده تاریخ مفصل و تکان‌دهنده‌ی چپ رادیکال را در آلمانِ درگیر در آتش جنگ و انقلاب بنویسد.
این کتاب را حسن مرتضوی به فارسی برگردانده و نشر چرخ به چاپ رسانیده است.
در نکوداشت کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923
- پی یر بروئه این امکان را به ما می‌دهد که احساس کنیم در حال زندگی کردن در بطن این رویدادهای سرنوشت‌ساز هستیم. (رابرت برنر)
کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923 برای چه کسانی مناسب است؟
دانشجویان رشته‌ی تاریخ و مخاطبان کتب اجتماعی و سیاسی نکات را زیادی از کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923 به دست خواهند آورد.
در بخشی از کتاب انقلاب آلمان 1: 1917 - 1923 می‌خوانیم
شورای مرکزی اسن در مقایسه با کمیته‌ی عمل هاگنِ چند روز قبل در جایگاه بهتری برای تضمین آتش‌بس نبود. ژنرال فون واتر از این ناهماهنگی و اختلافات داخلی در اردوگاه کارگران استفاده کرد. وی از رهبران اسن خواست طی 24 ساعت چهار اسلحه‌ی سنگین، ده تفنگ سبک، دویست مسلسل، شانزده خمپاره، بیست‌هزار تفنگ، چهارصد جعبه گلوله‌ی توپ‌خانه، ششصد بمب خمپاره‌ای و صدهزار فشنگ را به او تحویل دهند. اگر تسلیحات و مهمات در مهلت مقرر به او تحویل داده نمی‌شد، چنین تلقی می‌کرد که رهبران کارگران از خلع‌سلاح نیروهای خود اجتناب کرده‌اند و توافق را بر هم زده‌اند. شورای اسن به این اولتیماتوم تحریک‌آمیز با فراخوان اعتصاب عمومی پاسخ داد.
در 30 مارس، نمایندگان شورای اسن در برلین بودند و در جلسه‌ای شرکت کردند که شامل رهبران همه‌ی اتحادیه‌های کارگری و احزاب کارگری از جمله پیک و لوی بود. آن‌ها به اتفاق آرا از دولت مولر خواستند اقداماتی به عمل آورد تا تضمین داده شود که توافق بیله‌فلد مورد احترام قرار می‌گیرد و مقامات نظامی خلع‌سلاح شوند. صدراعظم مولر پنج نماینده، از جمله لوی، را پذیرفت و آن‌ها از او خواستند تا ژنرال فون واتر فراخوانده شود. تلاش آن‌ها بی‌نتیجه بود. صدراعظم پاسخ داد که توافق یک‌طرفه شکسته شده است و از سرقت‌ها، توقیف حساب‌های بانکی و تهدید به خراب‌کاری برای توجیه «حفظ نظم» استفاده کرد.
هنگامی که پیک به اسن بازگشت، با وضعیتی بسیار آشفته روبه‌رو شد. اکثریت اعضای شورای مرکزی برای مذاکره با زورینگ به مونستر رفته بودند و تقریباً همه‌ی آن‌ها در راه توسط ارتش دستگیر شده بودند. بااین‌همه، مجمع عمومی دیگری از شوراها برای منطقه‌ی صنعتی در اول آوریل در اسن، با 259 نماینده از 94 شورا، برگزار شد. پیکِ مستقل، اُتینگهاوس، و نماینده‌ی مولهایم، نیکل، درباره‌ی وقایع برلین گزارش دادند و مجمع در خصوص شرایط آتش‌بس موضع‌گیری کرد و برای دفاع و توسعه‌ی شبکه‌ی شوراهای کارگری درخواست تجدیدنظر کرد.
