کتاب شاهنامه فردوسی - جلد 18: از داستان خسرو و شیرین تا پایان شاهنامه

کتاب شاهنامه فردوسی - جلد 18: از داستان خسرو و شیرین تا پایان شاهنامه آخرین مجلد از مجموعه‌ی هجده‌جلدی «داستان‌های شاهنامه» است که سید علی شاهری در آن‌ها، با زبانی ساده به شرح داستان‌های اثر سترگ ابوالقاسم فردوسی، یعنی شاهنامه، می‌پردازد. اگر به آثار کلاسیک فارسی علاقه‌مند هستید، کتاب حاضر همه‌ی چیزی است که به آن نیاز دارید.

درباره‌ی کتاب شاهنامه فردوسی - جلد 18: از داستان خسرو و شیرین تا پایان شاهنامه

اثری که پیش روی شماست،‌ هجدهمین مجلد از مجموعه‌ی شاهنامه‌ی فردوسی به قلم سید علی شاهری است. نویسنده‌ی این مجموعه تلاش کرده تا در هجده جلد داستان‌های شاهنامه را با زبانی ساده برای نوجوانان بالای سیزده‌ سال که شیفته‌ی ادبیات کلاسیک فارسی هستند به نگارش در آورد. در جلد پیشین مجموعه‌ی شاهنامه داستان پادشاهی خسرو پرویز را مطالعه کردید و حالا در این مجلد از داستان خسرو و شیرین تا پایان شاهنامه را پی می‌گیرید. پیشنهاد می‌کنیم این کتاب‌ها را به ترتیب مطالعه کنید تا به شکل کامل در جریان روند داستان قرار بگیرید.

روایت حاضر با ماجرای خسرو و شیرین آغاز می‌شود. در اول کار از خسرو می‌خوانیم که میل شکار کرده. سیصد اسب با لگام زرین به همران خسرو به راه افتادند. هزاروچهل چوب و شمشیر همراه آنان بود. خسرو نیز به زیر لباس دیبایش زره پوشیده بود. وقتی شیرین شنید که سپاهی آمده و شاه ایران پیشرو آن است، پیراهن زردرنگ و مشک‌بویی به تن کرد، به صورتش سرخاب و سفیداب زد و تاجی شاهانه بر سر گذاشت که گوهرهایش همه از سرزمین پهلوی بودند. سپس به بام رفت و همان‌جا ماند تا خسرو رسید. همان دم اشک از مژگان شیرین فرو چکید. تا چشمش به خسرو افتاد، از جای خویش بلند شد، قامت خود را به او نشان داد و شروع کرد به شیرین‌زبانی کردن و از روزگار گذشته سخن گفتن...

داستان دوم، روایت پادشاهی قباد پیروز، معروف به شیرویه را می‌خوانید. سید علی شاهری در کتاب شاهنامه فردوسی - جلد 18: از داستان خسرو و شیرین تا پایان شاهنامه تعریف می‌کند که پادشاهی او هفت ماه بوده. سپس از سخنان ردوبدل‌شده میان قباد و خسروپرویز می‌گوید و زاری باربد با خسرو را روایت می‌کند. داستان‌های سوم تا هشتم به ترتیب «پادشاهی اردشیر شیرویه»، «پادشاهی فرآیین گراز»، «پادشاهی پوران‌دخت»، «پادشاهی آزرم‌دخت»، «پادشاهی فرخ‌زاد» و «پادشاهی یزدگرد» نام دارد که محتوای آن‌ها از عنوان‌شان مشخص است.

کتاب شاهنامه فردوسی - جلد 18: از داستان خسرو و شیرین تا پایان شاهنامه را نشر کتاب چ، واحد کودک و نوجوان نشر چشمه، روانه‌ی بازار نشر کرده است.

درباره‌ی مجموعه‌ی شاهنامه‌ی فردوسی

سید علی شاهری، در مجموعه‌ی هجده جلدی «شاهنامه‌ی فردوسی» با زبانی ساده و نثری روان، ماجراهای شاهنامه (Shahnameh)، اثر گران‌سنگ ابوالقاسم فردوسی طوسی (Ferdowsi) را از ابتدا تا انتها روایت می‌کند. شما در هر مجلد، مخاطب مجموعه‌ای ترکیبی از ابیات شاعر با برگردان فارسی آن هستید. کتاب‌های این مجموعه علاوه بر آن که می‌توانند در علاقه‌مند کردن نوجوانان به ادبیات کلاسیک ایران مفید واقع شوند، فرصت آشنایی با مظاهر ملی و مضامین اخلاقی را هم فراهم می‌آورند.

گفتنی است این مجموعه به همت نشر کتاب چ، واحد کودک و نوجوان نشر چشمه، منتشر شده است. آنچه در ادامه مطالعه می‌کنید، نام برخی از مجلدهای منتشرشده ذیل این مجموعه است: «پادشاهی کیخسرو»، «از رفتن کاووس به مازندران تا پایان داستان رستم و سهراب»، «داستان سیاوش»، «از داستان بازگشت کیخسرو به ایران تا پایان داستان فرود»، «از داستان کاموس تا پایان جنگ رستم با اکوان دیو»، «از داستان بیژن و منیژه تا پایان داستان جنگ دوازده رخ»، «از پادشاهی لهراسب تا پایان هفت خوان اسفندیار»، «از رزم رستم و اسفندیار تا پایان داستان رستم و شغاد»، «از پادشاهی بهمن تا پایان کار اسکندر» و «از پادشاهی اشکانیان تا پادشاهی بهرام پسر شاهپور».

کتاب شاهنامه فردوسی - جلد 18: از داستان خسرو و شیرین تا پایان شاهنامه برای چه کسانی مناسب است؟

نوجوانان علاقمند به داستان‌های حماسی، اساطیری و داستان‌های شاهنامه، مخاطبان اصلی کتابِ سید علی شاهری هستند.

در بخشی از کتاب شاهنامه فردوسی - جلد 18: از داستان خسرو و شیرین تا پایان شاهنامه می‌خوانیم

همچنان پادشاهی خسروپرویز هر روز بلندی می‌گرفت. وقتی بیست‌وهشت‌سال از پادشاهی او گذشت، دیگر بدکرداری بر درگاهش به‌کار نبود. باربَد از درگاه شاه خبر یافت و همه به او گفتند: «شاه ایران رامشگر خود را از بزرگان برگزیده است که اگر تو را با او مقایسه کنند بی‌شک تو را بر سَرگَش برتری می‌دهند.»

وقتی باربَد چنین شنید، درحالی‌که از توانگری به چیزی نیاز نداشت، طمع ورزید. از سرزمین خود به‌سوی بارگاه شاه به‌راه افتاد و به رامشگران آن‌جا نگاه کرد. وقتی سَرگَش از او خبر یافت، دلش تیرگی گرفت و به نوای او خیره ماند. پس نزد سالارِ بار آمد و مقداری درم و دینار نثارش کرد و به او گفت: «رامشگری بر در بارگاه آمده که در عمر و هنر از من بزرگ‌تر است. نباید بگذاری نزد خسرو راه یابد؛ زیرا اکنون من برای خسرو کهنه شده‌ام و او رامشگری تازه است.»

وقتی دربان شاه از سَرگَش چنین شنید، راه بارگاه را بر آن رامشگر ساده بست. وقتی باربَد نزد او می‌رفت، آزرده و ناامید برمی‌گشت. سالارِ بار به او اجازه‌ی ورود نمی‌داد و دیگران هم اعتنایی به او نمی‌کردند. وقتی باربَد ناامید از بارگاه برگشت، با بربطش به‌سوی باغ شاه آمد. باغبان آن‌جا مردی به نام مردوی بود که از دیدن باربَد شاد شد. شاه به‌هنگام نوروز به آن باغ می‌رفت و مدت دوهفته در آن‌جا به بزم می‌نشست. باربَد ابتدا نزد مردوی آمد و در همان روز هم با او دوست شد و به او گفت: «گویی اکنون تو روح و من کالبد آن روح هستم. پس از تو خواهشی دارم که برآوردن آن برای تو کاری ندارد. وقتی شاه به این باغ آمد، مرا به این باغ راه بده تا در نهان صورت شاه و جشنگاهِ او را ببینم.»

مردوی گفت: «چنین می‌کنم و به‌خاطر دوستی تو هر اندیشه‌ی بدی را از سرم بیرون می‌کنم.»