کتاب بلای کبوترها

کتاب بلای کبوترها نوشته‌ی لوییز اردریک، پرفروش‌ترین کتاب نیویورک تایمز در سال 2008، روایتی بسیار جذاب و خواندنی از زندگی چند نسل از سرخپوستان ساکن داکوتای شمالی است. ساکنین قدیمی و بومیان قاره‌ی آمریکا که برای حفظ هویت‌ و تاریخ خود تلاش می‌کنند اما جامعه‌ی سفیدپوست نیز برای ترویج مسیحیت در میانشان بیش از پیش در تلاش است. این کتاب برنده‌ی جوایز «کتاب مینه‌سوتا» برای رمان و داستان کوتاه و «کتاب آنیسفیلد-وولف» در سال 2009 شده است.

درباره‌ی کتاب بلای کبوترها

کتاب بلای کبوترها (The Plague of Doves) رمانی بسیار جذاب و خواندنی از نویسنده‌ی پرفروش نیویورک تایمز، لوییز اردریک (Louise Erdrich) است. رمانی کاملاً بدیع از یکی از مهم‌ترین، با استعدادترین و پرکارترین رمان‌نویسان معاصر آمریکایی. داستان‌های او، بیشتر بازگوکننده‌ی اصالت و عقبه‌ی او هستند: پدر اردریک، آلمانی - آمریکایی و مادرش از اهالی اوجیبوه با رگی فرانسوی - آمریکایی است. این کتاب اولین جلد از سه‌گانه‌ی «عدالت» اردریک است. دنباله‌ی آن، رمان «خانه‌ی گِرد» برنده‌ی جایزه‌ی ملی کتاب شد و سومین جلد «لا رُز» نام دارد که در سال 2016 به چاپ رسید. کتاب بلای کبوترها، روایت متفاوت نویسنده از مصائب مردم بومی آمریکا با چاشنی‌ای از کمدی و تراژدی است. این روایت زیبا و متفاوت، خوانندگان را به شکلی معجزه‌آسا با جریان داستان همراه کرده و به صفحات پایانی این رمان شگفت‌انگیز می‌کشاند. اردریک در رمان بلای کبوترها، پرتره‌ای از وفاداری‌‌ها، احساسات و درام پیچیده‌ای از یک سرزمین غم‌زده و مردمان آن را به تصویر کشیده است. تفاوت‌های بسیار ظریف در روابط خانوادگی، درد بین‌نسلی، نژادپرستی و نابرابری و مرگِ تدریجیِ شهری کوچک در آمریکا ار دیگر مواردی‌ست که در کتاب بلای کبوترها، به وضوح قابل لمس هستند.

پلوتو، داکوتای شمالی، شهری در آستانه‌ی انقراض است. در اینجا، همه با عشق یا دوستی، با خون، و مهم‌تر از همه، با بر دوش کشیدنِ بارِ یک تاریخ مشترک به هم مرتبط هستند. سرخپوستانی که هیچ دارایی و سرمایه‌ای جز خاطراتشان ندارند. برای آنها راهی جز پناه بردن به طنز و شوخی باقی نمانده است. در برابر ترویج مسیحیت مقاومت می‌کنند و گاهی به جد و گاهی به طنز کشیشان و مبلغان مذهبی را به چالش می‌کشند. در این میان با سه شخصیت اصلی همراه می‌شویم: اولین شخصیت اولینا هارپ، دختری جوان و عاشق‌پیشه است که با گوش دادن به داستان‌های پدربزرگش (دومین شخصیت)، موشوم، به جنایتی وحشتناک پی می‌برد. جنایتی که هم ساکنین اوجیبوه و هم سفیدپوستان را تحت تأثیر قرار داده است. خاطره‌ی دردناکی از پرونده‌ی حل‌نشده‌ی قتلی در یک خانواده‌ی مزرعه‌دار هنوز هم اهالی شهر را آزار می‌دهد. در نهایت به سومین شخصیت می‌رسیم: قاضی آنتون بازیل کوتس، که وزن این بی‌عدالتی تاریخی را بیشتر از هر کسی بر شانه‌هایش احساس می‌کند. صدای تیز و برنده‌ی این سه راوی همراه می‌شوند تا حقیقت تلخ پنهان را آشکار کنند...

این کتاب را افشین رضاپور به فارسی برگردانده و انتشارات ققنوس آن را در اختیار علاقه‌مندان قرار داده است.

جوایز و افتخارات کتاب بلای کبوترها

• نامزد جایزه پولیتزر برای بخش داستان (2009)
• برنده‌ی جایزه‌ی کتاب آنیسفیلد-وولف (2009)
• نامزد جایزه‌ی ادبی صلح دیتون برای بخش داستان (2009)
• برنده‌ی جایزه‌ی کتاب مینه‌سوتا برای رمان و داستان کوتاه (2009)

نکوداشت‌های کتاب بلای کبوترها

• داستانی به غایت قابل لمس و بدیع از خاطره و جادو... اردریک در پایان رمان و به شیوه‌ی کلاسیکِ خود، هر کلمه را چون قطعه‌ای نورانی در یک تکه ملیله پیچیده که عمیقاً ذهن، قلب و روح خواننده را می‌نوازد. (O magazine)
• آخرین کتاب لوئیز اردریک را تنها به خاطر حکمتش بخوانید... بلای کبوترها را به خاطر شعر جاری در داستانش بخوانید... در نهایت اما، این کتاب را به خاطر خود روایتش بخوانید... (Boston Globe)
• رمانی بدیع و استادانه… خانم اردریک با نثر خود، تدبیر جادویی گابریل گارسیا مارکز را با ریتم‌ خاکی و آمریکایی فاکنر ترکیب کرده است… رمانی که مسلماً بلندپروازانه‌ترین و از بسیاری جهات، عمیق‌ترین اثر اوست. بسیار تأثیرگذار... و قطعاً باز هم جای تعریف دارد. (Michiko Kakutani, New York Times)
• آزادی بی‌بدیل لوئیز اردریک به اوج خود رسیده است. بلای کبوترها شاهکار خیره‌کننده‌ی اوست. (Philip Roth)

کتاب بلای کبوترها برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به خواندن رمان‌هایی آمریکایی معاصر علاقه دارید، این کتاب برای شماست.

در بخشی از کتاب بلای کبوترها می‌خوانیم

سرهنگ بنتون لانگزفورد و کلانتر، که اسمش کوینتوس فِلز بود، مردها را در حال جستجو برای یافتن محل دار زدن گیر انداختند. اوریک هوگ عقب افتاده‌ بود و داشت از آن دوردست‌ها می‌آمد. مردان کنار چاهی ایستاده بودند، به درون آن نگاه می‌کردند، راجع به موضوع حرف می‌زدند و طنابی را که به سطل بسته شده‌ بود امتحان می‌کردند. سرهنگ و کلانتر اسب‌هایشان را مقابل گاری رقصاندند و مانع حرکت گروه مردان شدند.

کلانتر فلز با همان خونسردی همیشگی گفت: خب دوستان، می‌بینم که بخشی از وظایف ما رو به‌عهده گرفته‌این.

فردریک فوگلی گفت: دیگه داریم تمومش می‌کنیم.

یوجین وایدلاسترند، همسایۀ خانوادۀ کشته‌شده و ویلیام هاچکیس، قفل‌ساز و دلال غله، اسب‌هایشان را به سمت کلانتر راندند...