کتاب تعاملات اجتماعی در اوتیسم: همدلی شناختی، خودمحوری و درد اجتماعی

کتاب تعاملات اجتماعی در اوتیسم نوشته‌ی هلنا هارتمان، همدلی شناختی، خودمحوری و درد اجتماعی را در مبتلایان به اوتیسم (ASD)‌ بررسی می‌کند. این اثر یکی از مولفه‌های اصلیِ تعاملات اجتماعی‌، یعنی همدلی را، مورد توجه قرار داده و از این دیدگاه، تحلیل دقیقی از شناخت اجتماعی بیماران مبتلا به اوتیسم ارائه می‌دهد.

درباره‌ی کتاب تعاملات اجتماعی در اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم (ASD) ‌یک شرایط روان‌شناختی و رشدی عصبی است که عمدتاً روی ساختارهای لیمبیک مغز تاثیر می‌گذارد و اثرات واضحی روی شخصیت و تعاملات اجتماعی فرد مبتلا دارد. مطابق با چهارمین نسخه‌ی دستورالعمل تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-IV)، تشخیص‌ یک اختلال اوتیسمی مبتنی بر نقایص کیفی در سه مورد زیر است: ارتباطات اجتماعی، تعامل اجتماعی و رفتار تکراری‌ یا علاقه‌مندی‌های وسواسی.

کتاب تعاملات اجتماعی در اوتیسم (Social Interactions in Autism)، به بررسی هرچه‌ دقیق‌تر اختلال اوتیسم می‌پردازد و به ما نشان می‌دهد که چه مکانیسم‌ها و شبکه‌هایی در مغز انسان، پدیده‌های اجتماعی را ایجاد می‌کنند، چگونه رفتار و مغز ما در تعامل با یکدیگر هستند تا ما تعاملات اجتماعی داشته باشیم و چگونه قابلیت‌های شناخت اجتماعی مشخص می‌شوند.

هلنا هارتمان (Helena Hartmann)، که در حال حاضر دانشجوی دکترا در واحد علوم اعصاب اجتماعی، شناختی و عاطفی در دانشکده روانشناسی دانشگاه وین است، بعد از مطالعه، تحقیق و تجربیات بسیار کتاب پیش‌رو را تالیف کرده است. او همدلی را، عنصری اساسی در تحقیقاتش قرار داده و تعاملات میان افراد، خصوصاً مبتلایان به اختلال اوتیسم را بررسی کرده است.

با ترکیب حیطه‌های تحقیقی اجتماعی، شناختی و زیست‌شناختی با روش‌های علوم اعصاب، می‌توان رفتارهای رایج انسانی را در ارتباط با فرایندهای فیزیولوژی عصبی سنجید؛ به‌خصوص در ارتباط با پردازش و به اشتراک گذاشتن احساسات متفاوت انسانی. کتاب تعاملات اجتماعی در اوتیسم، نقایص رفتاری و عصبی مبتلایان به اختلال اوتیسم را در پردازش ارتباطات اجتماعی-شناختی مورد تحقیق و بررسی قرار می‌دهد. موضوعی که اصلی‌ترین نگرانی خانواده و اطرافیان این طیف از بیماران است.

کتاب تعاملات اجتماعی در اوتیسم مناسب چه کسانی است؟

روانپزشکان و روانشناسان بالینی از خواندن اثر حاضر بهره خواهند برد. همچنین مطالعه‌ی کتاب تعاملات اجتماعی در اوتیسم، به خانواده و اطرافیان افراد مبتلا به اختلال اوتیسم نیز پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب تعاملات اجتماعی در اوتیسم: همدلی شناختی، خودمحوری و درد اجتماعی می‌خوانیم

همدلی و مولفه‌های عاطفی و شناختی متمایز آن به طور گسترده‌ای هم در جوامع نوروتیپیکال و هم جوامع خاص روان پزشکی مورد مطالعه قرار گرفته است. چندین مطالعه‌ی پیشین نشان دادند که مولفه‌ی شناختی همدلی که شامل مفاهیمی مانند دیدگاه‌گیری، ذهنی‌سازی و نظریه‌ی ذهن استف به نظر می‌رسد که از نظر کیفی در اختلال طیف اوتیسم متفاوت باشد‌ یا حتی مختل شود. در این زمینه، توانایی تمایز خود از دیگران (SOD) هنگام مواجه با حالت‌های هیجانی متعدد و در حال تغییر افراد دیگری که لزوماً همواره مطابق با حالات خود فرد نیستند، به منظور جلوگیری از آشفتگی و سردرگمی شخصی، نقشی کلیدی را در پردازش همدلانه ایفا می‌کنند. اما مهارت‌های شناخت اجتماعی بشر بدون خطا نیستند: از آن جایی که ما عمدتاً از احساسات و ادراکات خود در هدایت کردن تفکراتمان در مورد دیگران در محیط استفاده می‌کنیم، چنین مکانیسم خود فرافکنی می‌تواند منجر به قضاوت‌های همدلانه‌ای شود که از نظر خودمحوری به طرف خودادراکی سوگیری دارند. به علت مشکلات مربوط به حوزه‌ی شناختی همدلی، افراد اوتیسمی ممکن است دشواری‌های بسیار زیادی در بازشناسایی و تمایز احساسات خود از دیگران داشته باشند.

استفاده از فرایندهای مرتبط با SOD و وقوع سوگیری خود محوری هیجانی (EEB) در دو مطالعه‌ی متوالی که هر دو داده‌های رفتاری و همچنین تصویر برداری عصبی از طریق FMRI را ارزیابی می‌کردند، بررسی شد...