کتاب برگ ریزان: ترجمه‌ی رمان یاپراک دوکومو

رشاد نوری گونتکین در کتاب برگ ریزان داستان خانواده‌ای سنتی و پدرسالار را روایت می‌کند که در جریان تغییرات فرهنگی و اجتماعی، زندگی‌شان دستخوش ناملایمات می‌شود. پس از آن علیرضا، به‌عنوان پدر این خانواده که تاکنون میان اعضای خانه اقتدار و احترام زیادی داشته، باید شاهد سرپیچی‌ و بی‌توجهی همسر و فرزندانش نسبت به خود باشد و فضای سرد و بی‌روح خانه را تاب بیاورد.

درباره‌ی کتاب برگ ریزان

پس از جنگ‌جهانی اول و با تغییرات جهان مدرن، ساختار بسیاری از خانواده‌ها در کشورهای مختلف از شکل پدرسالاری به سوی فرزندسالاری حرکت کرد. رشاد نوری گونتکین (Resat Nuri Guntekin) در کتاب برگ ریزان (Falling Leaves) داستان زندگی یک خانواده‌ی ترکیه‌ای را روایت می‌کند که دیگر نمی‌توانند به سنت‌های گذشته پایبند بمانند.

علیرضا به‌عنوان پدر این خانواده سعی دارد سرنوشت فرزندان خود را تعیین کند. او برای حفظ موقعیت شغلی و خانوادگی‌اش تلاش‌های بسیاری کرده، اما با بزرگ شدن فرزندانش و تغییرات زندگی در استانبول کم‌کم اقتدار خود را از دست داده است.

او حالا دیگر قدرت تأثیرگذاری بر پسر و دخترانش را ندارد. در این روزهاست که علیرضا احترامی که از فرزندانش توقع داشته را در رفتار آن‌ها احساس نمی‌کند و مدام از خانواده‌اش بی‌اعتنایی می‌بیند. با دقت در نام این کتاب می‌بینیم خانواده‌ی علیرضا که شامل همسر، پسرش شوکت و دختران او لیلا، نجلا و عایشه می‌شود، مانند درختی بارور است که بالاخره فصل برگریزان آن فرا رسیده و کم‌کم تمام داشته‌های گذشته را از دست می‌دهد.

گفتنی‌ست این داستان به دلیل موضوع خاص و توجهی که به تفاوت‌های میان نسل‌های مختلف نشان داده، در طول دهه‌های گذشته با استقبال خوبی از سوی مخاطبان مواجه شده و داستان آن بیانگر شکافی‌ست که به مروز بین والدین و فرزندان ایجاد می‌شود و می‌تواند اختلافات گسترده‌ای را به بار بیاورد.

کتاب برگ ریزان ترجمه‌ی نازیلا نیک رفتار خیابانی است که از سوی نشر اختر در اختیار علاقه‌مندان به رمان‌های ترکیه‌ای قرار دارد.

اقتباس از کتاب برگ ریزان

رمان برگ ریزان (Yaprak Dökümü) تاکنون مورد اقتباس‌های سینمایی و تلویزیونی متعددی قرار گرفته است. یکی از مشهورترین این اقتباس‌ها مجموعه‌ی تلویزیونی برگ ریزان است که در سال 2005، به سفارش «کانال دِ» ترکیه در پنج فصل ساخته شد و توانست با استقبال خوبی از جانب مخاطبان مواجه شود. خلیل ارگون، گوون هوکنا، بنو ییل‌دیریملار برخی از بازیگران این سریال هستند.

کتاب برگ ریزان مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به رمان‌های کلاسیک اجتماعی، خصوصاً ادبیات ترکیه از خواندن این داستان لذت خواهند برد.

با رشاد نوری گونتکین بیشتر آشنا شویم

رشاد نوری گونتیکین متولد سال 1889 در استانبول است. او رمان برگ ریزان را در دوران تغییر نظام سیاسی ترکیه از پادشاهی به جمهوری نوشته است. وی علاوه‌ بر نویسندگی، در زمینه‌ی سیاسی نیز فعالیت داشته و در مجلس ترکیه جزء نمایندگان حزب جمهوری خلق بوده است. از دیگر آثار این نویسنده باید به رمان‌های مشهوری چون «چالی کوشو»، «یاشیل گئجه»، «آنادولو نوت لاری» و ... اشاره کرد. کتاب «خورشید شامگاهان» از دیگر رمان‌های اوست که به فارسی ترجمه شده است.

او در سال 1956 برای درمان ریه‌هایش به لندن سفر کرد و در همین شهر از دنیا رفت.

در بخشی از کتاب برگ ریزان: ترجمه‌ی رمان یاپراک دوکومو می‌خوانیم

آن‌شب، خانه‌ی "علیرضا" نورانی‌تر از همیشه به نظر می‌رسید. فکر کرد چون مدت زیادی را در تاریکی راه رفته، این‌طور به نظرش می‌رسد؛ اما وقتی نزدیک‌تر شد، متوجه شد که درست می‌بیند. امشب در خانه‌اش حالتی غیرطبیعی وجود داشت. درِ حیاط باز بود، از درختان فانوس‌هایی روشن آویزان بود. در این حین، از دور صدای نازک "عایشه" شنیده شد که فریاد می‌زد:

- داره میاد.

از همه عجیب‌تر، همسر و دخترانش بودند که تا موضوع مهمی پیش نمی‌آمد وارد حیاط نمی‌شدند، برای استقبال از او تا دم در آمده بودند. دلیل این کار چه بود؟ لازم نبود که امشب اهل خانه در تاریکی و سکوت آمدنش را ببینند؟

با اینکه فوق‌العاده تعجب کرده بود، نه "علیرضا" چیزی پرسید، نه آنها چیزی گفتند. "عایشه" هیجان‌زده، دست پدرش را گرفت و با عجله به دنبال خود کشید. عاقبت کنار سفره‌ی رنگینی که داخل آلاچیق چیده شده بود، مژده را به او دادند. پسر بزرگش "شوکت" در امتحان قبول شده بود و با حقوق صد لیره در یک بانک به عنوان کارمند استخدام شده بود.

آن روز "علیرضا" برای دومین‌بار چشمانش را رو به آسمان دوخت و با خود گفت: "خدای من! چه تصادفی!" صد لیره، پولی تقریباً برابر با حقوق از دست داده‌اش. همانند سربازی که در جنگ زخمی شده باشد و از کنار او سرباز دیگری برخاسته و با سلاح او به جنگ ادامه بدهد، خستگی از جسمش خارج شد.

"علیرضا" از زمانی که پسرش کوچک بود، همواره این جملات را برای او تکرار می‌کرد:

- بعد از من، رییس خانواده تو هستی. بعد از مرگم، تو در جایگاه من قرار می‌گیری.

پیرمرد سر پسرش را به سینه‌اش چسباند و در همان حال، بی‌اختیار اشک ریخت. بچه‌ها تا آن روز شاهد گریه‌ی پدرشان نبودند؛ بنابراین همه‌شان فکر کردند که او از خوشحالی و افتخار، گریه می‌کند.