بله
کتاب آموزش اصول پایه و قوانین رشته‌های ورزشی نوشته‌ی ارشد رحیمی گلوگاهی، محمد حامی، رحیم درزی خلردی، حسن اسحاقی کناری و داوود دانشفر است. نویسندگان کتاب تقسیم‌بندی کتاب را براساس سرفصل‌های وزارت علوم انجام داده‌اند؛ بنابراین کتاب برای دانشجویان رشته‌های ورزشی مناسب به نظر می‌رسد. در این کتاب به فواید، اصول و قوانین حدود 20 رشته‌ی ورزشی پرداخته می‌شود.
درباره کتاب آموزش اصول پایه و قوانین رشته‌های ورزشی
بسیاری از ما وقت خود را صرف تماشای رشته‌های ورزشی مختلف می‌کنیم و مطمئناً هر کداممان به یکی از ورزش‌ها بیش از بقیه علاقه داریم. ورزش کردن در ابتدا فقط یک تفریح و سرگرمی محسوب می‌شد؛ اما امروزه حرفه و فعالیت نیز هست و ورزشکاران حرفه‌ای درآمد زیادی از رشته‌ی ورزشی خود دارند. قوانین رشته‌ها در طی سال‌های متمادی تغییر کرده و امروزه به ثبات نسبی رسیده است. کسانی که می‌خواهند یک رشته‌ی ورزشی را یاد بگیرند، در ابتدا باید با قوانین آن آشنا شوند و سپس به سراغ ورزش بروند. کتاب آموزش اصول پایه و قوانین رشته‌های ورزشی از دسته کتاب‌هایی است که مطالعه‌اش باعث می‌شود با رشته‌های مختلف ورزشی آشنا شوید و علاقه‌ی خود را پیدا کنید.
البته همانطور که دکتر محمد حامی و دکتر ارشد رحیمی گلوگاهی در مقدمه‌ی کتاب اشاره کرده‌اند، کتاب آموزش اصول پایه و قوانین رشته‌های ورزشی مطابق با سرفصل‌های وزارت علوم و فناوری است و سه بخش و درمجموع 9 فصل دارد. بخش اول ورزش‌ها براساس ابزار مورداستفاده تقسیم شده‌اند و در بخش دوم چگونگی رابطه در روند فعالیت ورزشی موردتوجه قرار گرفته است. نگرش روانشناسی – ورزشی نیز در تقسیم‌بندی اهمیت ویژه‌ای دارد و از همین رو مؤلفان کتاب این موضوع را برای بخش سوم در نظر گرفته‌اند. رشته‌های ورزشی بررسی‌شده در این کتاب عبارتند از: کشتی، شنا، سوارکاری، شمشیربازی، دوچرخه‌سواری، فوتبال، والیبال، فوتسال، بسکتبال، هندبال، بدمینتون، تنیس روی میز، تکواندو، کاراته، جودو، بوکس، ورزش‌های دوومیدانی، گلف، کوهنوردی، تیراندازی و ژیمناستیک.
در کتاب آموزش اصول پایه و قوانین رشته‌های ورزش، فواید هر رشته‌ی ورزشی، تقسیم‌بندی آن، قوانین و دیگر موارد مرتبط بررسی می‌شود. انتشارات حتمی این کتاب را با نویسندگی آقایان ارشد رحیمی گلوگاهی، محمد حامی، رحیم درزی خلردی، حسن اسحاقی کناری و داوود دانشفر چاپ کرده است.
کتاب آموزش اصول پایه و قوانین رشته‌های ورزشی برای چه کسانی مناسب است؟
دانشجویان رشته‌های علوم ورزشی و تربیت‌بدنی مخاطبان اصلی کتاب آموزش اصول پایه و قوانین رشته‌های ورزشی هستند.
با رحیم درزی خلردی و داوود دانشفر بیشتر آشنا شویم
رحیم درزی خلردی متولد سال 1349 در شهرستان ساری است. او کارشناسی‌ارشد رشته‌ی تربیت‌بدنی و علوم ورزشی (گرایش مدیریت ورزشی) دارد و در رشته‌ی دکتری مدیریت ورزشی تحصیل می‌کند. وی در دهه‌های شصت و هفتاد بازیکن تیم‌های فوتبال شهرستان ساری بود و بعد از آن دبیر تربیت‌بدنی در مدارس و دبیرستان‌های ساری شد. او سال‌ها دبیر آموزش‌وپرورش بود و بعد از اخذ مدارک مربیگری، وارد عرصه‌ی اجرایی فوتبال شد. رحیم درزی خلردی هم‌اکنون رئیس هیئت فوتبال استان مازندران است.
شیهان داوود دانشفر متولد سال 1344 در تهران، دانشفر نماینده‌ی سازمان جهانی و رئیس سبک کیوکوشین کان در ایران و خاورمیانه است. او کمربند سیاه دان 6 دارد و در 14 سال عضویت خود در تیم ملی کیوکوشین کان، 29 عنوان قهرمانی به دست آورد. وی ازسال 1377 سرمربی تیم ملی کیوکوشین کان شد و نتایج درخشانی کسب کرد. او در سال 1379 نماینده‌ی ایران در سازمان جهانی کیوکوشین کان ژاپن شد و جزء اولین نمایندگان پیوسته به سازمان کانچو رویاما بود. شیهان داوود دانشفر در سال 1385 سرمربی تیم ملی سبک‌های آزاد کاراته شد.
در بخشی از کتاب آموزش اصول پایه و قوانین رشته‌های ورزشی: ورزش 1 و 2 می‌خوانیم
چه ورزشی را در چه سنی شروع کنیم؟
رهنمودهای زیادی در مورد زمان شروع و چگونگی شروع شرکت در ورزش وجود دارد. این رهنمودها بر اساس بهبود عملکرد و عوامل خطرزا طراحی شده‌اند.
سنین 6-2 سالگی
لازم است کودکان بیشتر در فعالیتهای شادی‌آور و فرح‌بخش شرکت کنند. در این سن کودک، توانایی شرکت در ورزش‌های سازمان‌یافته مانند فوتبال را ندارد؛ زیرا توانایی حرکتی و تعادلی کامل نیست و محدوده توجه او محدود است. مهارتهایی مانند دویدن، پریدن و شنا را می‌توان به کودک آموزش داد. در این سن، ورزش باید با حداقل آموزش باشد و از ایجاد رقابت و مسابقه بین کودکان جلوگیری شود. هدف اصلی باید لذت بردن از ورزش باشد.
سنین 10-6 سالگی
گرچه بهبود تعادل و حرکت به‌دست آمده اما هنوز هماهنگی لازم بین دست و چشم به‌وجود نیامده است؛ بنابراین کودک می‌تواند به‌طور محدود به ورزش‌های سازمان‌یافته بپردازد. ورزش‌هایی مانند ژیمناستیک، شنا، تنیس برای کودک مناسب است. در این سن تاکید بر آموزش تکنیک است و باید به رقابت و مسابقه کمتر اهمیت داده شود.
سنین 12-10 سالگی
سطح شعور و فهم و توانایی یادگیری، تعادلی و حرکتی کودک افزایش می‌یابد و می‌تواند حرکتهای پیچیده و تکنیک و تاکتیک را یاد بگیرد و در ورزش‌های سازمان‌یافته و برخوردی شرکت کند. ورزش‌هایی مانند والیبال، بیسبال، فوتبال و دوچرخه‌سواری برای این سنین مناسب هستند.
سن بلوغ
بدنسازی با وزنه باید بعد از سن بلوغ آن هم همواره تحت‌نظر مربی انجام گیرد. ورزش‌های پربرخورد و تماسی مانند بوکس، کشتی، هاکی و پاورلیفتینگ بهتر است بعد از 15 سالگی شروع شوند ولی به‌طور کلی می‌توان گفت مناسب بودن شدت و نوع ورزش را رضایتمندی کودک و لذت بردن او تعیین می‌کند. علاوه بر این، ورزش تاثیری بر سن بلوغ ندارد مگر در دخترانی که رژیم غذایی شدید گرفته باشند و والدین نباید از این بابت نگران باشند.
