بله
عبدالحمید ذکایی و ناهید محمدی جاوید در کتاب سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین به تاثیر تمرین‌های ورزشی بر عملکرد قلب می‌پردازند. آن‌ها با اشاره به تحقیقات علمی معتبر در ایران و جهان، نتیجه می‌گیرند که انجام تمرینات و ورزش، عملکرد قلب را از جنبه‌های گوناگون سوخت‌وسازی، رئولوژیکی، ایمونولوژیکی و... بهبود می‌دهد و برای سالمندان و بیماران نیز تحت شرایطی مؤثر خواهد بود.
درباره کتاب سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین
تمرینات ورزشی ممکن است به قلب و عروق فشار وارد کند؛ اما قلب نیز مانند سایر اعضای بدن با چنین تغییراتی سازگار می‌شود. شاید با خود فکر کنید که ممکن است سیستم قلب و عروق در این شرایط دچار مشکلات بسیاری شود؛ اما نتیجه‌گیری کتاب برعکس تصور شماست. سازگاری سیستم قلبی عروقی با ورزش، عملکرد قلب را در شرایط مختلف بهبود می‌دهد. عبدالحمید ذکایی و ناهید محمدی جاوید در کتاب سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین تمام موارد مرتبط را به‌دقت بررسی کرده‌اند.
برای آشنایی با این موضوع، ابتدا لازم است که ساختار و عملکرد قلب را بهتر بشناسید. فعالیت بدنی در ساختار و عملکرد بطن چپ و هیپرتروفی تأثیر بسزایی دارد و باعث کشیدگی قلب و بطن راست می‌شود. همچنین تحقیقات نشان داده که دهلیز چپ ورزشکاران بزرگ‌تر است. البته باید روی این موضوع تأکید کنیم که سن، جنس، نوع تمرین و ژنتیک بر میزان بهبود عملکرد اثر دارند. در کتاب سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین آمده است که برنامه تمرینی منظم با شدت بالا بعد از دو تا چهار هفته، سازگاری قلب را به سطح عادی می‌رساند. در کل فعالیت بدنی استقامتی چگالی مویرگی را افزایش می‌دهند و در نتیجه خون، اکسیژن و مواد غذایی بیشتری به بافت‌های بدن می‌رسد.
عبدالحمید ذکایی و ناهید محمدی جاوید در بخش‌های بعدی به سازگاری‌های عروق با تمرین، سازگاری‌های رئولوژیکی خون با تمرین، سازگاری‌های ایمونولوژیکی با تمرین، سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین در سالمندان و بازتوانی قلبی با تمرین می‌پردازند. کتاب بر اساس آخرین تحقیقات و شواهد در زمینه‌ی سازگاری سیستم قلبی عروقی است و با تصاویر و نمودار‌های مختلف، موضوع را برای خواننده ملموس‌تر می‌کند. همچنین نویسندگان در پایان هر فصل نتیجه‌گیری را قرار داده‌اند تا خواننده با مطالعه‌ی سریع این بخش‌ها، دیدی کلی از کتاب به دست آورد. انتشارات حتمی کتاب سازگاری قلبی عروقی با تمرین را روانه‌ی بازار کرده است.
کتاب سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین برای چه کسانی مناسب است؟
دانشجویان و پژوهشگران رشته‌‌های پزشکی و فیزیولوژی ورزشی مخاطبان اصلی این کتاب هستند. همچنین متخصصان قلب و عروق با مطالعه‌ی کتاب سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین، با آخرین پژوهش‌ها آشنا می‌شوند و برای انجام تمرین‌ها و ورزش به بیماران خود توصیه‌های بهتری می‌کنند.
با عبدالحمید ذکایی و ناهید محمدی جاوید بیشتر آشنا شویم
دکتر عبدالحمید ذکایی متولد سال 1346 در شهر کرمانشاه است و مدرک فلوشیپ فوق تخصصی بیهوشی قلب خود را از دانشگاه علوم پزشکی ایران دریافت کرده است. او دوره‌ی پزشکی عمومی و تخصصی بیهوشی و مراقبت‌های ویژه را در سال‌های 71 و 77 در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان سپری کرده است. وی از سال 77 عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه است و سوابق کاری او شامل این موارد می‌شود: معاون آموزشی گروه بیهوشی و رئیس بخش آی‌سی‌یو بیمارستان آیت‌الله طالقانی، رئیس بخش‌های بیهوشی و آی‌سی‌یو بیمارستان امام علی (ع). او هم‌اکنون سرپرست مدیریت اطلاع‌رسانی پزشکی و منابع علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه است. دکتر عبدالحمید ذکایی به‌جز کتاب سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین، کتاب «مبانی قلب و عروق» را به نگارش درآورده است.
ناهید محمدی جاوید دارای دکتری فیزیولوژی ورزش است و هم‌اکنون به‌عنوان پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه فعالیت می‌کند. او در سال 1375 مدرک کارشناسی پرستاری خود را دریافت کرد و در بیمارستان امام خمینی و امام علی (ع) استان کرمانشاه، نزدیک به 17 سال به شغل پرستاری مشغول بود. انتشارات حتمی کتاب دیگر او را با نام «غدد، ترشحات هورمونی و کنترل هورمونی اشتها» چاپ کرده است.
در بخشی از کتاب سازگاری‌های قلبی عروقی با تمرین می‌خوانیم
فرد و همکاران در پژوهشی تأثیر یک دوره بازتوانی قلبی بر شاخص‌های پرشدگی دیاستولی و ظرفیت عملکردی در بیماران مبتلا به سکته قلبی را مورد بررسی قرار دادند. بدین منظور تعداد 29 نفر بیمار مبتلا به سکته قلبی (15 نفر گروه مداخله و 14 نفر گروه شاهد) در این تحقیق شرکت کردند. گروه مداخله به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه یک ساعت با شدت 65 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب در برنامه بازتوانی شرکت کردند و گروه شاهد تحت مراقبت‌های معمول بیماران قلبی عروقی قرار گرفتند. قبل از شروع برنامه‌های بازتوانی و بعد از آن، از بیماران برای ارزیابی شاخص‌های عملکرد دیاستولی اکوکاردیوگراف پالس ویو داپلر گرفته شد و ظرفیت عملکرد بیماران با استفاده از آزمون تمرین بر اساس پروتکل نوین مشخص شد. نتایج نشان داد، برنامه‌های بازتوانی به مدت هشت هفته تغییر معنی‌داری در شاخص‌های عملکرد دیاستولی ایجاد نمی‌کند، اما ظرفیت عملکردی، ضربان قلب استراحتی و حداکثر ضربان قلب در گروه مداخله در مقایسه با گروه شاهد به‌طور معنی‌داری بهبود یافت. این‌گونه به نظر می‌رسد که برنامه‌ی بازتوانی قلبی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه باعث بهبود ظرفیت عملکرد در بیماران قلبی می‌شود، اما بر شاخص‌های عملکردی دیاستولی تأثیر ندارد. بهبود در ظرفیت عملکردی احتمالاً ناشی از سازگاری‌های محیطی در نتیجه فعالیت‌های تمرینی باشد.
