کتاب اجرای ویژه

صادق عاشورپور در کتاب اجرای ویژه پنج نمایش‌نامه‌ی تازه‌ی خود را در معرض نگاه مخاطبان قرار داده است. این آثار به خوبی انعکاس‌دهنده‌ی دغدغه‌های اجتماعی و فلسفی نویسنده هستند و با هدف اعتلای فکری مخاطبان نمایشنامه‌های ایرانی و گسترش تفکر انتقادی به نگارش درآمده‌اند.

درباره‌ی کتاب اجرای ویژه

نمایش در ایران قدمتی به بلندای برگزاری آیین‌هایی چون سوگ سیاوش دارد که با الهام از متون کهن حماسی و بعدها شاهنامه‌ی فردوسی شکل گرفته‌اند. پس از رسمی شدن آیین تشیع در ایران نیز نمایش تعزیه با مجالس متنوع خود گسترش چشمگیری پیدا کرد و در دوران قاجار به اوج اقبال رسید. نمایش‌های روحوضی، انواع پرده‌بازی و خیمه‌شب‌بازی‌، نقالی و... از دیگر آیین‌های سنتی ایرانی محسوب می‌شوند.

امروزه، با گسترش هنر تئاتر، نمایشنامه‌ها حال‌وهوای تازه‌ای به خود گرفته‌اند و در فضایی مدرن به حیات خود ادامه می‌دهند. صادق عاشورپور به عنوان یکی از پژوهشگران این حوزه، در کتاب اجرای ویژه، پنج نمایشنامه‌ی خود را در معرض دید مخاطبان قرار داده است. عاشورپور در این کتاب با استفاده از گفت‌وگوهای کنایی به انتقاد از برخی مسائل فکری و فرهنگی پرداخته و از این دریچه مشکلات اجتماعی گوناگون را زیر ذره‌بین نقد قرار داده است.

از جمله نمایشنامه‌های این کتاب باید به «اجرای ویژه»، «زن، تفنگ، جنگ»، «تقلیدنامه، داستان شکر، (کچلک‌بازی)»، «پالتو» و «زنده و عروسکی پهلوان گمشده» اشاره کرد. نویسنده در نمایش «کچلک‌بازی» به انعکاس لودگی‌های شخصیت عروسکی کچل که یادآور پهلوانان ایرانی‌ست پرداخته و با بیان طنزآمیز و تلخ خود گوشه‌ای از تاریکی‌های جامعه‌ی ایرانی را به تصویر کشیده است.

از این نویسنده پیش از این کتاب «مجموعه نمایشنامه‌های ایرانی» منتشر شده که اثر پژوهشی مهمی در معرفی نمایش‌های کشورمان است. همچنین «فرمان خاتون»، «پنج طیاطر»، «شاکی» و «سقای دیگر» از دیگر آثار عاشورپور محسوب می‌شوند. گفتنی‌ست کتاب اجرای ویژه از سوی انتشارات کتاب نیستان منتشر شده است.

کتاب اجرای ویژه مناسب چه کسانی است؟

خواندن این کتاب را به مخاطبان نمایشنامه‌های ایرانی و علاقه‌مندان به ادبیات نمایشی توصیه می‌کنیم.

در بخشی از کتاب اجرای ویژه می‌خوانیم

شهر استانبول، ساحل دریا، شکر وارد می‌شود، پریشان احوال روبه‌روی تماشاگران می‌نشیند و با خود.

شکر: چه شد، چرا این‌طورها شد، بخت از من برگشت چرا، هم معزز را از دست دادم، هم تمام اندوخته‌ام را، تازه چیزی نمانده بود که خودم هم راهی محبس بشوم، البته تقصیر از من بود، دروغ گفتم و مکافاتش را هم دیدم...

دو بامبی بر فرق خود می‌کوبد.

شکر: بیچاره ننه‌ام چهار سال آزگار است چشم به راه دوخته تا پسرش از آن طرف ارس با یک کیسه پر از پول به وطن برگردد، اما نمی‌داند که پسرش دو سال در بردگی ترکمان‌ها بوده، بعد از آن هم صدقه سر گولر آقا خلاصی یافته و دو سال است که در مملکت عثمانلو، پادویی گولر آقای دلاک را می‌کند، و امروز هم هر چقدر که اندوخته کرده بود تا شاید به وطن برگردد، رندان از خدا بی خبر به تاراج بردند...

و بار دیگر دو بامبی بر فرق خود می‌کوبد و می‌گرید.

شکر: مانده‌ام، اگر با گولر آقا روبرو بشوم، چه بگویم؟ بگویم چشم‌بسته عاشق شدم و به خاطر آن هرچه در مدت دو سال اندوخته بودم به تاراج رفت، و حالا ننه، پسرت شده از آن جا رانده و از اینجا مانده... بیچاره شکر، بی‌نوا شکر، با کدام نان و آبت عاشق شدی...؟

و باز دو بامبی بر فرق خود می‌کوبد و می‌گرید.