وقتی مربیان از بازی برای آموزش استفاده میکنند، یادگیرندگان برندگان بزرگی هستند! شارون بولر و کارل کپ در کتاب هر آنچه باید درباره طراحی بازیهای آموزشی اثربخش بدانید، از نقش و تأثیر انواع مختلف بازیها بهویژه بازیهای کامپیوتری در یادگیری و تقویت حافظه افراد سخن میگوید.
دربارهی کتاب هر آنچه باید درباره طراحی بازیهای آموزشی اثربخش بدانید:
تحقیقات متعددی بیان کردهاند که بازیها از شیوههای دیگر یادگیری، تأثیرگذاری بیشتری دارند. همین طور در آموختن استراتژیها، تخصیص منابع و تفکر خلاقانه، شیوههای بسیار خوبی را ارائه میدهند. همچنین میتوانند به افراد در درک و فهم نظریات افراد کمک کنند. آنان فرصتی برای یادگیرندگان ایجاد میکنند تا بتوانند تجربیات یادگیریشان را شخصیسازی و استراتژیهای گوناگون را آزمایش کنند و در حالی که بازی متفاوتی را نسب به دوستانشان تجربه میکنند، نتایج یادگیری یکسانی به دست آورند. بازیها میتوانند با تکرار شدن در تقویت حافظه نقش داشته باشند؛ به خصوص در مورد مسائل پیشپاافتادهای همچون یادآوری اطلاعات یک محصول یا مراحل پردازش یک موضوع، بازیها میتوانند بسیار اهمیت داشته باشند.
اگر قصد دارید این کتاب را بخوانید، به احتمال قوی باور دارید که بازیها قادرند ابزار یادگیری اثرگذاری باشند. با این حال چالش مهم شما در طراحی و اجرای بازیهاست. کتاب هر آنچه باید درباره طراحی بازیهای آموزشی اثربخش بدانید (Play to learn) میتواند به این منظور به شما کمک کند. طراحی آموزشی و طراحی بازی، رشتههای علمی متفاوتی به شمار میروند. اکثر طراحان و متخصصان آموزش، توانایی طراحی بازی و یا حتی سواد بازی را ندارند. کتاب پیش رو کمکتان میکند تا به طور نظاممند، علم و توانایی طراحی بازیهای آموزشی را به دست آورید.
شیوهای که در این کتاب استفاده شده، همان مسیری است که در چندین سال گذشته در کارگاههای آموزشی طی شده و به کار گرفته شدهاند. با مرور کتاب خواهید دید که این مسیر در طی نه مرحله صورت میگیرد و هر فصل مربوط به یک مرحله است. همچنین برای کمک به بالا بردن توانایی شما در طراحی بازی آموزشی، فعالیتهایی همچون «بر روی پروژه خود کار کنید» ارائه میشود.
فصل 1، ادبیات و اصطلاحات ویژه و مرسوم عرصه بازیها را معرفی میکند. فصلهای 2 تا 5، چهار مرحلهی اول روند طراحی بازی را شرح میدهد. در این فصلها، میآموزید که چطور بازیهای تجاری و آموزشی را بازی و بررسی کنید، چه کارهایی را باید پیش از شروع در طراحی آموزشی بدانید و رعایت کنید و کدام شاخصههای طراحی را از یاد نبرید. فصل 6، دو بازی آموزشی را مورد مطالعه موردی قرار میدهد و خصوصیات مربوط به طراحی آموزشی و طراحی بازی را ارزیابی میکند. در فصلهای 7 تا 11، ادامه مراحل روند طراحی بازی را خواهید خواند. این فصلها شما را از مرحلهی اول نمونه ابتدایی یک بازی آموزشی تا اجرای نهایی آن راهنمایی میکند. فصل 12 به ارائه تجربه و چگونگی پیشروی در آفرینش بازیهای آموزشی میپردازد.
کتاب هر آنچه باید درباره طراحی بازیهای آموزشی اثربخش بدانید برای چه کسانی مناسب است؟
اگر معلم یا مربی هستید و به دیگران آموزش میدهید و یا اگر مشغول یادگیری چیزی هستید، این کتاب برایتان جذاب خواهد بود.
با نویسندگان کتاب هر آنچه باید درباره طراحی بازیهای آموزشی اثربخش بدانید بیشتر آشنا شویم:
شارون بولر (Sharon Boller) رئیس و مدیر تولید Bottom-Line Performance است، یک شرکت راهکارهای یادگیری که او در سال 1995 تأسیس کرد. شارون BLP را از یک شرکت انفرادی به شرکتی با ارزش بیش از 3 میلیون دلار و با 30 عضو تبدیل کرد. BLP جوایز متعددی را برای راهکارهای مبتنی بر بازی سفارشی از جمله جوایز Horizon و جوایز LTEN کسب کرده است.
او اغلب در مورد موضوعات طراحی یادگیری مبتنی بر بازی، در سطح محلی و بینالمللی برای انجمن آموزش الکترونیک، ATD، مدیر ارشد آموزش، مجله آموزش، و سایر گروههای صنعتی صحبت میکند. شارون نویسنده مقالات متعددی در زمینه یادگیری مبتنی بر بازی، یادگیری علوم و طراحی آموزشی و همچنین کتابی در زمینه شبیهسازیها و بازیهای تیمسازی و آموزش تیم است.
کارل کپ (karl M. Kapp)، استاد فناوری آموزشی در دانشگاه بلومزبورگ پنسیلوانیاست که در آن جا موضوعات مرتبط با بازی، گیمیفیکیشن و فناوریهای یادگیری را تدریس میکند. او مدیر مؤسسه فناوریهای تعاملی بلومزبورگ است که با سازمانها برای ایجاد دستورالعملهای تعاملی از حوزه بازیها، راهحلهای گیمیفیکیشن و شبیهسازی کار میکند. او همچنین بنیانگذار گروه یادگیری حکمت است، جایی که در سطح بینالمللی با شرکتها مشورت و به آنها کمک میکند تا استراتژیهایی پیرامون یادگیری مبتنی بر فناوری، یادگیری مبتنی بر بازی، گیمیفیکیشن، طراحی آموزشی و توسعه استراتژی فناوری یادگیری طراحی کنند. همچنین او یکی از بنیانگذاران شرکت بازیهای آموزشی 2K Learning است.
کارل مشتاق به اشتراکگذاری دانش و آموزش دیگران است. او یک سخنران TEDx و بینالمللی در مورد موضوعات بازی، گیمیفیکیشن و نوآوری یادگیری است.
در بخشی از کتاب هر آنچه باید درباره طراحی بازیهای آموزشی اثربخش بدانید میخوانیم:
هنگامیکه برنامه خود را برای توسعه یک بازی آموزشی مطرح میکنید، همه افرادِ درگیر در طراحی، توسعه و اجرای بازی باید دقیقاً بدانند که چه چیزی در حالِ توسعه است. اگر از قبل در مورد تعاریف بحث نکنید، ممکن است منجر به سوءبرداشت و انتظارات متفاوت شود. زمانیکه در مورد طراحی و تولید بازی آموزشی خود بحث میکنید، تعاریف زیر را با ذینفعان در میان بگذارید. با انجام این کار، ابهامات برطرف شده و روشن میشود که آیا بازی آموزشی راهحل مناسبی است یا رویکردهای دیگری مانند شبیهسازی و یا استفاده از بازیوارسازی مناسبتر است.
بازیهای سرگرمی، صرفاً برای لذت بردن استفاده میشوند. نتیجه مورد انتظار دیگری از این بازیها متصور نیست. اغلب افراد با بازیهای صرفاً سرگرمکننده آشنا هستند. بازیکنان ممکن است از یک بازی سرگرمی نیز بیاموزند، اما هدف این بازیها یادگیری نیست. اگر هرگونه یادگیری رخ دهد، نتیجه فرعی یا تصادفی است که برای رسیدن به هدف لذت بردن است.
بازیهای آموزشی برای کمک به بازیکنان در توسعه دانش یا مهارتهای جدید و یا تقویت دانش یا مهارتهای موجود طراحی شدهاند. بازیهای آموزشی، «بازیهای جدی» نیز نامیده میشوند. هدف نهایی یک بازی آموزشی رسیدن به یادگیری است، در حالی که بازیکن در فرایند یادگیری مشغول یا غوطهور است. بازیهای آموزشی اغلب به یک مدل از واقعیت و نه خود آن اشاره میکنند. بعضی از این بازیها از تخیل در فرایند آموزش بهره میبرند و یک نسخه دقیق از یک وضعیت واقعی نیستند. عنصر سرگرمی در بازی، تا حد امکان باید به آنچه که آموخته میشود، مرتبط باشد.
شبیهسازی تلاشی برای بازتولید (یا بازنمایی) واقعیت است. یک تجربه تعاملی است که یک محیط واقعی و کنترلشده را بهمنظور تمرین رفتارهای خاص برای یادگیرندگان فراهم میکند تا بتوانند اثرات تصمیمات خود را تجربه نمایند. یک نمونه از شبیهسازیهای برجسته آموزشی، شبیهساز پرواز است که خطوط هوایی و ناسا برای آموزش خلبانان از آن استفاده میکنند.
بله














