کتاب تنظیم گزارش شرکتی در قرن بیست و یکم: استفاده کارآمد از فناوری و اینترنت

امروزه گزارش‌نویسی آماری در فضاهای مدیریتی و کسب و کار دچار تحولات بنیادینی شده که جایگاه گزارش‌های آماری را در سیر نظم و پیشرفت یک مجموعه ارتقا داده است. کتاب تنظیم گزارش شرکتی در قرن بیست و یکم نوشته‌ی جرالد تریتس یکی از جامع‌ترین منابع حوزه‌ی گزارش‌نویسی شرکتی است که جدید‌ترین شیوه‌های این مهارت را در بر می‌گیرد و ضرورت نقش آن در علوم مدیریت و اقتصاد را مورد بررسی قرار می‌دهد.

درباره‌ی کتاب تنظیم گزارش شرکتی در قرن بیست و یکم

در سال‌های اخیر، اصول گزارش‌نویسی شرکتی دچار تغییرات فراوانی شده است. فرم گزارش شرکتی دیگر تنها هدفش ارائه‌ی لیست گزارش‌ها و گردش مالی شرکت نیست، بلکه گامی فراتر گذاشته و اطلاعاتی از قبیل رویدادهای مهمی که در شرکت رخ داده‌است، اعتصاب‌ها، خسارات ناشی از حوادث طبیعی و جزییات اختلال در سیستم‌های امنیتی را در برمی‌گیرد. برخی از گزارش‌های شرکتی با چارچوبی دقیق درباره‌ی تغییرات ساختار مدیریتی و اقتصادی شرکت، تغییرات وضعیت سهام مجموعه و حتی مسائل زیست محیطی را هم شامل می‌شود.

جرالد تریتس (Gerald Trites) در کتاب تنظیم گزارش شرکتی در قرن بیست و یکم (Twenty-fist Century Corporate Reporting) با معرفی تمام شیوه‌های گزارش شرکتی، ویژگی‌های هر کدام را مورد بررسی قرار می‌دهد و تمرکز بسیاری بر تغییر هر کدام از این شیوه‌ها در قرن بیست و یک دارد.

کتاب تنظیم گزارش شرکتی در قرن بیست و یکم برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب برای مدیران مالی، مدیران شرکت‌ها و دانشجویان مدیریت کارآمد خواهد بود.

در بخشی از کتاب تنظیم گزارش شرکتی در قرن بیست و یکم می‌خوانیم

گزارش شرکتی از دیرباز به صورت دوره‌ای و ابتدا به شکل صورت‌های مالی سالیانه و گزارش‌های سالیانه تدوین می‌شد. بر این اساس نیاز به انتشار گزارش‌های میان‌دوره ای از سوی شرکت برای ارائه اطلاعات جاری به سهامداران درباره نتایج مالی از آخرین گزارش سالیانه احساس شد. معموال این گزارش به صورت سه ماهه تدوین می‌شود و گزارش‌های سه ماهه سال‌ها است که از سوی قانون‌گذارانی مانند SEC و کمیسیون اوراق بهادار انتاریو (OSC) اجباری شده‌اند.

برخی حس می‌کنند که مفهوم گزارش‌های میان دوره‌ای، به معنای منقضی شدن سریع است چرا که با ظهور وب‌سایت و دیگر راه‌های تدوین گزارش الکترونیکی، دیگر سهامداران نیازی ندارند برای کسب اطلاعات تا پایان فصل بعدی منتظر بمانند. برای مثال، شرکت‌ها به طور منظم اطلاعات جاری خود مانند اخبار و اعلامیه‌ها را در وب سایت، توئیتر و رسانه‌های اجتماعی قرار می‌دهند. اگرچه گزارش‌های میان دوره‌ای ملزم به تبعیت از استانداردها و فرمت‌های تعیین شده برای ارائه اطلاعات مفید خصوصا درباره سودها نمی‌باشند لذا آن‌ها به عنوان مولفه مهم گزارش‌های مالی باقی مانده‌اند.

گزارش‌های مالی میان دوره‌ای با شرح کوتاهی از اقدامات آغاز می‌شوند که شامل صورت درآمد فشرده سه ماهه و سالیانه تا تاریخ ارائه شده به شکل مقایسه‌ای می‌شود. گزارش‌های سه ماهه رشد یافتند و اکنون در بخش روابط سرمایه‌گذار وب سایت ارائه می‌شوند.