کتاب روش تحقیق تخصصی در معماری و انرژی نوشتهی محمدرضا مفیدی و سحر مفیدی، مبانی انرژی و معماری و ارتباط میان این دو را مطرح میکند و شیوهی نگارش پروپوژال، مقاله و پایاننامه در این خصوص را به شما میآموزد.
دربارهی کتاب روش تحقیق تخصصی در معماری و انرژی:
مصرف انرژی در سالیان گذشته به شدت بالا رفته است. این افزایش از یک سو رشد اقتصادی و به چرخش درآمدن بیشتر چرخهای صنعت و جابهجا شدن کالاهای صنعتی به مناطق گوناگون را نشان میدهد و از سویی دیگر ممکن است به علت قیمت بسیار پایین انرژی، مالکان صنایع و مصرفکنندگان خصوصی کشور توجهی به صرفهجویی و استفادهی درست از این نعمت نداشتهاند.
استفاده درست از انرژی در رأس کار کشورهای بدون انرژی فسیلی قرار دارد، به این معنا که بخش صنعت و ساختمان، به مسئلهی بهینه کردن مصرف انرژی توجه نشان دادند. به همین دلیل در طی چندین سال گذشته در کشورهایی همچون آمریکا، استرالیا، آلمان، کانادا، انگلیس و... مقررات ویژهای در حوزهی ساختمانسازی و استفاده از عایقهای حرارتی، شیوه گرمایش و سرمایش و ساختار کلی ساختمان در راستای بهینه کردن مصرف انرژی در آن تدوین کردهاند که باید اجرا شود.
معماری و انرژی یک نقطهی تعامل از تولید دو سویهی فضای کالبدی و تولید و کاهش میزان انرژی مصرفی است که در جریان توسعهی ساخت و سازهای بناهای معماری با کاربریهای متنوع و متغیر مهمترین معیار ملزوم در فرایند طراحی و برنامهریزی برای ساخت و توسعه پایدار است.
در کتاب روش تحقیق تخصصی در معماری و انرژی (Specialized research methods in Architecture and Energy)، به مهمترین مؤلفههای تحقیق در معماری و انرژی در سطح دانشگاهی اشاره شده، که شامل: مبانی پژوهش در معماری و انرژی، تشریح نرمافزارهای حوزهی تحلیل و محاسبات انرژی، شیوه تدوین و نگارش پروپوزال، فرایند روشهای تحقیق عمومی و تخصصی، شیوههای استناددهی به منابع و معرفی و آموزش نرمافزار رایج تحقیق است.
کتاب روش تحقیق تخصصی در معماری و انرژی برای چه کسانی مناسب است؟
این اثر به عنوان یک منبع علمی اختصاصی منحصر به رشتهی معماری و انرژی در مقطع تحصیلات تکمیلی برای دانشجویان و اساتید این حوزه و پژوهشگران حوزهی انرژی و معماری بسیار سودمند و مفید است.
در بخشی از کتاب روش تحقیق تخصصی در معماری و انرژی میخوانیم:
سطح کارایی انرژی، یک عنصر الزامی اجتماعی فرآیند طراحی در اغلب کشورهای توسعهیافته میباشد. شرایط آییننامه برای راهحلهای ساخت با انرژی بهینه عموماً در نتیجهی بحرانهای انرژی دههی 1970 نهادینه شدهاند و بر یک اساس دورهای از آن زمان به بعد آپدیت شدهاند. مثل همهی شرایط آییننامهای، کارایی انرژی توصیه شده، معرف حداقل سطح عملکردی میباشند که قابل قبول محسوب میشوند نه سطح عملکرد بهینه. چنین عملکرد حداقل قابل قبولی، با گذشت زمان در واکنش به تغییرات در هزینهها و دسترسی انرژی و نیز در واکنش به تغییرات در هزینهها و دسترسی تکنولوژی ساختمان تغییر یافته است. شرایط کارایی انرژی ساختمانهای مسکونی، روی پوشش حداقل (دیوارها، کفها، سقفها، در و پنجرهها) عملکرد و تجهیزات مکانیکی (حرارتدهی، خنک کردن، آب داغ خانگی) تمرکز دارند.
شرایط کارایی انرژی ساختمانهای تجاری و نهادینه، به طور مجازی هر سیستم ساختمانی را مورد بررسی قرار میدهد (از جمله نوردهی و توزیع برق). اغلب آییننامههای انرژی، مجموعهای از شرایط حداقل تجویزی را برای عناصر ساختمانی مجزا ارائه میکنند. به بیان فنی، کارایی نسبت خروجی سیستم به ورودی آن است. هرچقدر خروجی برای هر ورودی داده شده بیشتر باشد، کارایی بالاتر است. این مفهوم، نقش بسیاری را در استانداردهای کارایی انرژی به واسطهی مشخص کردن کاراییهای حداقل آیتمهای بسیار تجهیزات مکانیکی و الکتریکی ساختمان ایفا میکند. حفظ انرژی به معنای صرفهجویی در انرژی با مصرف کمتر میباشد. این از لحاظ مفهومی متفاوت از کارایی است ولی یک بخش ضروری کاربرد روزمرهی اصلاح است. آیین نامهها و استانداردهای کارایی انرژی، شامل عناصر حفظ ارائه شده در شرایط کنترل تجهیزات یا سطوح عایقبندی میگردند.
بله



























