کتاب رقص شاپرک‌ها

مهرانگیز نیک افراز در کتاب رقص شاپرک‌ها، روایت‌گر زندگی عاشقانه‌ی نسترن و بهنام، دو شخصیت اصلی داستان است. راوی کتاب یا همان بهنام، فردی مسلول و درمانده است که در فصل بهار در ایوان خانه‌اش نشسته و به مرور اتفاقاتی که در زندگی‌‌اش رخ داده می‌پردازد. او سرفه‌های وحشتنناکی دارد که گاهی فکر می‌کند این سرفه‌ها تاوانی هستند برای اشتباهات و کارهای گذشته‌ی او. در خیالات خود با نسترن به گفت‌وگو می‌پردازد و در آلبوم عکس‌ها، خاطرات مربوط به جوانی‌ و زندگی مشترکش با او را مرور می‌کند. بهنام، نسترن را همچون شاپرکی می‌بیند که به زندگی‌اش شور و نشاط می‌بخشیده است. بهنام با حسرتی دیرینه دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ حسرتی که آرام و قرار را از او گرفته است...

کتاب رقص شاپرک‌ها برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی کتاب حاضر را به دوست‌داران داستان‌های عاشقانه‌ی ایرانی پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب رقص شاپرک‌ها می‌خوانیم

باز هم رفتم. شاید دو ساعتی پیاده رفتم. چشم‌هایم به تاریکی عادت کرده بود، اما باز هم با احتیاط به راهم ادامه می‌دادم. گاهی حرکت مارمولک‌ها یا شاید عقرب‌هایی را حس می‌کردم که با سرعت می‌رفتند و توی خاک پنهان می‌شدند. دیگر ناامید شده بودم که ناگهان از دور حلقه‌ی آتشی دیدم که سوسو می‌زد، به طرفش رفتم. عده‌ای با لباس عشایری در حالی که کنار هم دور تا دور آتش حلقه زده‌ بودند هم‌صدا آواز می‌خواندند. زمین سرد بود. بوی نم و نای شرجی و شبنم بیابان را به خود گرفته بود. برق بال‌های رنگارنگ شب‌پرّه‌ها در شعله‌ی مشعل‌ها، رنگین‌کمانی ساخته بود. دختر جوانی، شاداب و پر انرژی با گونه‌های گلگون و پوستی سفید با پیراهن زنان عشایر و ایلیاتی به رنگ گل‌های بهاری رنگارنگ بر تن، آن چنان با شور و حال دور آتش می‌رقصید که موهای مشکی شبق‌رنگ ابریشمی‌اش از زیر چارقد زری‌دوزی‌شده‌ی براقش که با سنجاقی زیر گلویش را گرفته بود، برق می‌زد.

پایین موهایش روی شانه‌هایش می‌چرخید. حرکت موها روی سینه‌های برجسته‌اش خودنمایی می‌کرد. من هم با شوق و ذوق جوانی گوشه‌ای به تماشا ایستاده بودم. با انرژی و با نشاط تماشا می‌کردم. تماشای آن شور و حال گروه عشایری و رقص زیباشان خستگی را از تنم تکاند. نگاه زیبای دخترک ایلیاتی به طرف من کشیده شده بود. نمی‌دانم شاید به دلیل ظاهر متفاوت من بود. منظره‌ی رقص آن‌ها برایم نه تنها جالب، بلکه شگفت انگیز بود. اولین بار بود چنین رقص سنتی را از نزدیک می‌دیدم.