کتاب فراتر از آوای عشق

کتاب فراتر از آوای عشق به قلم عباس کریم سرداری، داستان زندگی پسری روستایی به نام عباس را به تصویر می‌کشد که به دلیل شرایط سخت مالی مجبور به ترک تحصیل می‌شود. دایی‌اش که از این موضوع مطلع می‌شود او را با خود به شهری دیگر می‌برد تا در آنجا درسش را ادامه دهد اما همین موضوع سرآغاز فراز و نشیب‌های زندگی عباس می‌شود.

درباره‌ی کتاب فراتر از آوای عشق:

در روستا زندگی و کار با هم عجین شده است. این عجین شدن شامل همه می‌شود و کوچک و بزرگ نمی‌شناسد. زن‌ها و مردان دوش‌به‌دوش هم برای گذران زندگی کار می‌کنند. کودکان هم از سن پنج، شش سالگی و در تعطیلات مدارس به آن‌ها می‌پیوندند.

کتاب فراتر از آوای عشق هم روایتی است از سبک همین نوع زندگی، داستانی که صفحه به صفحه‌ آن از اعماقِ روح و جان نویسنده ریشه گرفته است؛ گنجینه‌ای از وقایع ثبت شده از زندگانی که توأمان بوده با شرایط سخت و گاهی طاقت‌فرسا از گذران عمر، اما عمیق و پرمعنا.

عباس بزرگترین فرزند یک خانواده‌ی پرجمعیت و کم درآمد است که با وجود اینکه درسش خوب بود بعد از به پایان رساندن مقطع ابتدایی مجبور می‌شود به سرکار برود و کمک خرج خانواده شود. بعد از مدتی دایی‌اش باخبر می‌شود و به همین خاطر از مسجد سلیمان به خانه‌ی آن‌ها می‌آید تا عباس را با خود به منزلش ببرد تا او در آنجا مدرسه برود و زندگی کند.

فراق مادر برای عباس بسیار سخت و جانفرسا بود اما سال اول با تمام سختی‌ها و مشکلاتش به پایان رسید. در سال دوم دوری، مادر عباس از غم دوری او به بیماری سختی گرفتار می‌شود. بیماری مادر و اتفاقات سخت دیگر در انتظار عباس بودند تا زندگی او را برای همیشه دگرگون کنند.

کتاب فراتر از آوای عشق مناسب چه کسانی است؟

اگر به داستان‌های اجتماعی ایرانی علاقه دارید، خواندن این کتاب برای شما لذت‌بخش خواهد بود.

در بخشی از کتاب فراتر از آوای عشق می‌خوانیم:

از مسافرخانه‌ی اسید‌هاشم تا مسافرخانه‌ای که او آدرس داده بود. راه زیادی نبود و نیاز به تاکسی گرفتن نداشت. مسافرخانه در بازارچه‌ای که به بازارچه‌ی سنگ تراشان معروف بود قرار داشت. بازارچه، مانند کوچه‌ای باریک و دراز و شلوغ بود. بیشتر مغازه‌های آن سنگ تراشی بودند و از سنگ‌ها که همه سیاه‌رنگ بودند اجسامی از سنگ می‌تراشیدند. سنگ قبر هم داشتند. در جلو مغازه‌ها نمونه‌ی سنگ قبرگذاشته بودند. سنگ قبر‌های کوچک و مشکی به اندازه‌ی شصت در سی سانتی متر، اجسامی که از سنگ تراشیده بود‌ند را در جلو مغازه‌ها گذاشته بودند و راه را تنگ کرده بودند اجسام تراشیده شده در جلو مغازه‌ها خود نمایی می‌کردند. بازارچه‌ی سنگ تراشان، از یک طرف به صحن اسماعیل طلایی، بزرگ‌ترین و شلوغ‌ترین صحن حرم مطهر، راه داشت. از طرف دیگر هم به خیابان طبرسی می‌رسید.

مسافرخانه‌ای که از طرف اسید‌هاشم معرفی شده بود، سه طبقه داشت، نوساز و شیک بود. وقتی که آن‌ها مسافرخانه را پسند کردند. اتاقی دوازده متری برای مدت پانزده شب در طبقه همکف کرایه کردند. در طبقه‌های دیگر هم، اتاق خالی وجود داشت، ولی به علت این که بچه‌ی کوچک داشتند و او به تازگی راه رفتن بلد شده بود، و خیلی شیطان بود، مجبور شدند، در طبقه‌ی همکف اتاق اجاره کنند. اتاقشان خیلی دل باز و پرُ نور بود. یک درِ چهار لنگه‌ی چوبی سفید‌رنگ نور را به خوبی وارد اتاق می‌کرد. دو لنگه‌ی سمت چپ و راست در، که به دیوار متصل شده بودند، ثابت بودند. دو لنگه‌ای که در وسط بودند باز می‌شدند. وقتی که درِ اتاق باز می‌شد، دو لنگه‌ی باز شو، پشت دو لنگه‌ی ثابت، قرار می‌گرفتند. سی عدد شیشه با اندازه‌های مساوی و منظم روی درِ اتاق نصب شده بودند.