روزانه میلیونها خبر، پیام و محتوای مجازی منتشر میشود. اما کدام یک از آنها ارزش خبری دارند یا از محتوایی ارزشمند برخوردارند؟ سهیل خزاییپول و امیر عابدینی در کتاب ضرورت توسعه سواد رسانهای در جامعه سعی دارند تا با ارتقای آگاهی اقشار مختلف، تحلیل محتوای رسانهای را بهبود بخشند و با ایجاد تفکر انتقادی، افراد را در تشخیص و شناسایی مطالب قابل اطمینان یاری نمایند.
درباره کتاب ضرورت توسعه سواد رسانهای:
امروزه با وجود تعدد رسانههای اطلاعرسانی، منابع خبری و فضاهای مجازی تشخیص یک خبر واقعی از شایعه بسیار دشوار شده است. به همین دلیل لزوم داشتن یک ابزار محک برای شناسایی و تحلیل آن چیزی که از طریق رسانه به دستمان میرسد بسیار لازم و ضروری خواهد بود. سواد رسانهای دانشیست که مخاطب را در برابر شنیدن اخبار کذب مصون میدارد و برای انتخاب یک مرجع معتبر رسانهای راهنمایی میکند.
فیلمها، اخبار، تصاویر رسانهای و حتی بازیهای کامپیوتری همگی حامل فرستندهای هستند که ذهن مخاطب را به خود مشغول کنند تا با استفاده از ابزارهای مختلف پیام خود را به طور کامل منتقل نمایند.
در نگاه اول مخاطب با سطحی از اطلاعرسانی مواجه میشود و به سادگی از کنار آن میگذرد اما با نگاهی منتقدانه و عمیقتر، لایههای زیرین این محتوا بخش دیگری از ذهن مخاطب را تسخیر میکند که در طی یک فرایند در وجود مخاطب اثر میگذارد.
این یک تکنیک رسانهای به حساب میآید که متخصصان رسانه با گسترش دانش و فناوری به آن دست یافتهاند. این روشهای تولید محتوا با تکنولوژی همراه شدهاند و با هر وسیلهای الکترونیکی جدیدی که تولید میشود، با شگردی تازه از راه میرسند.
لازمه مواجهه درست و عقب نماندن از این صنعت پیشرونده مجهز شدن به ابزاریست که ما را در تشخیص و تحلیل یاری نماید. این ابزار همان سواد رسانه است که سهیل خزاییپول و امیر عابدینی در کتاب ضرورت توسعه سواد رسانهای در جامعه، تلاش کردهاند تا به کمک نگاه نقادانه آن را آموزش دهند تا افراد جامعه در تشخیص یک خبر کذب یا محتوای جعلی مهارت پیدا کنند و از پراکندگی شایعات، واکنشهای هیجانی و نسنجیده افراد در برابر مطالب غیرواقعی جلوگیری نمایند.
کتاب ضرورت توسعه سواد رسانهای در جامعه به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
دانشجویان و علاقمندان حوزه علوم ارتباطات اجتماعی از این کتاب مطالب مفیدی دریافت خواهند کرد.
در بخشی از کتاب ضرورت توسعه سواد رسانهای در جامعه میخوانیم:
درعصری که انواع رسانهها احاطه خود را بر سراسر عالم گسترده اند، نقش شگفت انگیز رسانههای ماهوارهای و مجازی در تحولات اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و حتی امنیتی انکار ناپذیر است و فناوریها به مثابه ابزارهایی در خدمت حکومتها و ضدحکومتها هستند که از توانایی عظیمی درقالبسازی و جهتدهی تصورات واندیشه انسانها برخوردار هستند و به عنوان ابزاری برای انسجام یا تشویش اندیشهها، هدایت سلایق، آرا و علایق گام برمیدارند.
سواد رسانهای یکی ازمباحث جذاب درحوزه ارتباطات و به عنوان یک اندیشه کلیدی مطرح است که در نتیجه آن افراد خود را به رسانهها اعلام مینمایند، تا معنای پیامهایی که با آنها مواجه می شوند تعبیر و تفسیر کنند. افراد با داشتن سواد رسانهای میتوانند رسانهها و تولیدات رسانهای را از یکدیگر تفکیک کرده و شناسایی نمایند؛ زیرا درحال حاضر قرارگرفتن افراد در انتهای مسیر رسانهها به عنوان دریافت کنندگان پیام پایان یافته است و آن ها باید در فرایند ارتباط، شرکای فعالی باشند. اما متأسفانه خواست اکثر افراد برخورد یک سویه، انفعالی و غیرهدفمند با رسانهها است.
درحالی که مصلحت آنها در برخوردی هدفمند با رسانه بوده و در مرحله اول باید میزان آگاهی و توان دریافت اطلاعات را تقویت کرده و با همین توان در جهت تقویت روحیه انتقادی و خواست بیشتر حرکت نمایند. هدف سواد رسانهای هوشیارکردن، اختیار بخشی و آزاد سازی مخاطب است.
بله

















