بله
کتاب راهکارها و تکنیک‌های پرورش عزت نفس در کودکان نوشته‌ی فرشته قاسمی دهنوی است. او در این کتاب ضمن تعریف عزت نفس و ذکر دلایل اهمیت آن در دوران کودکی، به ارائه‌ی راهکارهایی برای افزایش این ویژگی در کودکان می‌پردازد.
درباره کتاب راهکارها و تکنیک‌های پرورش عزت نفس در کودکان
عزت نفس اصطلاحی روان‌شناسانه است مبنی بر این که آدمی چه تصوری از خود دارد و چقدر برای خویشتن ارزش قائل است. یکی از عوامل بسیار تأثیرگذار بر رفتار انسان همین عزت نفس است. در حقیقت شناخت و برداشتی که افراد از خود دارند بر واکنش آن‌ها در برابر مسائل مختلف تأثیر می‌گذارد.
عزت نفس در طول سال‌های زندگی و از خلال تجربیاتی که در دوران کودکی کسب می‌کنیم، به وجود می‌آید. همین جمله کافی است که به اهمیت عزت نفس در دوران کودکی پی ببریم. کودکان فاقد عزت نفس به اختلالاتی نظیر افسردگی، اضطراب، ترس و... دچار هستند. در مقابلِ این کودکان، گروه دیگری قرار دارند که از عزت نفس کافی برخوردارند و همین عزت نفس در رفتارشان نمود پیدا می‌کند. این کودکان در دوران بزرگ‌سالی هم افراد قابل‌اعتماد و مسئولیت‌پذیری می‌شوند و در زندگی خود به موفقیت‌های بزرگی دست می‌یابند.
فرشته قاسمی دهنوی در کتاب راهکارها و تکنیک‌های پرورش عزت نفس در کودکان پس از ارائه‌ی اطلاعاتی در خصوص عزت نفس و دلایل اهمیت آن، به ارائه‌ی راهکارهایی برای افزایش عزت نفس در کودکان می‌پردازد. در فصل پایانی کتاب 7 بازی کاربردی برای افزایش عزت نفس کودکان آموزش داده میشود که تأثیرات فوق‌العاده‌ای بر کودکان خواهد گذاشت.
کتاب راهکارها و تکنیک‌های پرورش عزت نفس در کودکان برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعه‌ی این کتاب را به همه‌ی والدینی که درصدد پرورش کودکانی با عزت نفس بالا هستند، پیشنهاد می‌کنیم.
در بخشی از کتاب راهکارها و تکنیک‌های پرورش عزت نفس در کودکان می‌خوانیم
نکته پنجم: در برخورد با فرزند از زبان بدن استفاده کنید؛ تماس چشمی داشته باشید که با نگاه شما متوجه اشتباه خود شود. به طوری که خوشحالی و ناراحتی را از نوع نگاه شما دریابد. نگاه اثرش از دعوا و تحقیر و تنبیه خیلی بیش‌تر است و ضررکم‌تری هم دارد. حداقل این است که تحقیر و تهدیدی صورت نگرفته و شخصیت او آسیب ندیده است. گوش دادن شما هم باید طوری باشد که او احساس کند سخنانش شنیده شده و مورد اهمیت واقع شده است. گوش دادن فعالانه داشته باشید؛ یعنی وقتی در حال صحبت است صحبت‌های او را تأیید کنید؛ در مورد صحبت‌هایش سؤال بپرسید؛ بله و خیر بگویید تا متوجه شود شما به او گوش می‌دهید. نگاه کردن هم باید به گونه‌ای باشد که چشم در چشم و فقط متوجه او باشید. اگر مشغول کاری هستید و نمی‌توانید به حرفهای او گوش بدهید، فرصتی از او بخواهید و مثلاً بگویید من ده دقیقه دیگر کارم تموم میشود و می‌توانم با شما صحبت کنم.
نکته ششم: از قوانین، چشم‌پوشی نکنید. وقتی توضیحات کامل را در مورد قوانین دادید، در قبال انجامش تشکر و قدردانی کنید و برای سرپیچی از قوانین، تنبیه و محرومیت را در نظر بگیرید که البته مثل همیشه تاکید می‌کنید تنبیه بدنی باید محرومیت از وسیله‌ای یا نرفتن به جایی یا ندیدن کارتون و … باشد. در‌مورد چگونگی قانون‌گذاری هم صحبت خواهیم کرد. پدری می‌گفت: «ما وقتی بچه بودیم، هیچ وقت از پدرمان کتک نخوردیم. حتی یک دفعه. او همیشه با نگاه کردن ما را تنبیه می‌کرد؛ هیچ وقت سر ما داد نمی‌زد؛ ولی همین که نگاه به ما می‌انداخت از این زهره چشم رفتن او خجالت می‌کشیدیم و می‌فهمیدیم که کار اشتباهی انجام دادیم...»
