کتاب گوهر هفتم: چهل سخن از امام کاظم علیه السلام

مهدی خدامیان آرانی در کتاب گوهر هفتم: چهل سخن از امام کاظم علیه السلام، شما را با مجموعه‌ای از احادیث امام هفتم شیعیان آشنا می‌سازد و به شما کمک می‌کند تا نسبت به اندیشه‌ها و افکار آن حضرت درک عمیق‌تری پیدا کنید.

درباره‌ی کتاب گوهر هفتم:

موسی بن جعفر در میان ایرانیان بیشتر به نام موسی کاظم یا به‌طور خلاصه کاظم نامیده می‌شود و امام هفتم شیعیان است. وی در دوران کشمکش میان دو حکومت عباسیان و امویان به دنیا آمد و در طول حیات خود نیز درگیر مسائل سیاسی بسیاری بود، به طوری که بخش زیادی از عمر خود را در زندان گذراند و در زمان حکومت هارون‌الرشید عباسی در زندان به شهادت رسید. امام موسی کاظم (ع) به عنوان الگوی علم و دانش در میان شیعیان شناخته می‌شود و امام صادق (ع) وی را از همان کودکی به کسب دانش تشویق می‌کرد.

با این اوصاف، بر مسلمانان به ویژه شیعیان لازم است با این حضرت آشنایی بیشتری پیدا کنند و از دریای دانش وی بهره ببرند و مهدی خدامیان آرانی نیز برای کمک کردن به شما در این زمینه کتاب مهمی مانند گوهر هفتم را ارائه می‌دهد. خدامیان در کتاب حاضر، چهل سخن از امام کاظم (ع) نقل می‌کند و با توضیح در خصوص آن به شما در جهت درک کلام وی یاری می‌رساند.

کتاب گوهر هفتم مناسب چه کسانی است؟

خواندن کتاب حاضر به تمامی شیعیان و دوستداران اهل بیت توصیه می‌شود.

با مهدی خدامیان آرانی بیشتر آشنا شویم:

این نویسنده‌ی ایرانی در سال 1353 در آران و بیدگل در نزدیکی کاشان متولد شد. وی در سال 1368 به حوزه علمیه‌ی کاشان راه یافت و در سال 1372 در دانشگاه علامه طباطبایی تهران در رشته‌ی ادبیات عرب مشغول به تحصیل شد. خدامیان در سال 1376 به قم مهاجرت کرد و تمامی درس‌های حوزه را تا مقطع خارج فقه و اصول ادامه داد و مدرک سطح چهار حوزه‌ی علمیه قم (دکترای فقه و اصول) را به دست آورد.

او تا به ‌امروز بیش از صد کتاب نوشته است که بیشتر آن‌ها جوایز مهمی را برایش به ارمغان آورده‌اند. قلم روان، پویا و داشتن مستندات تاریخی - حدیثی از مهم‌ترین ویژگی این آثار خدامیان محسوب می‌شود.

در بخشی از کتاب گوهر هفتم می‌خوانیم:

بعضى‌ها خیال مى‌کنند وقتى به خدا نزدیک شدند، باید با مردم بیگانه شوند، شاید ساعت‌ها دعا بخوانند ولى دریغ از یک لبخند بر روى لب هایشان! آنان کار را به آن جا مى‌رسانند که بعضى از ساده لوحان خیال مى‌کنند هر کس بیشتر اخم کند ایمانش قوى‌تر است!

آنان نمى‌دانند که راه ایمان از میان بندگان خدا مى‌گذرد و هر مسلمان وظیفه دارد با دیگران با مهربانى رفتار کند و خوش اخلاق باشد. این سخن توست: «ایمان کسى کامل‌تر است که از همه خوش‌خوتر باشد».

آرى، ایمان واقعى آن است که هر قدر نماز بیشترى بخوانم و اشک بیشترى در مقابل خدا بریزم، به همان اندازه هم به شاد نمودن مردم همّت بگمارم و به آنان مهربانى بورزم، اگر فقط به نماز اکتفا کنم نمى‌توانم به اوج ایمان برسم. پیامبر که شب‌ها تا صبح به نماز مى‌ایستاد وقتى در میان مردم حضور پیدا مى‌کرد همواره لبخند مى‌زد و به آنان مهربانى مى‌نمود.

اگر من با کسى رفت و آمد نداشته باشم، دیگر خوش اخلاقى معنایى ندارد، ولى اسلام مى‌خواهد انسان در متن جامعه باشد با انزواطلبى مخالف است، کسى که در متن جامعه است باید خوش اخلاق باشد، با دیگران مهربان باشد، به دیگران حسادت نورزد، دروغ نگوید، تهمت نزند، دل کسى را با رفتار خود به درد نیاورد و... .