بله
کتاب تاثیر کنترل کیفیت مصالح در افزایش عمر مفید ساختمان‌های متعارف نوشته سیروس خلیق فرد، عمر مفید و استانداردسازی مصالح ساختمانی را مورد بررسی قرار می‌دهد و درباره صنعت و تجارت آن اطلاعات کاربردی و مفیدی را مطرح می‌کند.
درباره تاثیر کنترل کیفیت مصالح در افزایش عمر مفید ساختمان‌های متعارف:
از جمله مباحث مهمی که در صنعت ساخت هر کشور همچون ایران وجود دارد، تدوین روش‌هایی جهت تعیین عمر مفید ساختمان است. در خارج از کشور تاکنون فعالیت‌های زیادی در جهت رسیدن به این مقصود انجام شده اما در ایران آن گونه که باید به این موضوع پرداخته نشده است.
عوامل مختلفی در تعیین عمر مفید ساختمان مؤثرند که مصالح ساختمانی یکی از این عامل‌هاست. آنچه در کتاب تاثیر کنترل کیفیت مصالح در افزایش عمر مفید ساختمان‌های متعارف (The impact of quality control of materials to increase the useful life of conventional buildings) به آن توجه شده را می‌توان به دو بخش عمده تقسیم نمود. در بخش اول مجموعه عواملی که در تعیین عمر مفید ساختمان مؤثر هستند مانند طراحی، اجرا، بهره‌برداری و تعمیر و نگهداری ساختمان بررسی می‌شود و ضمناً مفاهیم عمومی و کلی عمر مفید ساختمان و ارائه یک شاخص مناسب جهت تعیین آن آورده شده است.
در بخش دوم کنترل کیفیت مصالح ساختمانی به عنوان یکی از عوامل تأثیرگذار در کاهش یا افزایش عمر مفید ساختمان با ارائه مفهوم کیفیت و مدیریت جامع آن و نقش سازمان‌های مختلف در کنترل کیفیت مصالح مطرح می‌شود و اهمیت اجباری کردن استاندارد مصالح و بررسی وضعیت ساخت و ساز در کشور بیان می‌گردد.
کتاب تاثیر کنترل کیفیت مصالح در افزایش عمر مفید ساختمان‌های متعارف برای چه کسانی مناسب است؟
این اثر برای مهندسان عمران و افرادی که در حوزه ساختمان‌سازی فعالیت می‌کنند، بسیار سودمند و کاربردی است.
در بخشی از کتاب تاثیر کنترل کیفیت مصالح در افزایش عمر مفید ساختمان‌های متعارف می‌خوانیم:
مشکل اصلی در تخمین عمر مفید ساختمان این است که در هر مورد چگونگی استفاده توسط ساکنین و در شرایط آب و هوایی و به طور کلی در موارد مختلف، متفاوت است و نمی‌توان برای آن یک الگوی واحد در نظر گرفت. تخمین دقیق عمر ساختمان‌ها، به جز آن‌ها که سازه‌های ابدی هستند، با مشکل مواجه است. انجام صحیح این امر به دانش یا نیروی نامحدود نیاز دارد. برای آنکه از عمر مفید ساختمان ارزیابی قابل قبولی داشته باشیم لازم است دانش کافی فراهم شود تا بتوان محتمل‌ترین رفتار مصالح ساختمانی را در هنگام استفاده پیش‌بینی نمود. اما مطمئناً این کار بسیار مشکل است.
تکمیل موفقیت‌آمیز این تلاش علمی، تعیین میزان آفت کیفیت در درازمدت را ضروری می‌سازد که خود به سازوکارهای اعمال شده توسط محیط (به صورت آسیب‌دیدگی، فساد و از هم پاشیدگی) وابسته است. علاوه بر این باید از اثر مداخله انسان از طریق نگهداری پیش‌گیری‌کننده آگاه بود. البته همه اینها به کنترل کیفیت جدی مصالح و اجزای ساختمانی و همچنین اجرا نیاز دارد. همه این فرآیندها باید از نظر کمی شناخته شوند تا از شکست زود هنگام یا تخریب غیرمنتظره در زمان استفاده جلوگیری به عمل آید.
در بررسی‌های محلی انجام شده بر روی 15 کارگاه ساختمان مسکونی توسط موسسات تحقیقات ساختمانی انگلستان (BRE) نزدیک 1000 نوع عیب مختلف آشکار شد. کمتر از 10 در صد عیوب مربوط به مصالح و فرآورده‌های ساختمانی بودند. 90 درصد بقیه، به طور مساوی، بین طراحی و اجرا تقسیم می‌شدند. این مسئله که باید بین عیوب ایجاد شده کنونی و عیوبی که بر اثر مرور زمان افزایش یافته و باعث ایجاد عیوب دیگر نیز می‌شوند تفاوت قائل شد، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. گروه دوم بیش از یک سوم کل عیب‌ها را تشکیل می‌دهند. نتیجه‌گیری شده که تعیین احتمال و زمان وقوع زیان‌های آینده به سادگی قابل پیش‌بینی نیست، اگر چه پیش‌بینی‌هایی برای ارزیابی‌های اقتصادی ضروری است.
