کتاب دنیای ما: کار مورد علاقه‌ی من

تا حالا شده از اینکه نمی‌توانید مثل دوستتان خوب آواز بخوانید یا فوتبال بازی کنید،‌ خجالت بکشید و احساس کنید در هیچ کاری خوب نیستید؟ کتاب دنیای ما: کار مورد علاقه‌ی من که آسترید دبورد آن را نوشته است درباره توانایی و استعدادهای انسان‌ها حرف می‌زند. داستان آموزنده‌ای که برای کودکان نوشته شده و به‌سادگی آن‌ها را درباره انجام کارهای مورد علاقه‌شان راهنمایی می‌کند.

درباره کتاب دنیای ما: کار مورد علاقه‌ی من:

آرشیبالد کوچولو، بعد از مسابقه تنیس با دوستش سوزان، از او باخت. آن روز آرشیبالد خیلی ناراحت و خجالت‌زده شد و به این فکر کرد که در هیچ کاری خوب نیست و استعداد ندارد! مامان آرشیبالد برای اینکه به او بگوید که ناراحتی‌اش بی‌مورد است، ‌او را به گردش در طبیعت برد و چند تا سوال ساده از او پرسید. مثل این که «مگر پروانه‌ای که آواز نمی‌خواند یا ماهی‌ای که درون آب پرواز نمی‌کند،‌ بی‌استعداد است؟»

او بعد از گردش در طبیعت،‌ فهمید که همه آدم‌ها نمی‌توانند در همه کارها عالی باشند و هر کسی باید به سراغ علاقه و استعداد خودش برود! فکر می‌کنید آرشیبالد در چه کاری استعداد داشت؟ راستی شما در چه فعالیت‌ها و بازی‌هایی مهارت بیشتری دارید؟ تا حالا به آن فکر کرده‌اید؟

آسترید دبورد (Astrid Desbordes) نویسنده مجموعه داستان‌های دنیای ما است که در هر جلد آن، ‌درباره یکی از موضوعات آموزنده برای خردسالان صحبت می‌کند. کتاب دنیای ما: کار مورد علاقه‌ی من (Ce que j'aime vraiment) یکی از جذاب‌ترین جلدهای این مجموعه است که با داستانی آموزنده درباره پیدا کردن استعدادها، مهمان خانه‌های کودکان شده است.

کتاب دنیای ما: کار مورد علاقه‌ی من مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای همه کودکان 3 تا 7 ساله‌ای که به خواندن کتاب و قصه علاقه‌مندند مناسب است و در زمینه پیدا کردن و پذیرش استعدادهایشان به آن‌ها کمک می‌کند.

با آسترید دبورد بیشتر آشنا شویم:

یکی از نویسندگان توانای حوزه کتاب و ادبیات کودک،‌ آسترید دبورد است. دبورد فرانسوی،‌ عموما کتاب‌های کودک خود را با موضوعاتی مثل حیوانات، زندگی روزمره،‌ اشیا، مباحث علمی و آموزشی می‌نویسد. از این نویسنده می‌توانید کتاب‌های دیگری مانند «علامت سوال‌های من»،‌ «عشق من» و «خواهر کوچک من» را هم برای کودکان بخوانید.

در بخشی از کتاب دنیای ما: کار مورد علاقه‌ی من می‌خوانیم:

یک صبح چهارشنبه،‌ آرشیبالد درحالی‌که خجالت‌زده و شرمنده بود گفت: «من واقعا بااستعداد نیستم.» برای همین مامانش او را به گردش برد. آن‌ها در کنار رودخانه یک پرنده زیبای سفید دیدند. آرشیبالد و مامانش به آواز او گوش دادند...