کتاب صوتی قصه‌های هزار و یک شب - جلد دوم (شب هفتم تا دوازدهم)

کتاب صوتی قصه های هزار و یک شب - جلد دوم (شب هفتم تا دوازدهم) اثری از عبداللطیف طسوجی، قصه‌ها و افسانه‌های قدیمی ایران، هند و سایر سرزمین‌های عربی را دربرمی‌گیرد و در آن‌ها به وضعیت و آداب و رسوم مردم این سرزمین‌ها می‌پردازد و حکایت‌های پندآموز، اخلاقی و سرگرم‌کننده را شامل می‌شود.

موضوع کتاب قصه های هزار و یک شب - جلد دوم (شب هفتم تا دوازدهم):

ماجرا این‌گونه آغاز می‌شود که همسرِ شهریار به او خیانت می‌کند و به رغم این‌که شهریار آن زن را به قتل می‌رساند اما آتش انتقامش خاموش نمی‌شود و هر شب با دختر جوان و زیبایی ازدواج می‌کند و بامداد دستور قتلش را می‌دهد. این موضوع مدت‌ها ادامه می‌یابد تا این‌که دیگر دختری در شهر زنده نمی‌ماند مگر دو دختر وزیر به نام‌های دنیازاد و شهرزاد!

آن‌ها نگران جان خود هستند اما شهرزاد قبول می‌کند تا به عقد پادشاه دربیاید. شهرزاد در همان شب ازدواج بهانه‌ی خواهرش را می‌آورد که باید هر شب برایش حکایتی تعریف کند تا او به خواب برود. شهریار نیز قبول می‌کند تا دنیازاد به قصر بیاید تا برای آخرین بار قصه‌ای از خواهرش بشنود.

شهرزاد برای نجات جان خود قصه‌گویی را شروع می‌کند و شهریار مجذوب داستان شب اول می‌شود و به او فرصت می‌دهد تا شبی دیگر نیز زنده بماند تا داستان خود را به پایان برساند. غافل از این‌که شهرزاد با روایت‌ قصه‌های تودرتو این ماجرا را ادامه می‌دهد و... .

درباره‌ی قصه‌های هزار و یک شب:

کتاب قصه‌های هزار و یک شب (One Thousand and One Nights) به زبان‌های بسیاری ترجمه شده است و یکی از آثار کهن و ارزشمند محسوب می‌شود و بهترین یادگاری است که می‌توان از آداب و رسوم قدیمی مردم مشرق زمین یافت. حکایت‌های این اثر را زنی به نام شهرزاد برای همسر پادشاهش که شهریار نام دارد روایت می‌کند. شخصیت‌های مشهور این کتاب شهرزاد، شهریار و علاءالدین هستند.

در داستان‌های این کتاب نشانه‌های بسیاری از جامعه، بازرگانان، زنان پادشاهان و... وجود دارد. حتی ماجراهایی نیز از زبان حیوانات در این کتاب آمده است؛ به همین خاطر، کتاب حاضر میان مردم بسیار محبوب است. قصه‌های هزار و یک شب به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی ترجمه شد و مردم سراسر دنیا هم با این اثر شگفت‌انگیز آشنا شدند.

بیشتر ماجراهای ‌هزار و یک شب در ایران و بغداد رخ می‌دهد و داستان‌های آن ریشه‌ی ایرانی دارد البته تأثیر فرهنگ ممالک دیگر را نیز نمی‌توان انکار کرد.

نسخه‌ی امروزی فارسی را عبدالطیف طسوجی در زمان سلطنت محمد شاه و ناصرالدین شاه ترجمه کرده است و «هزار و یک شب» نامی محسوب می‌شود که با ترجمه‌ی طسوجی در دوره‌ی قاجار همه‌گیر شد؛ چرا که نام اصلی آن هزار افسان است. در قرن شانزدهم میلادی نیز اولین ترجمه‌ی هزار و یک شب به یکی از زبان‌های اروپایی صورت گرفت و آن را فردی به نام آنتوان گالان انجام داد. ترجمه‌ی گالان در سال 1704 به زبان فرانسوی منتشر شد.

ترجمه‌ی انگلیسی آن نیز در سال 1885 توسط سر ریچارد برتون صورت گرفت. این اثر به حدی در کشورهای دیگر مشهور و محبوب شد که حتی فردی مانند بورخس نیز نوشته‌های خود را مدیون هزار و یک شب می‌دانست و نشانه‌های تأثیر قصه‌های هزار و یک شب را بر جیمز جویس نیز غیرقابل انکار است.

نکوداشت‌های قصه‌های هزار و یک شب:

- شرحی کامل و نزدیک به واقعیت از دنیای خاورمیانه. (Barnes & Noble)
- در زمره‌ی محبوب‌ترین آثار ادبیات شرق و غرب. (Amazon)
- اثری کلاسیک که میراثی برای دنیاست. (TASCHEN Books)

با عبداللطیف طسوجی بیشتر آشنا شویم:

او که یکی از بهترین نویسندگان و مترجمان زمان فتحعلی شاه قاجار بود، علم ادبی وی به حدی بود که لغت‌نامه برهان قاطع را اصلاح کرد. طسوجی در سال 1259 به فرمان شاهزاده بهمن میرزا کار ترجمه‌ی متن عربی هزار و یک‌ شب را آغاز کرد. البته او در این مسیر تنها نبود و شاعری به نام محمدعلی‌خان اصفهانی، با تخلص سروش، در تبدیل اشعار عربی به فارسی به او کمک کرد. در نهایت سال 1261 ترجمه‌ی این اثر به پایان می‌رسد و در برای نخستین بار در چاپخانه‌ی سنگی تبریز چاپ می‌شود و امروزه نیز از این نسخه‌ از ترجمه که متعلق به طسوجی است استفاده می‌شود.

در بخشی از کتاب صوتی قصه‌های هزار و یک شب - جلد دوم (شب هفتم تا دوازدهم) می‌شنویم:

چون شب هشتم برآمد، گفت:‌ ای ملک جوانبخت، جوان جادو گشته با ملک گفت: مرا گمان این بود که غلامک کشته شد. پس من از خانه بیرون آمده به قصر بشتافتم و در خوابگاه خویش بخسبیدم. چون بامداد شد، دخترعمّ خود را دیدم که گیسوان بریده و جامه‌ی ماتم پوشیده پیش من آمد گفت: دوش شنیدم که برادرم را مار گزیده و برادر دیگرم از فراز بام به زیر افتاده و پدرم به جنگ دشمنان رفته، هر سه مرده‌اند. اکنون سزاست که من به عزا بنشینم و گریان و ملول باشم. من گفتم: هر آنچه خواهی بکن. سالی به ماتم داری و اندوه بنشست.

پس از سالی گفت: باید به قصر اندر خانه‌ای بنا کنم و صورت قبری در آن‌جا بسازم و آن‌جا را بیت‌الحزان نامیده به ماتم داری بنشینم. گفتم: هر آنچه خواهی بکن.

پس خانه و صندوقی بساخت و غلامک را بدانجا بیاورد که او نمرده بود ولی از آن زخم به رنجوری همی زیست و سخن گفتن نمی‌توانست.