کتاب پرواز جادویی

کتاب پرواز جادویی داستان جذاب و دلنشینِ گلی است که به همراه صاحبش وارد سفینه‌ی شازده کوچولو می‌شود و هر سه به سوی سفری عجیب و پرماجرا می‌روند. لیلا رستم خانی در این کتاب به احساسات و جزئیات توجه ویژه‌ای دارد و همین موضوع به جذابیت اثر اضافه می‌کند.‌

درباره‌ی کتاب پرواز جادویی:

کتاب حاضر داستان گلی را روایت می‌کند که مریض است و حال خوشی ندارد. صاحبش او را نزدیک سفینه‌ای می‌برد که مسافرش همان شازده کوچولوی معروف است. گل و صاحبش سوار سفینه‌ی شازده کوچولو می‌شوند و با او به سفری عجیب می‌روند.

رمان جذاب و خواندنی پرواز جادویی با زبانی ساده نوشته شده است و جزئی‌نگری لیلا رستم خانی شما را مجذوب داستان می‌کند. نویسنده در این داستان به توصیف احساسات، افکار و شخصیت‌پردازی توجه ویژه‌ای دارد و همین موضوع باعث می‌شود که شما تا پایان ماجراجویی مسافران، آن‌ها را همراهی کنید.

کتاب پرواز جادویی مناسب چه کسانی است؟

اگر طرفدار شازده کوچولو هستید و دوست دارید داستان‌های دیگری را با حضور این شخصیت دوست‌داشتنی بخوانید، کتاب حاضر می‌تواند برای شما گزینه‌ی مناسبی باشد. از طرف دیگر با توجه به محتوای رمان پرواز جادویی، نوجوانان نیز از مطالعه‌ی آن لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب پرواز جادویی می‌خوانیم:

یکی از اخترک‌هایی که بامزه بود، اخترک خیلی کوچکی بود که وقتی ما واردش شدیم به زور سه‌تایی در آن جا شدیم. مدام نگران بودم نکند پایم از روی اخترک سر بخورد و پرت بشوم؛ اما گلم با حالت سرزنش باری که یعنی تو یک ترسو بیشتر نیستی به من نگاه می‌کرد. بیشتر از دو سوم فضای اخترک را یک پیله‌ی کرم ابریشم اشغال کرده بود.

صدای خفیفی شبیه تنیدن تار از درون پیله شنیده می‌شد. در آن اخترک فقط یک آدم دیدم آن‌هم دختری بود که موهایش آن‌قدر بلند بود که تا کف اخترک می‌رسید و درست کنار پیله، روی چیزی شبیه یک تکه شهاب سنگ نشسته بود. دانه‌دانه تار موهایش را می‌شمارد و گاهی به صدای تنیده شدن تار درون پیله گوش می‌داد. شازده کوچولو نزدیک دختر شد و پرسید:

- توی آن پیله چه خبر است؟

دخترک نگاه غمگین و افسرده‌اش را به صورت شازده کوچولو دوخت و برای لحظه‌ای دست از شمردن کشید و گفت:

- پسری است که او را دوست دارم ولی او سال‌هاست که دور خودش تار می‌تند. هر بار می‌گوید به‌زودی بیرون می‌آیم اما دوباره پشیمان می‌شود و می‌گوید فقط یک کم دیگر تار بتنم یک کم دیگر! و آن‌قدر تار دور خودش تنیده که دیگر نمی‌تواند خارج شود و هنوز هم برای تنیدن حرص می‌زند.