کتاب کاشف بوزون هیگز سکوتش را شکست نوشتهی مینا خداکریمیان، به چگونگی ارائهی نظریه ذرهی بنیادی بوزون هیگز توسط پیتر هیگز فیزیکدان انگلیسی میپردازد که یکی از افتخارات سال 2012 به شمار میآید.
پیتر هیگز علاوه بر ارائه نظریه ذره بنیادی بوزون هیگز یا ذره خدا (God Particle)، نظریه شکست متقارن را در برهمکنش الکتروضعیف نیز ارائه کرد. وجود ذره بوزون هیگز توسط پیتر هیگز فیزیکدان، پیشبینی شده بود. وی در دهه 1960 به همراه تعدادی از فیزیکدانان، ساختاری را ارائه کردند که میتوانست چگونگی ایجاد جرم در بنیادیترین بخشهای جهان هستی را شرح دهد. مکانیزمی که این فیزیکدانان ارائه دادند، وجود ذرات هیگز را پیشبینی کرد؛ ذرهای که توسط هادرون در سال 2012 کشف شد.
پیتر هیگز در سال 1964 در دانشگاه ادینبورگ، اولین شخصی بود که ثابت کرد یک ذره جدید موسوم به بوزون وجود دارد. این ذره یک محصول غیر اصلی و جانبی از حوزه جرم دهنده بود و یک گام ضروری برای دانشمندانی محسوب میشد که به دنبال فرصتی برای آزمایششان بودند.
جایزه نوبل فیزیک در سال 2013 به پیتر هیگز و فرانسوا انگلرت بلژیکی اهدا شد. بوزون هیگز که از نام پیتر هیگز برگرفته شده، به ذرهی خدا شناخته شده و معروف است و یک ذره بنیادی اولیه دارای جرم محسوب میشود. این ذره قدمی بود تا دانشمندان بتوانند دربارهی چگونگی جرمدار شدن ماده توسط ذرات بنیادی بدون جرم دیگر، توضیحاتی ارائه کنند.
در بخشی از کتاب جایزه نوبل فیزیک را در سال میخوانیم:
براساس نظریه هیگز، کل جهان ما را میدان هیگز فرا گرفته است. برای اینکه تصوری از میدان داشته باشید، میدان آشناتر الکترومغناطیس را در نظر بگیرید. همه شما احتمالاً این آزمایش معروف را یا انجام دادهاید یا دیدهاید که یک آهنربا را زیر یک کاغذ میگذاریم، روی کاغذ برادههای آهن میریزیم و میبینیم که این برادهها در مسیرهای مشخصی که خطوط میدان مغناطیسی هستند، قرار میگیرند. در واقع آهنربا یک میدان مغناطیسی دارد که بر موادی که خاصیت فلزی دارند تاثیر میگذارد.
بله





















