کتاب تقویت رقابت پذیری بنگاه‌های کوچک و متوسط در عصر جهانی شدن

کتاب تقویت رقابت پذیری بنگاه‌های کوچک و متوسط در عصر جهانی شدن نوشته‌ی احمد اخوی، به بیان و بررسی تقویت قدرت رقابت‌پذیری SMEها در فرآیند جهانی شدن، خوشه‌های صنایع و راهبردی برای ارتقای بنگاه‌های کوچک و متوسط و... می‌پردازد.

دولت‌ها تحت عناوین حرفه و پیشه، صنایع ظریفه، صنایع دستی و صنایع کوچک و متوسط گاه از طریق ایجاد یک سازمان مستقل و گاه از طریق توجه ویژه به آن‌ها در یک مجموعه تشکیلاتی بزرگ‌تر از آن‌ها حمایت کرده‌اند. دلایل این حمایت نیز در دولت‌ها و زمان‌های مختلف یکسان نبوده است.

گاهی به عنوان فعالیت‌های اشتغال‌زا و راهی برای کاهش بیکاری و گاه دیگر به عنوان جزء مکمل صنایع بزرگی که خود در برخی فعالیت‌ها به لحاظ مقیاس نیز به حد مقیاس بهینه نزدیک است و گاهی هم با هدف ارتقای کیفیت محصول، کمک به رقابت‌پذیری و توانمندسازی به ویژه از طریق افزایش کارایی و ثمر بخشی از این فعالیت‌ها حمایت شده است.

اگر این حمایت‌ها طوری اجرا شود که صنایع دارای مزیت بالقوه را به بلوغ برساند و صنایع میرنده (که از آن جمله بقایای برخی فعالیت‌های قدیمی را می‌شود مثال زد) را به تغییر مسیر با تغییر فعالیت در راستای نیاز بازار و کارایی برای پاسخگویی به تقاضای بازارهای ملی و جهانی وادار کند، گامی در جهت تسریع توسعه صنعت و اقتصاد کشور است و در غیر این صورت چیزی جز هدر دادن منابع نخواهد بود.

مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی نیز با درک این ضرورت زمان، مطالعات متعددی در مورد اثرات نفوذ و توسعه روش‌های نوین در بهبود فعالیت SMEها انجام داده که کتاب تقویت رقابت پذیری بنگاه‌های کوچک و متوسط در عصر جهانی شدن (Strengthening SME Competitiveness in a Globalization Era) نیز یکی دیگر از آن‌هاست.

در بخشی از کتاب تقویت رقابت پذیری بنگاه‌های کوچک و متوسط در عصر جهانی شدن می‌خوانیم:

SMEها به طور کلی، با سه دسته مشکلات رقابتی روبه‌رو می‌باشند. برخی مشکلات، ذاتاً کوچک است. برخی از آن‌ها نمایانگر انحرافات موجود در بازار و نهادهاست و برخی نیز ناشی از تداخل سیاست‌هاست. با توجه به ماهیت و منبع این مشکلات، راه حل‌های این مشکلات، کاملاً متفاوت و متمایز است.

دسته نخست، در ارتباط با معایب خود کوچک بودن است. در جایی که از کارکردهای تولید، بازاریابی، فناوری یا کارکردهای دیگر دارای صرفه‌جویی‌های مقیاس ذاتی می‌باشند. کوچک بودن اندازه موجب تحمیل زیان‌های هزینه‌ای بر SMEها می‌شود. هر چند، این‌ها ویژگی‌های ساختاری عرصه صنعت است ولی این گفته به معنای آن است که SMEها مجبورند در فعالیت‌ها یا فرایندهایی متفاوت با صنایع بزرگ تخصص پیدا کنند. در این صورت، آن‌ها می‌توانند شکوفا شوند و از مزیت‌های خود در زمینه‌های انعطاف‌پذیری و هماهنگی درونی بهره‌برداری کنند.