کتاب جیمز جویس

کتاب جیمز جویس اثر فرزانه قوجلو، نگاهی است به زندگی این نویسنده‌‌ی خلاق و پرشور، از آغاز تا واپسین روزهایش در پاریس، معاصران او، دیگر نویسندگان مطرح زمانش و سرانجام پایانِ زندگی‌اش در زوریخ که با تصاویر موجود در کتاب زنده‌تر و گویاتر می‌شود.

جیمز جویس (James Joyce) نویسنده‌ای است ایرلندی که با رمان شگفت‌انگیز اولیس توانست به یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین نویسندگان قرن بیستم تبدیل شود.

این نویسنده با اولین اثر خود یعنی دوبلینی‌ها به موفقیت چشمگیری دست پیدا کرد. فرهنگ ایرلندی و اطرافیان جیمز جویس نقش پررنگی در شکل‌گیری آثار او داشته‌اند و به همین دلیل آشنایی با زندگی، خانواده و دوستان جویس می‌تواند نقش بسزایی در درک عمیق‌تر آثار او داشته باشد و این هدفی است که فرازنه قوجلو در کتاب پیش رو دنبال می‌کند.

در بخشی از کتاب جیمز جویس می‌خوانیم:

گیزل فروند موضوعی بزرگ پیدا کرد و جویس عکاسی بزرگ. جویس برای معرفی خودش به آیندگان طبعی پرشور داشت. ادبیات داستانی کسب و کار او بود و از همین راه زندگی می‌کرد. دوست نداشت او را به عنوان ادیب بشناسند این عبارت مشمئزش می‌کرد. به جز هنگام جوانی هیچ‌وقت نقد ننوشت و یا آثار دیگر نویسندگان را تحلیل نکرد. از مصاحبه و بیش از آن از عکس، سرباز می‌زد و با وجود آنکه خوانندگانش ارتباطی تنگاتنگ با آثار او برقرار می‌کردند، رفتارش در جامعه بسیار رسمی بود. دلش می‌خواست به استوارت گیلبرت برای نگارش کتابی درباره‌ی اولیس و دیگر دوستان برای کارشان بر «اثری در دست نگارش» (که بعدها شب‌زنده‌داری فینگان‌ها شد) کمک کند اما اصرار داشت این کمک غیررسمی باشد. کمک او بیشتر تلویحی بود تا دستورالعمل. وقتی هربرت گورمن پیشنهاد کرد که زندگی‌نامه‌ی او را بنویسد جویس موافقت کرد اما بعد چنان اطلاعات محدودی در اختیار گورمن گذاشت که دست و پای او با این محدودیت کاملاً بسته شد.

هر دو باری که گیزل فروند از او عکس گرفت، بهار 1938 و بهار 1939، جویس برای آنکه تصویرش برای آیندگان حفظ شود، بیش از حد معمول صمیمیت نشان داد. انتشار شب‌زنده‌داری فینگان‌ها که آن را سترگ‌ترین اثر خود می‌دانست سرانجام نزدیک می‌شد. آن را در 1922 شروع کرده بود، درست بعد از آنکه اولیس تمام شد. نگارش آن هفده سال به طول انجامید، در حالی که تصویر هنرمند در جوانی ده سال و اولیس هفت سال طول کشیده بود. امید عبثی داشت که این کتاب دوم فوریه‌ی 1938 زاد روز 56 سالگی او چاپ شود. اتفاقی نیفتاد و یک سال دیگر گذشت.