کتاب تغییر سرنوشت

کتاب تغییر سرنوشت به قلم نوشین مرادیان، در دل سهمگین‌ترین مشکلات زندگی، عاشقانه‌ای را به تصویر می‌کشد که شما را مجذوب خود خواهد کرد.

برگ‌های درخت بید با یک نسیم خنک هم به لرزش و ارتعاش می‌افتند. بید عاشق، بید مجنون در طوفان خم می‌شود، آنقدر که صدای ناله‌اش را می‌شود شنید. اما هر چقدر طوفان‌های زندگی سرد و سهمگین باشند، بید مجنون نمی‌شکند. گردباد شاید همه چیز را در هم بپیچد اما بلاخره می‌گذرد و بید عاشق سر پا می‌ماند.

در بخشی از کتاب تغییر سرنوشت می‌خوانیم:

تصمیم گرفتیم تندیس را بگردیم. قدم‌هایمان را هم‌زمان با هم برمی‌داشتیم. آن قدر حس امنیت داشتم که می‌توانستم خیلی راحت خودم را به او بسپارم شاید تا ته دنیا... !

روزها می‌گذشت و من دیگر آن رویای قبلی نبودم. نسترن با همه‌ی بی‌تجربگی سعی می‌کرد راهنمایی‌ام کند. خواهرانم و پدر و مادرم وقت و بی‌وقت با من حرف می‌زدند اما من اهمیتی به حرف‌هایشان نمی‌دادم. پدر از عصبانیت به خود می‌پیچید و می‌گفت: نرود میخ آهنین در سنگ!

بعد روزنامه را مچاله می‌کرد و روی گل‌میز می‌انداخت. مادرم با چشمان درشت قهوه‌ایش نگران و رنگ پریده به ما نگاه می‌کرد. تقریبا هر شب قبل از خواب به اتاقم می‌آمد و به هر زبانی که می‌توانست نصیحتم می‌کرد، به این امید که بیدار شوم.

یک بعد از ظهر که با دوستم در کافه‌ی نزدیک خانه‌مان در هوای بهاری نشسته بودیم. تلفنم زنگ خورد، فرشاد بود.

با خوشحالی جواب دادم. به من گفت که فردا شب همه‌ی خانواده‌ی ما خانه‌شان دعوت هستیم. خیلی خوشحال شدم.

از کافه خارج شدم، باران بهاری می‌بارید و هوا تاریک شده بود.

خیابان‌های تهران ترافیک بود. در میان ترافیکی که در اطرافم وجود داشت نور نارنجی تاکسی را دنبال کردم مانند کسی که در جزیره گرفتار شده باشد. به امید آنکه راننده بتواند مرا ببیند، دستانم را تکان دادم.

باران شدیدتر می‌شد سوار شدم با لذت به موسیقی ملایمی که از رادیو تاکسی پخش می‌شد گوش دادم. به مقصد که رسیدم پیاده شدم در همان چند لحظه‌ی کوتاه پشت در، قطره‌های باران از لا به‌ لای یقه‌ام به مانتوام رسید.