کتاب جایگاه مذهب در تربیت کودک (به همراه داستان‌های شیرین دینی - مذهبی اهل بیت)

کتاب جایگاه مذهب در تربیت کودک (به همراه داستان‌های شیرین دینی - مذهبی اهل بیت) به والدین می‌آموزد که چطور شرایطی را در خانواده ایجاد کنند تا فرزندان بهتری تربیت کرده و آموزه‌های دینی را از خردسالی به کودکان خود آموزش دهند.

افراد به جز نیاز‌های مادی به تقویت بنیه‌ی روحی و معنوی خود نیاز دارند. این موضوع حق مسلم و خواست فطری و ذاتی هر فرد است. اما جهان امروزی در صدد است تا این حق را از انسان‌ها دریغ نماید. بشر با تکیه بر تفکر و توانایی ذهنی خود تا به حال نتوانسته برای روح انسان‌ها اقدامی مثمر ثمر انجام دهد. این امر قطعا نیازمند به نیروی غیبی دارد تا بتواند به یاری بشر آمده و به شکوفا کردن استعداد‌هایش کمک کند.

اسلام در کلیه حوزه‌ها و در میان سایر مکاتب کامل‌ترین و غنی‌ترین مکتب است. بر اساس آموزه‌های قرآن، نباید فراموش کرد که 7 سال اول تولد بسیار پراهمیت است و در پایه‌گذاری شخصیت فرد تاثیری ویژه دارد به طوری که 70 درصد شخصیت کودک در این سن شکل می‌گیرد. پس بر والدین واجب است تا در تربیت فرزند خود در این دوران کوتاهی نکرده و تمام تلاش خود را برای پرورش آن به کار گیرند و دستوراتی را که اسلام در این زمینه بیان داشته را مو به مو به کار برند تا بتوان نسلی پاک و مد نظر اسلام به وجود آورد.

در بخشی از کتاب جایگاه مذهب در تربیت کودک (به همراه داستان‌های شیرین دینی - مذهبی اهل بیت) می‌خوانیم:

با روش پرسش و پاسخ می‌توان کودک را با احکام و معارف الهی آشنا ساخت. همانطور که این روش در مدارس رایج است و آموزگاران پس از بیان محتوای درس از دانش‌آموزان در مورد درس بیان شده، پرسش می‌شود می‌توان برای آشناسازی کودکان با اهل بیت (ع) از این روش استفاده کرد. بدین طریق که نخست باید با کودکان در مورد اهل بیت (ع) سخن گفت و ویژگی‌های آنان را با زبان ساده بیان داشت، سپس پرسش‌هایی را در این زمینه مطرح کرد. مثلاً‌ ابتدا نام‌ها و القاب ائمه اطهار (ع) را به کودک یاد داد پس از آن بپرسد که امام اوّل کیست؟ نام پدر و مادرش چیست؟ و …

روش سؤال و جواب گاه به شکل مناظرات علمی در محافل رسمی و گاه در قالب پرسش‌های دینی مطرح است. گفت‌ و گوهای ائمه اطهار (ع) با علماء و پیروان ادیان و مذاهب مختلف به صورت سؤال و جواب برگزار می‌شد و همچنین با فرزندان خود نیز به روش پرسش و پاسخ گفتگو می‌کردند. ائمه اطهار (ع) در بسیاری از موارد برای معرفی امام بعدی سؤالات علمی و دینی مردم را به او واگذار می‌کردند چنان که امام حسن عسگری (ع) برخی از استفتائات شیعیان را به فرزندش مهدی (ع) محول می‌کرد تا مقام و موقعیت آن حضرت نزد مردم شناخته شود. روزی حضرت علی (ع) در ارتباط با چند موضوع سؤالاتی از فرزندش حسن و حسین (ع) نمود که هریک از آنان جواب‌های حکیمانه دادند در این حال علی (ع) به یکی از صحابه خود که در مجلس حضور داشت فرمود این سخنان حکیمانه را به فرزندانت بیاموز، زیرا موجب تقویت عقل و عاقبت‌اندیشی می‌گردد.