کتاب رولت روسی و هشت داستان دیگر

کامران محمدی در کتاب رولت روسی و هشت داستان دیگر از انسان‌هایی متفاوت، فضاهایی متضاد و رویدادهای نفس‌گیری می‌نویسد که در همۀ آن‌ها غافلگیری محور اصلی داستان است.

کامران محمدی که در آثارش سوژه‌های بکر و کمتر دیده شده به چشم می‌خورد، توجه ویژه‌ای به قصه‌گویی و روایت دارد و تا پایان داستان مخاطب را همراهی می‌کند. شاید رازی وجود داشته باشد که فاش شدنش سرنوشتِ شخصیت‌ها را عوض کند.

او سال‌هاست که با داستان‌های رازآلودش سبب غافلگیری مخاطبانش می‌شود. راهی که به کمک آن شما را همراه تمام دقایق داستان‌های خود می‌کند. رولت روسی یک جفرافیای روان شناختی مرموز را به شما تقدیم می‌کند.

در بخشی از کتاب رولت روسی و هشت داستان دیگر می‌خوانیم:

حالا چهار جمعه بود که روی کاناپه ولو می‌شدم و کانال‌های تلویزیون را بالا‌ و‌ پایین می‌کردم. تقریباً همه‌ی برنامه‌هایش را می‌دیدم، از فیلم سینمایی تا اخبار ورزشی بانوان. فقط چند‌بار بلند می‌شدم تا زیرسیگاری لبریز از ته‌سیگار و خاکستر را خالی کنم و مسیج‌های رؤیا را بخوانم.

ظاهراً موضوع برای هیچ‌ کدام‌مان تمام نشده بود، فقط هر کس به شیوه‌ی خودش ماجرا را ادامه می‌داد. رؤیا با مسیج‌هایی که هر شب می‌فرستاد، من با خواندن آن‌ها و خالی کردن پی‌ در پی بسته‌های سیگار. چند روز اول لحنش تند و عصبی و طلبکارانه بود. بعد کم‌کم سعی می‌کرد موضوع را تحلیل کند و کاملاً منطقی باشد. آخرش هم همان‌طور که پیش‌بینی می‌کردم، حرف‌های عاشقانه می‌زد. حتا می‌گفت بی‌‌من نمی‌تواند زندگی کند و... من او را پیش‌بینی می‌کردم، او مرا. می‌دانستم مطمئن است اگر این ‌مسیج‌ها را ادامه دهد، جمله‌ی معروفم را می‌شنود: «چه فرقی می‌کند؟»

اما این‌بار واقعاً فرق می‌کرد. با خودم درگیر شده بودم که مهربانی با ضعف فرق دارد. همین که می‌دانستم رؤیا بر نقطه ضعفم دست گذاشته، نمی‌گذاشت مهربان باشم و دلم می‌خواست هر طور که هست مقاومت کنم. فکر می‌کردم رؤیا با تکیه بر نقطه‌ضعف «چه فرقی می‌کند» من، هر کاری را برای خودش مجاز کرده و خیالش هم راحت است کوتاه می‌آیم.

همین را هم به او گفتم. وقتی فهمیدم چه کرده، به موبایلش زنگ زدم و گفتم: «رؤیا، آدم نباید کاری کنه که جا برای این نَمونه که طرف خودش رو به خریت بزنه. تو یه کاری کردی که دیگه حتا نمی‌تونم خودم رو به خریت بزنم. چون فکر می‌کنی من به‌ هر‌ حال کوتاه می‌آم.»