هدف فرهاد ایران پور در کتاب مبانی و کاربرد تحلیل اقتصادی در حقوق خصوصی، آن است که عرصۀ تفکر تحلیلی به وسیلۀ ابزارهای اقتصاد خرد در حیطۀ حقوق خصوصی را فراهم کند.
این کتاب شامل پنج بخش است. بخش نخست آن مفاهیم و بنیانهای علم اقتصاد خرد را بیان میکند و دفتر دوم به مطالعه و بررسی قاعدهها و اصول حاکم بر اقتصاد خرد میپردازد.
در بخش سوم کتاب، نقش کنشگران و تصمیمگیران، دخالت اراده آنها و چگونگی شکلگیری اراده در نزد کنشگران اجتماعی بررسی میشود و دفتر چهارم آن با عنوان موضوعهای حقوقی کالاها به رشته تحریر درآمده است. و در نهایت بخش پایانی کتاب دو صد قاعده در تحلیل اقتصادی را با خود به ارمغان میآورد.
فرهاد ایران پور به شما پیشنهاد میدهد که برخلاف روال معمول، مطالعه این کتاب را از بخش پایانی شروع کنید؛ بدین ترتیب خلاصهای از آنچه که باید، همراهتان خواهد بود.
در بخشی از کتاب مبانی و کاربرد تحلیل اقتصادی در حقوق خصوصی میخوانیم:
مبنای تصمیمگیری در بازیهای با تکرارِ محدود، همانا قاعده عرفی است که از آن به زدی ضربتی، ضربتی نوش کن، یا آنچه عوض دارد، گله ندارد یاد میکند. به خاطر میآوریم که مبنای قاعده در بازی واحد (یک مرحلهای و بدون تکرار) بازی معمای زندانی است. بازی معمای زندانی به عنوان یک بازی یک مرحلهای و بدون تکرار در یک رابطه حقوقی مورد استفاده قرار میگیرد.
در نهایت استراتژی مسلط هر دو بازیکن خیانت (اعتراف) است، چه اینکه اگر هر کدام از زندانیها اعتراف نکند، میزان مجازات او بیشتر شده و میزان مجازات شخص اعتراف کننده کمتر میشود و در واقع این اعتراف سبب میشود زندانی دیگر، دچار مشکل شده و منافع او تقلیل یابد؛ ولی منافع شخص اعترافکننده افزایش مییابد.
520- وصف اصلی بازی معمای زندانی مبتنی بر این واقعیت بود که بازیکنها از یکدیگر، هیچگونه شناختی نداشتند و با یکدیگر نیز هیچ نوع رابطهای برقرار نکردهاند تا امکان تبادل اطلاعات فراهم آید. جالب آنکه از دید اخلاق عرفی، رفتار هر زندانی در اعتراف، چندان مورد مواخذه نیز قرار نمیگیرد.
بدیهی است اگر این دو زندانی با یکدیگر در ارتباط بوده و میتوانستند توافقی کنند و یا اینکه اگر هر زندانی میتوانست به زندانی دیگر اعتماد کند، در این صورت از سیاست عدم اعتراف پیروی میکردند و در نتیجه مجازات آنها کمتر میشد. معمای زندانی، خود چهرهای از روابط حقوقی اجتماعی واحد و تکرارناپذیر است.
521- وانگهی واقعیتهای اجتماعی نشان میدهد که روابط حقوقی و اقتصادی در جوامع امروزه، با توجه به ساختارهای موجود و به ویژه تخصصگرایی در روابط اجتماعی، بیشتر به صورت بازیهای به صورت تکراری است. در بازیهای تکراری با موقعیتی مواجه هستیم که هر بازیکن میتواند بر اساس رفتار و عملکرد بازیکن دیگر روش خود را تصحیح کند.
بر اساس همین قابلیت باید به این واقعیت اذعان داشت که قاعده بازی در بازیهای تکراری میتواند متفاوت از روش بازی در معمای زندانی باشد. پس بر این اساس به بررسی بازیهای تکراری با تکرار محدود و بازیهای تکراری با تکرار نامحدود بپردازیم.
بله

















