بله
مجله سینما و ادبیات - شماره 62، منتشر شد. زندگی و آثار لوئیس بونوئل، درس‌هایی از همکاری دو غول مقدس سینما، نگاهی به مفهوم اقتدار در سینمای لوئیس بونوئل و گفت‌وگو با لوئیس بونوئل، از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
همراه کردن مخاطب در راه رسیدن به جایگاهی انسانی و قدرتمند هدف دلخواه بیشتر هنرمندان در هنگام خلق اثر هنری است. نیل به این هدف به استفاده از ابزارهایی چون طنز، شاعرانگی و… از سوی هنرمند نیاز دارد. نمایش پلیدی‌ها و ضعف‌های انسان فقط کار هنرمند است و بس. اوست که با بهره بردن از پیامدهای ناشی از هم‌ذات پنداری، و فاصله‌گذاری با مخاطب، مجاز به نمایش این ناخالصی‌ها به منظور روان‌پالایی (کاتارسیس) است.
لوئیس بونوئل در میان بزرگان تاریخ سینما از این نظر یگانه است. تاثیر بونوئل بر فرهنگ و هنر مکزیک و اسپانیا با نقش زبان اسپانیایی قابل قیاس است. بونوئل در سه دوره مشخص از حیات حرفه‌ای خود به «سینمای هنری و شاعرانه»، «آثار اجتماعی، داستانی و ملودرام» و بالاخره «سینمای پست‌مدرن» پرداخت. اکثریت بر این باورند که این دوره‌ها او را هنرمندی «فرانسوی»، «مکزیکی» یا «اسپانیایی» کرد. ولی عملاً گستره نفوذ ایده‌ها و سبک کار بونوئل فراتر از جغرافیا و حتی تاریخ است. او با سینمای شاعرانه‌ی فرانسه در کنار ژاک پره‌ور، مارسل کارنه و ژان اپستاین آغاز کرد و این شاعرانگی در تمامی آثار او رسوب کرد. مردم و طبقات فرودست به ویژه در دوران فعالیت در مکزیک در مرکز توجهش بودند و سرانجام با مهارتی که در بیان سینمایی پیدا کرد به سراغ شناخت پیچیدگی‌های روح انسان امروز رفت.
شاعرانگی و شعر در این شماره درونمایه محوری همه بخش‌هاست. شاعرانگی هم مانند تخیل و شاید در پی آن درونمایه محوری همه هنرهاست و گستره وسیعی از مفاهیم هنرمندانه به آن پیوسته و وابسته‌اند.
