بله
کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای: ارتباطات در امور امنیتی و حفاظتی نوشته‌ی عادل شیرازی و عارف شیرازی، به مباحثی چون ارتباطات موثر، آگاهی امنیتی، ایستگاه‌های هشدار مرکزی و سازمان‌های مخابره می‌پردازد.
مسائل مرتبط با ارتباطات در امور حفاظت و امنیت از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند؛ لذا هر مامور و افسر و همچنین مدیران امنیتی و حفاظتی باید بر این مباحث اشراف کامل داشته باشند.
ارتباط موثر، باز تولید معتبر افکار، ایده‌ها، مشاهدات، درخواست‌ها، برخوردها و یا هشدارهاست که در قالب ابزارهای کلامی، نوشتاری، آگهی‌های الکترونیکی و یا رسانه تصویری ابراز می‌شوند و توسط یک انتقال دهنده یا دستگاه ارتباطی برقرار می‌شود و هدفش یک گیرنده یا گروهی از گیرندگان می‌باشد.
آگاهی امنیتی برای مدت طولانی برای برقراری امنیت کارمندان، محیط، مشتری‌ها و کسانی که می‌خواهند از دارایی‌هایشان دفاع کنند، هدف سازمان‌ها بوده است. آگاهی امنیتی وقتی بهتر عمل می‌کند که از یک طرح قابل قبول برای حمایت تیم استفاده کند. حفظ یک محیط شرکتی ایمن برای یک تیم آگاهی ایمن بسیار مهم و حیاتی است.
مدیران باید طرحی را طراحی کنند که هر کارمند برای شرکت در مشارکت در شرایط بحرانی آن را اجرا کنند. هنگامی که این طرح به درستی راه‌اندازی شده و به طور فعال تقویت شود، یک تیم آگاه امنیتی موثر شامل نهادهای مختلف برای دستیابی به اهداف اولیه حفاظتی، برای جلوگیری از فعالیت‌های ناخواسته‌ای که سازمان را تهدید می‌کند باید تشکیل شود.
این اثر از سری مجموعه کتابهای "افسران حفاظت حرفه‌ای" است و مطالب آن برای تمامی کارکنان سازمان اطلاعاتی ایران جهت حفظ امنیت ملی کاربرد دارد. در انتهای هر فصل به منظور یادگیری بهتر، از مطالب ارائه شده تعدادی سوال به صورت چهار گزینهای و صحیح و غلط ارائه شده است.
در بخشی از کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای: ارتباطات در امور امنیتی و حفاظتی می‌خوانیم:
سیستم کنترل دسترسی جهت اجازه ورود دادن به افراد برای وارد منطقه شدن و برای تایید اعتبارشان، از یک ابزار تایید استفاده می‌کند. اعتبارنامه می‌تواند چیزی شناخته شده باشد، معمولاً کد ملی یک فرد است؛ یا چیزی که شخص مجاز آن را دارد، مانند یک اثر انگشت یا عنبیه (قسمت رنگی چشم). وقتی اعتبارنامه وارد، کشیده، ارائه یا اسکن می‌شود، پس از چند سطح تأییدیه، دسترسی اعمال و یا رد می‌شود.
سیستم‌های کنترل دسترسی بر اساس مختلف بودن ابزارها و یا هشدارها در سراسر جهان تنوع دارند. در انتهای کوچک طیف کنترل دسترسی یک صفحه کلید است که وقتی فردی وارد می‌شود یک کد به صورت مکانیکی یا الکترونیکی تایید می‌شود. اکثر سیستم‌های کنترل دسترسی از یک اعتبارنامه کارتی استفاده می‌کنند که برای دستیابی به یک خواننده الکترونیکی متصل می‌شوند. امن‌ترین سیستم‌های کنترل دسترسی از پروتکل احراز هویت بیومتریک استفاده می‌کنند. بیومتریک مستلزم استفاده از چیزی است که بخشی از فرد برای تایید هویت دارد، مانند اثر انگشت، شکل دست، تشخیص صدا و عنبیه. برای احراز هویت از سیستم بیومتریک نیز می‌تواند استفاده شود اما اغلب از یک کارت خوان استفاده می‌شود.
