بله
کتاب نشریات علمی کشور: مجموعه مقاله‌های همایش ملی نشریات علمی کشور به کوشش محمدامین عرفان منش، مهدی رحمانی و مریم انصاری گردآوری شده است.
امروزه مجله‌های تخصصی نقش مهمی در تبادل اطلاعات علمی در حوزه‌های مختلف دانش ایفا می‌کنند. پژوهشگران از سراسر دنیا تلاش می‌کنند تا پژوهش‌های ارزشمندی انجام داده و تاثیرگذاری یافتههای پژوهشی خود را از طریق انتشار در مجله‌های معتبر بین‌المللی افزایش دهند. از سوی دیگر نشریات علمی نیز تلاش می‌کنند تا از طریق جذب و انتشار باکیفیت‌ترین یافتههای علمی، وجهه و رتبه بالاتری در مقایسه با سایر نشریات به دست آورند. از آن‌جا که تمامی افرادی که در محیط‌های علمی و دانشگاهی مشغول به فعالیت هستند با نشریات علمی به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع اطلاعاتی سر و کار دارند، بررسی جنبه‌های گوناگون این مجلات می‌تواند حائز اهمیت و راه‌گشای مشکلات موجود باشد.
پشتوانه علمی دانشگاه‌ها و موسسات علمی، وجود نشریات علمی معتبر و مجلات آن است، به طوری که با توجه به سرعت انفجار اطلاعات، استفاده از مجلات و منابع الکترونیکی بسیار گسترش یافته است. مجلات علمی به دلیل ویژگی‌های خاص خود از جمله تنوع مطالب و محتوا، تنوع نویسندگان، انتشار تازه‌های علمی و ارائه اخبار روزآمد بسیاری از اساتید، پژوهشگران و دانشجویان تحصیلات تکمیلی را به خود جذب می‌کنند.
امروزه بیشترین سرمایه‌گذاری دانشگاه‌ها و موسسات آموزشی بر روی مجلات علمی است و هر سازمان بودجه کلانی را صرف راه‌اندازی و مدیریت نشریات علمی می‌کند. زیرا مجلات نمود علمی دانشگاه و موسسات علمی هستند و بسیار مورد توجه قرار می‌گیرند. تا جایی که استاندارد کتابخانه‌های دانشگاهی ایران به دانشگاه‌ها توصیه می‌نماید که 30-70 درصد از بودجه خرید منابع اطلاعاتی خود را به اشتراک و خرید مجلات اختصاص دهد.
در بخشی از کتاب نشریات علمی کشور می‌خوانیم:
اخلاق حرفه‌ای بخشی از اخلاق در معنای کلی است که دربرگیرنده مسئولیت‌های اخلاقی و حرفه‌ای فرد از حیث شغل است و غایت اخلاق حرفه‌ای به طور کلی تبیین تعهدات و مسئولیت‌های اخلاقی و حل مسئله‌های اخلاقی است که اخلاق حرفه‌ای داوری هم یکی از اخلاق‌های حرفه‌ای است که این اهداف را دنبال می‌کند.
داشتن اخلاق حرفه‌ای داوری، نقش مهمی را در کیفیت علمی مجلات، پیشرفت نویسندگی پژوهشگران و ترقی علمی در سطح کشور دارد. اما اگر داوران در داوری اخلاق حرفه‌ای را مدنظر قرار ندهند، مشکلات عدیده‌ای به وجود می‌آید که اگر این مشکلات مرتفع نشوند تأثیر ماندگار و بدی را در پیشرفت و توسعه جامعه علمی خواهند گذاشت. این مشکلات اخلاقی عبارتند از: طولانی بودن داوری‌ها: در بعضی مواقع داور نتیجه ارزیابی را به علت سهل انگاری یا داشتن مشغله زیاد در محدوده زمانی تعیین شده، تحویل نمی‌دهد؛ احاطه نداشتن به موضوع اثر مورد ارزیابی: ممکن است شخص داور در حیطه‌های موضوعی آن منبع مورد ارزیابی، به طور تخصصی احاطه نداشته باشد. در نتیجه فقط به ویژگی‌های ساختاری و ویراستاری مقاله توجه و نظرخواهی می‌کند و در مورد محتوای تخصصی مقاله نظر نمی‌دهد. در نتیجه ممکن است این اشتباه محتوایی در آینده مورد استناد قرار بگیرد؛ شتاب‌زدگی و سهل‌انگاری: چنانچه داوران به هر دلیل وقت کافی به مطالعه مطالب دریافتی اختصاص ندهند، محتمل است، اشکالات بزرگی در آن‌ها وجود داشته باشد که از دید آنان پنهان بماند. از آن جا که معمولا مجله‌ها نسبت به داوران خود اطمینان دارند نتایج قضاوت آنان را هر چه باشد، می‌پذیرند. بنابراین معمولاً فرصت دوباره‌ای برای کسب اطمینان بیشتر در این زمینه وجود ندارد. از این رو لازم است داوران با توجه به نقش مهمی که دارند در مطالعه مطالب دریافتی کاملاً با حوصله و دقیق باشند.
