کتاب آپارتمان معلق در شب

کتاب آپارتمان معلق در شب نوشته‌ی محمود علی پور، داستان مردی را روایت می‌کند که بر اثر رویارویی با اتفاقات مختلفی که در آپارتمان برای او اتفاق می‌افتد، درگیر سفر به خارج از ایران می‌شود.

محمود علیپور در اولین رمان بلند خود با نام آپارتمان معلق در شب به داستان زندگی مردی اشاره می‌کند که در آپارتمان خود و محل کارش با اتفاقاتی مواجه می‌شود. تاریخ، زیبایی‌شناسی، عشق و داوری، مفاهیم جذابی است که نویسنده در این اثر به خوبی پرورانده است.

در بخشی از رمان مهیج آپارتمان معلق می‌خوانیم:

گاهی یک تکانه یعنی آغاز و اگر این آغاز از شب شروع شود، محال است صبح‌های بعدی شما، همان صبحی باشد که تاکنون داشته‌اید. شب، همیشه نشانۀ سکوت نیست. شب هنگامۀ بیدار شدن موجودِ سرگردانِ درونِ همۀ ماست. هر آدمی موجود خاص خودش را دارد. غولی که می‌خواهد وادارمان کند که فردا چه کاری را انجام دهیم چه کاری را نه. این دست ما نیست، این تقدیر شب است. پس بهتر است با او همراه شد و در مستیِ با خویش بودن، مچش را خواباند. اگر مچی در کار باشد. «انسان، خودش را هر موجودی درنظر بگیرد، حیوانی احساسی است که در حیات با موجودات و پدیده‌ها از برخی جوانب شاید پست‌تر هم باشد نه بهتر» بیشتر، این صفت است که در او غَلیان دارد، نه آن‌طور که برخی می‌گویند: «سخن‌گفتن»

گذارۀ «انسانِ زبان‌دار»، تا جایی بار معنایی دارد، اما از یک‌جا به بعد، انسان‌ها نه نیاز به زبان دارند و نه تظاهر به مدنی بودن. از آن نقطه است که احساس و عواطف، بالاترین ارزشی است که هر انسانی بدان توسل می‌جوید. از قضا بن‌مایه این احساس بر عقل و اتخاذ تصمیماتِ معقول درمورد امور زندگی، می‌چربد. پس هرگونه ارزش‌سازی و گذاری، نشانه‌ای پشت خودش دارد. چرا که انسان دائم در سیلانِ به دست‌آوردن، به سر می‌برد.

تازندگی برازندۀ اوست. تاختن مخصوص اسب و چهارپا نیست، انسان‌ها تاختنده‌ترین موجود روی زمین‌اند. ‌از هرچیزی مسابقه‌ای برای دست یافتن به کیانِ درونیِ خاص خودشان، ترتیب می‌دهند. ایرانی، اروپایی و آمریکایی هم ندارد. عاشق و فارغ ندارد. اساساً «انسان موجودِ بی‌ربطی» است، چون همیشه پرتِ چیزهایی می‌شود که ربطی به زندگی ندارد. همۀ آدم‌ها نشانه‌سازان و شناسانِ خوبی برای پیشبرد رابطه‌های خودشان هستند. و هرکس به طریقی می‌سازد و می‌بازد. مانند شیری که نشانه‌ها را برای شکار آهویی، کم و زیاد می‌کند. یا مردی که نشانه‌ای را برای به دام انداختن زنی طراحی می‌کند. یا زنی برای جلدِ مردی.