کتاب زیبای وحشی

کتاب زیبای وحشی نوشته‌ی افسانه رازانی، داستان زندگی دختری را روایت می‌کند که وقتی به دنیا آمد، پدرش 85 سال و مادرش 35 سال سن داشتند و زندگی از همان آغاز برای او سخت و غیر قابل تحمل بود، چرا که پدرش را در همان سنین کودکی از دست داد و با مادرش به‌ تنهایی زندگی می‌کرد.

رمان دو جلدی بلند زیبای وحشی، سومین رمان بلند افسانه رازانی است که همچون دو کتاب دیگر خود داستانی بلند مملو از: احساس، عطوفت، مهربانی، غربت، قدرت، منفعت و... با نگاهی روانشناسانه به درون انسان نوشته که از نگاه کارشناسان می‌توان به عنوان بهترین داستان سال 94 از آن نام برد.

از این نویسنده بروجردی تاکنون رمان بلند (رویای خانه پدری) که اولین رمان این نویسنده است در سال 1390 به چاپ رسیده است و دومین کتاب ایشان با عنوان (زهر شیرین) در سال 1391 به چاپ رسیده است. افسانه رازانی متولد 1336 بروجرد است که توانسته است در طول 5 سال 6 رمان بلند را به نگارش در آورد. که تاکنون سه رمان آن چاپ و سه رمان دیگر ایشان منتظر چاپ می‌باشد.

در بخشی از کتاب زیبای وحشی می‌خوانیم:

والدینم در روستایی به‌ دنیا آمدن که تحت سلطه ارباب ده بوده وقتی ارباب به تهران مهاجرت می‌کند آن‌ها هم جزء خدم و حشمی بودن که با آن‌ها وادار به کوچ اجباری می‌شوند و در منزل سپه‌سالار که بزرگ قوم بوده زندگی و کار می‌کنند. یکی از افتخاراتشان این بود که پدر مثل یک سنت دیرینه در منزل سپه‌سالار خدمت کرده‌اند.

مادرم که به‌ جز چهار گوشه این خانه اربابی را نمی‌شناخته احتمالاً کسی هم به خواستگاریش نیامده به ناچار عاشق مردانگی و معرفت پدرم می‌شود و در همان خانه سپه‌سالار عقد و زندگی مشترکش را شروع می‌کند بعد از شش‌ سال بیوه و طبق همان سنت دیرینه به ادامه کار و خدمتش می‌پردازد ثمره این ازدواج ناهماهنگ و ناعادلانه دختری می‌شود که من باشم و اسمم را پروانه گذاشتن حالا همان دختر از جامعه اطراف خسته و فرار کرده. نمدی پهن و کنار رودخانه‌ای نشسته تا با نوشتن خاطراتش سکوت زندگیش را بشکند و گاهی با تماشای جریان رود و این منظره زیبا مرور عمر بر باد رفته‌اش را ببیند و امید و راست تا شاید همین مردم پاک روستایی بتوانند مرحمی بر روی قلب زخم خورده‌اش بمالند و تکه ایمانی را با صداقتشان در آن بکارند چون باور دارند آدم صادق هنوز هم در این دنیای خاکی وجود دارد و می‌خواهد خودش را در دادگاه وجدانش محاکمه کند تا به راز و دلیل این محکومیتش پی ببرد.

از زمانی که خودم را به یاد می‌آورم موهایم ار ته تراشیده و لباس‌های کهنه پسرهای سپه‌سالار‌ را می‌پوشیدم. البته استفاده از لباس‌های آن‌ها دو حالت داشت یا برای گردگیری و پاک کردن زمین بود و یا من می‌پوشیدم برایم بزرگ بود چند دور می‌چرخاندم و کمربندی محکم به آن می‌بستم تا اندازه شود.