کتاب صوتی غنیمت

کتاب صوتی غنیمت نوشته صادق کرمیار به روایت ماجرای حمله آمریکا به عراق می‌پردازد و نسبت آن را با جنگ عراق علیه ایران نشان می‌دهد. رابطه پدری که سال‌ها در جنگ بوده و پسری که با تحلیل‌های خود از اوضاع کنونی جهانی، از حمله آمریکا به عراق دفاع می‌کند. این رمان توانست به بخش نهایی جایزه جلال آل احمد راه یابد. 

کتاب غنیمت بازگوکننده رابطه بین یک پدر و پسر است، پدری که چند سال از عمر خود را در میدان‌های جنگ و نبرد گذرانده و در مقابل پسری که با تحلیل خود از وضعیت کنونی جهان، مدافع حمله آمریکا به عراق است.

داستان این کتاب از نوروزی شروع می‌شود که آمریکا در پی حمله به عراق است. اصلان، رزمنده‌ای که همسرش را در ماجرای اشغال خرمشهر توسط عراق از دست داده و دختر خردسالش را هم گم کرده است و شاهد جنگ، اسیر شدن خانواده و رنج‌هایی بوده که خودش به دلیل شاهد بودن ماجرا کشیده است، در تصاویر اخبار مرتبط با حمله آمریکا، نشانی از دختر گمشده‌اش می‌بیند. به گذشته کشانده می‌شود و رازهایی از خانواده و مسایل مربوط به دوران هشت سال جنگ تحمیلی بر وی آشکار می‌گردد. او با دیدن اخبار چنان بهم می‌ریزد که چیزی جز رفتن به عراق و پیدا کردن دخترش او را آرام نمی‌کند. رفتنی که البته همسر فعلی اصلان چندان با آن موافق نیست.

حضور پسر و دختر اصلان در داستان با دیدگاه‌هایی متفاوت نسبت به این جنگ، یکی از موقعیت‌هایی است که نویسنده را کمک می‌کند تا حرف‌هایش را بزند. مخصوصا که پیمان،‌ پسر اصلان هم با کمی تاخیر با پدر همراه می‌شود و از نزدیک با آمریکایی‌ها برخورد می‌کند.

کتاب غنیمت سومین اثر صادق کرمیار پس از دو کتاب نامیرا و دشت‌های سوزان است. وی در کتاب حاضر برخلاف دیگر کتاب‌های خود از موضوعات تاریخی فاصله گرفته و این بار به سراغ موضوعات معاصر رفته است. نویسنده در کتاب غنیمت سعی کرده که بدون هیچ‌گونه اغماض و پیچیدگی، مواضع موردنظر خود را با صراحت و به وضوح بیان کند.

صادق کرمیار، نویسنده و کارگردان و دارای گواهی‌نامه درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، نگارش چندین رمان، فیلمنامه سینمایی و سریال‌های تلویزیونی و نیز کارگردانی چندین فیلم و سریال تلویزیونی را در کارنامه خود دارد.

در بخشی از کتاب صوتی غنیمت می‌شنویم:

«این کابوس کهنه، مثل مرض مزمنی که سال‌ها گم شده بود، دوباره پیدا شده و مثل روز اول، پرقدرت و بی‌حریف، دارد چنگ می‌زند و روح‌م را تهی می‌کند؛ فکرمی‌کردم شاید مربوط به خبرهای جنگ باشدف اما بعد فهمیدم مربوط به جنگ است؛ و تصویر دختری که روی تخت بیمارستان خوابیده و خبرنگاران باهاش مصاحبه می‌کنند.

چقدر این شمایل طلایی روی سینه‌ش آشناست!.. این کابوس اگر رهایم می‌کرد، می‌توانستم یک شب راحت بخوابم. مدتی است که آرزوی یک خواب راحت را دارم، اما سربازهای عراقی نمی‌گذارند.»