بله
کتاب ادبیات کودکان: روشهای تقویت مهارت مطالعه نوشته‌ی خاویر گارسیا سابرینو ضمن بررسی ادبیات کودکان و اهمیت گنجاندن مطالعه در برنامه‌های درسی، نحوه تشویق کودکان و نوجوانان به مطالعه را با زبانی ساده و به شیوه‌ای عملی مطرح می‌کند.
خاویر گارسیا سابرینو (Javier Garcia Sobrino) در این کتاب مسائل مربوط به بیزاری کودکان از مطالعه را برای بزرگترها به شیوه‌ای جالب تشریح و همچنین دستوراتی ساده و عملی برای مراکز، والدین و کودکان کتاب‌خوان را عرضه می‌کند.
در بخشی از کتاب ادبیات کودکان: روشهای تقویت مهارت مطالعه (Notes on children's literature: how to encourage reading skills) می‌خوانیم:
بسیاری از معلمان کتاب را ابزار سرگرمی می‌دانند. آنان سعی دارند کودکان را به کتاب نزدیک کنند و برآنند تا هم منابع خواندنی را برای آنان جذاب‌تر جلوه دهند و هم آنان را با این منابع آشنا سازند. استفاده از کتاب‌ها برای اهداف محدود آموزشی درست نیست؛ زیرا معلمان بر اساس تجربیات‌شان آموخته‌اند که این کار ممکن است نتیجه‌ای معکوس داشته باشد. مهم‌ترین هدف، تقویت عادت به مطالعه در کودکان است؛ عادتی دائمی که حتی بعد از ترک مدرسه هم همراه آنان باشد.
وظیفه‌ی مدرسه آموزش مهارت خواندن به کودکان است. البته این اولین گام است. وقتی کودکان به این هدف رسیدند، وظیفه‌ی حرفه‌ای آغاز می‌شود. باید به دانش‌آموزان کمک کنیم فایده و لذت مطالعه را کشف کنند. هر چند قصد ما چنین است، اغلب ناخواسته، با تبدیل مطالعه به تکلیف و اجبار، شکافی بین کودک و کتاب ایجاد می‌کنیم.
اندیشیدن غیرکلیشه‌ای و آزادانه نسبت به این موضوع به تجدیدِ نظر در شیوه‌ی مطالعه و ایجاد اصلاحات کمک می‌کند. تنها با کشف نقاط ضعف‌مان می‌توانیم راه‌حل‌ها را جست‌وجو کرده و بیابیم. افراد شاغل و حرفه‌ای در آموزش و پرورش، همچنین والدین و جامعه، مطالعه را برای رشد شخصیت کودکان ضروری می‌دانند؛ چیزی که فواید بسیاری دارد و البته ضرورت زندگی ماست.
کودکان به خواندن نیاز دارند؛ اما اغلب وضعیت کلاس‌های ما و رویه‌ی خانواده با چنین تلقی منافات دارد. گاه هَمّ‌وغَمّ اصلی والدین و معلمان این است که فرزندان و دانش‌آموزان‌شان در طول سال تحصیلی از عهده‌ی هر کار و هدفی برآیند!
اگر آنان طبق ادعای‌شان، مطالعه را مهم تلقی می‌کنند، باید زمان بیشتری صرف مطالعه کرد و تمهیدات مناسبی را در مدارس، خانه‌ها، نمایش‌های تلویزیونی، برنامه‌های رادیویی، روزنامه‌ها و غیره به مطالعه اختصاص داد. برای همین، توجه و التزام به مطالعه مستلزم واقع‌بینی و طرز تلقی فروتنانه است.
بدین‌منظور به تعدادی از مبانی اصلی در این زمینه اشاره می‌کنیم و چندین عامل در گریز از مطالعه را به شیوه‌ای متفاوت از آن چه مرسوم است به بحث می‌گذاریم. مخاطب این پیشنهادها به‌ویژه معلمانی هستند که کتاب را ابزاری برای لذت بردن و سرگرمی می‌دانند و بر این اعتقاد پافشاری می‌کنند. این مبانی بر اساس نظریات جییانی روداری - در مقاله‌ای تحتِ عنوان «روشهای جدید ایجاد تنفر از مطالعه در کودکان» و جان هالت پایه‌گذاری شده است. این‌ها گاه طنزآمیز، ولی جدّی و واقعی هستند.
