در کتاب دنیای مجازی: امکانات، قوانین، روشها و ابزارهای ارزیابی به مباحثی چون؛ تعریف فضای مجازی، برخی امکانات و مفاهیم دنیای مجازی، ابعاد و زوایای اجتماعی و اخلاقی دنیای مجازی، قوانین و مقررات در دنیای مجازی، لزوم ارزیابی و سنجش در دنیای مجازی و... پرداخته میشود.
در بخشی از کتاب دنیای مجازی میخوانیم:
اینترنت یا شبکه شبکهها، آخرین برگ ارتباطات در آستانه قرن بیست و یکم است. این سیستم - بزرگترین سیستم ارتباطی است که انسان تاکنون به آن دست یافته است - در بستر جنگ سرد متولد شد. در واقع وقتی اسپوتنیک، نخستین ماهواره اتحاد جماهیر شوروی سابق در سال 1957 به فضا پرتاب شد، رقابت سختی بین دو ابر قدرت زمان جریان داشت. وزارت دفاع ایالات متحده امریکا در واکنش به این اقدام، موسسه طرحهای پژوهشیِ پیشرفته یا آرپانت، را در سال 1969 تاسیس کرد. بنابراین آرپانت را میتوان محصول جنگ سرد و پدر اینترنت دانست.
اینترنت که دوران طفولیت خود را با آرپانت سپری کرد، ابتدا قرار بود حافظ اطلاعات محرمانه نظامی آمریکا در برابر حمله احتمالی و هستهای شوروی سابق باشد. اما به تدریج در دهه 1980 به مفهوم امروزین آن فراگیر شد. در واقع در مارس 1989 این تیم برنرز لی بود که خالق محیط موسوم به وب شد و مردم اکنون با داشتن یک رایانه، مودم، خط تلفن و با استفاده از زبان مشترک، مثل (پروتکل کنترل انتقال/ پروتکل اینترنت) میتوانند وارد سپهر جهانی اطلاعات و دنیای مجازی شوند (شکرخواه، 1384، ص17). یا با داشتن یک خط تلفن همراه یا فناوریهایی مانند آیپد و نظایر آن به اینترنت دسترسی یابند.
بنابراین دو تا از بزرگترین اختراعات قرن اخیر، رایانهها و اینترنت/ وب بود. ترکیب این دو، دنیای اطلاعاتِ دیحیتال جهانی یا دنیای مجازی/ مجازی را به وجود آورد که در فضای مجازی ایجاد میشود. قدرت دنیای مجازی ارتباط میلیاردها سوپر رایانه بیحرکت، ایستگاههای کار، سرورها و رایانههای شخصی گرفته تا لپتابهای قابل جابهجایی را تحت پوشش قرار میدهد. دنیای جدید، تغییرات بنیادینی را در زندگی بشر، کار، یادگیری و... به واسطه سیستم توزیعی اینترنت، وب، موبایل و دیگر فناوریهای اطلاعاتی ایجاد کرده است.
بله






















