بله
کتاب موریانه در خانه: آسیب‌شناسی خانواده در جامعه معاصر ایران نوشته ابراهیم شفیعی سروستانی، به بررسی آسیب‌شناسی خانواده و راهکارهای آن در ایران می‌پردازد.
در قانون اساسی جمهوری اسلامی، از خانواده، به عنوان واحد بنیادین جامعه یاد و پاسداری از قداست آن بر عهده حکومت اسلامی گذاشته شده است. قانون در این باره می‌گوید: از آن جا که خانواده واحد بنیادین جامعه اسلامی است، همه قوانین و مقررات و برنامه‌ریزی‌های مربوط، باید در جهت آسان کردن تشکیل خانواده، پاسداری از قداست آن و استواری روابط خانوادگی بر پایه حقوق و اخلاق اسلامی باشد.
در بخشی از کتاب موریانه در خانه می‌خوانید:
یکی از نتایج توسعه اقتصادی، اختلال در امر خانواده و روابط خانوادگی است. طی قرن‌ها، نقش عمده خانواده، انتقال ارزش‌های جامعه از یک نسل به نسل دیگر بود. به وسیله خانواده، فضایل صریح و ضمنی جامعه به جوان‌ترها و کودکان منتقل می‌شد. در این کانون گرم و پرمحبت، کودکان و نوجوانان از عشق و عاطفه بهره‌مند می‌شدند و احساسات و امیال عاطفی آنان تربیت می‌شد. معلومات و دانستنی‌ها به وسیله خانواده، به جوانان انتقال می‌یافت و احترام به آرمان‌ها و فضایل انسانی در آنان ایجاد می‌گردید. بالأخره خانواده، مهد اولیه روابط اجتماعی و مکتب مبادلات و ارتباطات انسان‌ها با یکدیگر بود. هنوز هم عده‌ای از مردم برای خانواده، همین نقش را قائلند؛ ولی متأسفانه تعداد این افراد رو به کاهش است. شکاف‌های فراوانی در روابط خانوادگی به وجود آمده و اساس خانواده متزلزل شده است. هدف ما در این جا، قضاوت درباره این امر نیست؛ بلکه منظور ما بررسی نتایج این شکاف‌هاست. آنچه از مجموع مطالعات به دست آمده و می‌توان به صراحت اظهار نمود، آن است که دو خطر عمده، خانواده را تهدید می‌کند. این دو خطر عبارتند از: «تنهایی» و «سکوت». اگر خانواده و روابط خانوادگی در مقابل خطراتی که آن‌ها را تهدید می‌کند، مغلوب شوند، جوانان بیش از پیش، به دنیای بزه‌کاری و خشونت روی خواهند آورد.
