کتاب حتی سگ‌ها

جان مک گرگور، در کتاب حتی سگ‌ها، به مواد مخدر و زندگی معتادان بی‌خانمان اشاره می‌کند. این کتاب دو جایزه بین‌المللی ادبیات دوبلین و جایزه ادبی سامرست موام را از آن خود کرده است.

در روزی سرد و آرام و حوالی سال جدید، جسد مردی در یک آپارتمان متروکه پیدا می‌شود. حتی دوستان او هم مرده‌اند و اجسادشان در مخروبه‌ها و کوچه پس کوچه‌های شهر رویت می‌شود. قاتل این آدم‌ها کیست؟ هروئین!

در کتاب حتی سگ‌ها (Even the Dogs) داستان همه این اشخاص، روایت می‌شود. داستان این رمان قدرتمند، هیجان‌انگیز و آکنده از امید و خشم است و کاوشی عمیق در زندگی دور افتادگان از جامعه به حساب می‌آید.

جان مک‌گرگور (Jon McGregor)، رمان‌نویس و داستان نویس بریتانیایی ایست. نخستین رمان او در فهرست اولیه جایزه ادبی من بوکر قرار گرفت.

در بخشی از کتاب حتی سگ‌ها می‌خوانیم:

اواخر دسامبر، اونا دَرو می‌شکنن و جسدو می‌کِشن بیرون. هوا مثل گیره آهنگری سرده! آسمون، چشم فولاد، آبی و سرد، درختا، استخونای پوسیده‌ای که تو نورِ یخ زده خورشید، سفیدک زده. ما جلوی دری که از جا دراومده جمع می‌شیم!

خیابون ساکته، بخار از دودکش موتورخونه شوفاژ آه می‌کشه و با موج بیرون می‌زنه. تلویزیون اتاق همسایه سوسو می‌زنه‌. یکی از فاصله‌ای دور، اون طرف زمین بازی، پشت اون آپارتمان‌ها، رو حصار نرده‌ها‌، چکش کاری می‌کنه.

دهنه قطور ناودون، یخ و برف آب شده رو، از سه طبقه بالاتر به طرف پیاده رو سرازیر می‌کنه و آب، کم‌کم زیر دیوار کوتاه آجری جمع می‌شه و یخ می‌بنده.

ماشینا، تک و توک با سرعت از خیابون رد می‌شن، شیشه ماشینا بخار گرفته و موتورشون از سرما زوزه می‌کشه و با تقلای زیاد جلو می‌ره.

یکی رو می‌بینیم که اون طرف‌تر، بالای سراشیبی جاده داره ‌از تاکسی پیاده می‌شه. اون زن درِ تاکسی رو باز میذاره و ما دو تا چمدون سفری، پر از لباس و کتاب و لوازم آرایش، روی صندلی عقبش می‌بینیم. زن از پلکان کوتاه بالا می‌ره و در و با سر و صدا می‌کوبه. این زن لوراست! از داخل دریچه نامه صدا می‌زنه... با اشاره به راننده تاکسی می‌فهمونه که منتظرش بمونه و دور می‌زنه، می‌ره اونور، پشت ساختمون. می‌بینیمش که از دیوار، خودشو می‌کشه بالا و می‌ره رو سقف گاراژ و اونجا از پنجره آشپز خونه وارد آپارتمان می‌شه. چند دقیقه تو آشپزخونه وا می‌ایسته.