کتاب وجوب حفظ آثار نبوی در مدینه منوره و مشروعیت تبرک به آن

در کتاب وجوب حفظ آثار نبوی در مدینه منوره و مشروعیت تبرک به آن، ابی مجاهد عبدالعزیز بن عبدالفتاح القاری که یکی از استادان دانشگاه در رشته تاریخ در مدینه منوره است توانسته تا حدودی میزان تخریب آثار مذهبی و تاریخی صدر اسلام را در شهر مدینة‌النبی بازگو کند.

سرزمین نزول وحی در شبه جزیره عربستان یعنی دو شهر مکه و مدینه برای مسلمانان جهان اهمیت و جایگاه ویژه‌ای دارد. این دو شهر و مکان‌های تاریخی آن‌ها یادآور تلاش‌ها، مجاهدت‌ها، رنج‌ها و پیروزی‌های پیامبر (ص) و یاران گرامی ایشان در راه گسترش دین مبین اسلام است. بر همین اساس حفظ آثار باقی مانده از صدر اسلام اهمیت بسیار زیادی دارد.

(با همکاری ناشر نسخه‌ی اسکن شده از این کتاب به صورت الکترونیکی  آماده شده است.)

در بخشی از کتاب وجوب حفظ آثار نبوی در مدینه منوره و مشروعیت تبرک به آن می‌خوانیم:

از جمله‌ی بهترین پادشاهان مسلمان، سلطان قای تپان عثمانی است که نقشی بسزایی در توسعه مسجد نبوی داشت. این اقدام پس از طرح توسعه ولید خلیفه اموی یکی از بهترین توسعه‌ها است. وی در سال 884 به حج مشرف شده و برای زیارت قبر اشرف مخلوقات بامداد جمعه ۲۲ ذی‌القعده حرام وارد مدینه شد و برای مشرف شدن جامه‌ی تواضع بر تن کرده و با خشوع وارد حرم نبوی گشته و از اسب خود پیاده شده و با پای برهنه وارد حرم شده و از فضا و رواق‌های آن بازدید کرده و به مسجد‌النبی رسیده و بر سر قبر مطهر ایستاده و سلام و دورود بر حبیب شفیع (ص) رسانده و سپس به دو صحابی (رضی‌الله عنهما) درود فرستاد.