کتاب بوق‌ زدن ممنوع

کتاب بوق زدن ممنوع مجموعه‌ای از اشعار حمید ابراهیمی، شاعر معاصر ایرانی در قالب شعر نو است.

کتاب بوق زدن ممنوع از شکل‌های بدیع شعر در دوران ماست دورانی که جهان بی‌قرار است، شاعر بی‌قرار است، عاشق بی‌قرار است، عارف بی‌قرار است و این بی‌قراری ویژگی دوران ماست، که در گذشته، همه شبیه هم زاده می‌شدند، شبیه هم‌ زندگی می‌کردند، شبیه هم عاشق می‌شدند، شبیه هم شعر می‌گفتند و شبیه هم از دنیا می‌رفتند.

محمد صالح اعلا، شاعر و منتقد ادبی مقدمه‌ای بر  کتاب بوق زدن ممنوع نوشته است: من شعرها را پیش از انتشارشان دیده‌ام، آن هم با همه حافظه تاریخی فرهنگی، زیبا شناختی، و برای همین است که عقیده دارم فهم هر خواننده از یک شعر شبیه اثر انگشت اوست مثلاً به گمان من شعرهای بوق زدن ممنوع، اشاره مشتاقانه شاعر است به لمس کردن پدر مشترک‌مان آدم (ع)، درخت دانایی را و به نظر نقش بندی‌های شاعر در این شعرها در حوال، و قلنا اهبطو بعضکم... و یا قلنا اهبطو منها جمیعاً... یا و قلنا زوجک الجنه... و در نتیجه و لاتقربا به هذا الشجر است.»

در بخشی از کتاب بوق زدن ممنوع می‌خوانیم:

یک روز
تابستان
ما را از هم جدا کرد
اینک
او و کودکی‌ام
همراه تابستان رفتند
من ماندم و رویاهایم
بی‌هیچ نخی در میان‌مان
و دیگر
هیچ چشمی
از آسمان
به من خیره نمی‌شود.