کتاب رنج‌های پیرمرد خفته

کتاب رمان رنج‌های پیرمرد خفته، به تالیف کامران محرابیان، داستان پیرمردی است که یک شب با بی‌خوابی رو به رو می‌شود.

در کتاب رمان رنج‌های پیرمرد خفته می‌خوانیم:
هوای خونه خیسِ خیسِ همه جا خیسِ، من تو گودالم، گودالِ پُر از آبِ، گودالِ پُر از کثیفی، گودالِ پُر از رویاست، این منم، این چیزی که ساختم، این چیزی که همیشه بودم، تا آخرین لحظه هم همین طوریم.

حالا که فکر می‌کنم، می‌بینم من تو تموم این مدت توی گودال بودم، همه‌ی اون رویاها، همه‌ی این زندگی، همه تو گودال بودن، حتی این دوتا بچه‌ها، حتی اون پیرمرده، حتی زنم، همه توی گودال بودن، ولی من دارم خفه می‌شم، دارم توی گودال غرق می‌شم، دارم دست‌ و‌ پا می‌زنم، اینا نفسای آخرمه، ولی خودمو نجات نمی‌دم، خودمو نجات نمی‌دم، تموم بدنم زخمی شده، تموم بدنم کثیف شده، هیچ راه نجاتی نیست، هیچ راه نجاتی نیست، رویاها من و گرفتن دور من جمع شدن. دارن من و خفه می‌کنن، به می‌گن تو باید اینجا بمونی، من باید اونجا بمونم، دیگه راه خروجی نیست، دیگه راه خروجی نیست، تو از اول این داستان توی گودال بودی. من از اول این داستان توی گودال بودم. سعی نکن خودت و نجات بدی، سعی نکن خودت و نجات بدی. دارم فکر می‌کنم، می‌خوام فکر کنم، می‌خوام تو گودال غرق بشم، دارم حس می‌کنم که یکی دیگه‌ام، یکی دیگه که داره من و از یه جای دور حرکت می‌ده، یکی دیگه که داره از یه جای دور من و بازی میده. شاید من یه پیرمرد نباشم، شاید اصلا زن نگرفته باشم، شاید اصلا بچه نداشته باشم. شاید توی روستا زندگی نکنم، شاید یه نفر که فراموشی گرفته نباشم، شاید من یه آدم جوون باشم، شایدم یه آدم میانسال.
شاید....
شاید....تو یکی دیگه‌ای