بله
مجموعۀ بهترین حکایتهای تاریخ، که توسط رضا سلیمی همدانی جمع آوری شده است، به ما یادآوری می‌کند که چگونه وقتی کتاب‌های تاریخی را ورق می‌زنیم و داستان‌های شگفت انگیز گذشتگان را مطالعه می‌کنیم، توجهمان جلب می‌گردد و نمی‌توانیم بدون توجه و عکس العمل از کنار آنها بگذریم.
علی (ع): "ما اَکثَرالعِبَر وَ اَقَل الِاعتِبار؛ عبرت‌ها چقدر فراوانند و عبرت پذیران چه اندک!"
اکنون ما با کمی دقت نظر، می‌توانیم از موجبات انحراف آنها بپرهیزیم و در تجربیات موفق آنها با کمترین هزینه، یعنی فقط مطالعه و تفکر، شریک شویم. قسم دوم مطالب تاریخی، تلاش‌های گذشتگان در راه اعتقاد خود به مبداء و معاد است. در همیشۀ تاریخ، کسانی بودند که بر سر ایمان خود سر دادند و لحظه‌ای از گفتۀ خود برنگشتند. زمانی که آنها با اعتقاد صحیح و معرفت عمیق گام به عرصۀ تاریخ می‌گذارند، حس تکریم را در همه برمی انگیزند و شایسته و بایسته است که از آنها یاد شود و استواری آنها به آیندگان یادآوری شود. قسم سوم "طنز در تاریخ" است. اغلب در رفتار و گفتار مردم ایران نوعی طنز نهفته است. قسم چهارم، خدمات و شجاعت‌ها و سخاوت‌ها و گذشت های گذشتگان است که انسان را به تقدیس وا می‌دارد. حاتم طائی‌ها و اسطوره‌هایی چون رستم و ... همیشه مورد ستایش بوده‌اند حتی در نزد دشمنانشان. قسم پنجم، مطالعۀ زوایای مختلف حوادث تاریخی و ابعاد وجودی شخصیت‌های تاریخی است. همیشۀ ایام، اتفاقاتی روی می‌دهد که بنا به علل مختلف، در زمان خود بازتاب مناسب پیدا نمی‌کند و حقیقت آن افشا نمی‌شود اما بعد از گذشت مدت زمانی می‌توان آنها را با توجه به اسناد و مکتوبات مختلف بررسی کرد. خواندن اینگونه مطالب هم چیزی مانند اطلاع یافتن از یک کشف علمی است که خواننده از فهمیدن آن پرده‌های جهل را کنار می زند و معرفتش افزون می‌گردد.
به نقل از رضا سلیمی: البته عکس العمل من نسبت به خواندن کتاب های تاریخ، همان بروز احساسات درونیم می‌باشد که از چهره‌ام نیز خوانده می‌شود. با خواندن برخی مطالب غرق لذت می‌شوم چون آنها را موجب عبرت و پند می‌یابم. می‌بینم گذشتگان نهالی کاشته‌اند که اغلب خودشان میوۀ آن را ندیده‌اند ولی ما اکنون، بعد از گذشت چند نسل، می‌توانیم با اشراف کامل حاصل تلاش‌های آنان را ببینیم و نقاط قوت و ضعف آنها را در یابیم. حاضر جوابی‌ها، لطیفه‌ها و ...، خواندنی‌هایی است که انبساط خاطر ایجاد می‌کند و من هم همیشه سعی کرده‌ام تا حد امکان در کتاب‌های خود به آنها بپردازم.
و حکایتهای جالب، طنز و بعضاً آموزنده‌ای هم داره
اکثرا از رضا شاه و اتفاقات اطرافیانش هست
به نظرم عنوان کتاب با متن کتاب شبیه نیست
چون وقتی عنوان کتاب رو میبینیم انتظار حکایتهای اسرار آمیز و آموزنده رو داریم از سرتا سر تاریخ و جهان
ولی متنش بیشتر طنز هست
اما در کل کتاب و
خواندن بهتر از وقت تلف کردن در گوشی فضای مجازی است، همه چیز خاصی که یاد میگیریم یک روزی به درد ما خواهند خورد ✨❤️