رمان سرو غمگین

دوشیزه الینور کاترین کارلیسل، جنابعالی متهم می‌باشید که در روز بیست و هفتم ژوئیه مرتکب قتل گشته‌اید و ماری ژرار را کشته‌اید!

- آیا به گناه خود اقرار می‌نمایید؟

دوشیزه الینور با چشمانی خیره که رنگ آبی روشنی است و موهای مشکی‌اش بر روی ابروان نازک و چهره غمگینش ریخته بود با گردنی افراشته در جلوی قضات قد علم نمود و منتظر ماند.

جو دادگاه، جو بسیار سنگین و کشنده‌ای بود، صدایی از احدی برنمی‌خواست همه منتظر کلمات بودند، کلماتی که می‌توانست سرنوشت یک نفر را مشخص کند.

وکیل مدافع با تشویش و نگرانی فوق‌العاده با خود اندیشید:

- خداوندا اگر اقرار کند! اعصابش خیلی خرد شده بود، در این هنگام لبان الینور گشوده گشت و اظهار داشت:

- من هیچ گناهی ندارم من پاک و بی‌گناهم!

در این موقع وکیل مدافع خیالش راحت شد و نفس راحتی کشید و روی صندلی نشست و دستمالی درآورد و عرق پیشانی‌اش را پاک کرد. منشی دادگاه در این هنگام بلند شد، همۀ چشم‌ها به وی دوخته شده بود.او کیفر خواست را با صدایی ملایم اینچنین اعلام کرد:

- هیئت محترم قضات، عالیجناب، به عرض می‌رساند که در روز بیست و هفتم ژوئیه در ساعت سه و‌ نیم بعدازظهر در قصر هانتربری بانویی به نام ماری ژرار درگذشت....

الینور چند بار احساس کرد که دارد از حال می‌رود، جملات و کلماتی که به گوشش می‌رسید در حقیقت فقط صدایی بیش نبود و اصلاً مفهومی نداشت. از آن کلمات فقط صدایی به گوشش می‌رسید ولی هیچی نمی‌فهمید....